Verkoopster overleeft!

Het nieuws had een treurig berichtje: Mann würgt Bäckerei-Mitarbeiterin. Een negentienjarige beschonken man — is dat niet eerder een jongen?— verlangde in een bakkerswinkel het geld uit de kas; de verkoopster gaf het niet, waarop hij haar w… . Ik dacht werkelijk even dat ze er geweest was, maar nee, hier hebben we een uitgesproken ‘valse vriend’. Volgens Van Dale is wurgen inderdaad ‘door het dichtknijpen van de keel doen sterven.’ Maar in het Duits is dat erwürgen. Bij würgen wordt weliswaar de keel toegeknepen, maar niet met dodelijke afloop. De verkoopster was dan ook wel een beetje gewond, maar heeft de overval glansrijk overleefd, want er kwam een klant de winkel in, waarop de aanvaller vluchtte.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Taal

Strenge maatregelen

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gezondheid, Onzin Humor

Middelloop

Wandelden wij vorige week vanaf Bracht zuidwaarts langs het Rotes Wasser, nu was de middelloop van deze beek aan de beurt. Het was weer prachtig, maar het water was niet rood! Geheel in de geest van deze tijd zal ik daarover een klacht indienen bij Trip Advisor. Goudgeel de bladeren, maar ook nog veel groene, en omgehakte naaldbomen, die weg moeten vanwege de droogte en de kevers. Maar er waren meteen al nieuwe boompjes geplant; dat geeft moed.

Een van de bijzonderheden hier is de Drusenborn, ofwel Druïdenbron (afb. 5). Die leek me niet zo bijzonder, uit de verte zie je een plasje water met een zandbodem, maar ik heb het me laten uitleggen, het is een Tümpelquelle: het water welt op door het zand en wat op de foto niet zichtbaar is, is dat in werkelijkheid wel: het borrelt energiek op door het zand; het kookt, als het ware. Dit water moet heel lekker zijn (maar ik wilde het niet proeven; kan heel halsstarrig zijn in zulke dingen) en buitengewoon gezond. Ontstekingsremmend enzo. De paar bezoekers die we zagen hadden bekertjes bij zich en gunden zich een heilzame dronk. Wie geen bekertje had kon er van overheidswege een lenen. (afb. 6). Een soort kuuroord in de vrije natuur.
Dit is overigens niet de bron van het Rotes Wasser, maar een watertje, dat daarop uit komt. Een volgende keer doen we de bovenloop. De hoofdbeek ontspringt in een moerasgebied dat Franzosenwiesen heet, naar ik hoorde. Zouden daar Fransen in de blubber zijn weggezakt? Ten zuiden van Frankfort heb ik wel eens een moeras gezien met een makabere gedenkplaquette op een paal boven water: daar was een hele divisie Zweedse soldaten in verdwenen.

Het was nog warm genoeg voor een middagmaaltijd op het buitenterras bij de Fleckenbühler; het dekentje was nauwelijks nodig. Eend met rode kool en Knödel, uitstekend klaargemaakt. Zo, bent u nu allemaal jaloers?

3 reacties

Opgeslagen onder Niks

Coronaria vervolg

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid, Onzin Humor

Kerst

Alsof Corona nog niet erg genoeg is: nu hebben al twee gezinnen in de straat kerstverlichting aan en in hun woningen aangebracht. Het is 23 oktober.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Marburg

Toch nog onverwacht: code bruin

Es ist erreicht: we zijn nu code bruin. Het cijfer dat telt is steeds het aantal besmettingen per week per 100.000 inwoners. Het is eind oktober; ik ga ervan uit dat Duitsland strenge maatregelen zal nemen, want met Kerst wil men weer dagen lang gezellig bij en op elkaar zitten.

21 september Landkreis Marburg Biedenkopf 4,5
25 september Landkreis Marburg Biedenkopf 14,6
26 september Landkreis Marburg Biedenkopf 19,9

5 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 28,8
6 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 30,8
7 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 29,6
8 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 36,9
9 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 38,8
10 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 41,7
11 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 34,4
12 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 33,2
13 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 42,9
14 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 46,1
15 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 41,3
16 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 45,3
17 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 52,2
18 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 46,9
19 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 69,2
20 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 70,4
21 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 66,4
22 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 55,0
23 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 108,9
24 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 120,0
25 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 113,9
26 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 122,8
27 oktober Landkreis Marburg Biedenkopf 182,4 !!

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid, Marburg

Beter zien

Een tijdlang dacht ik dat ik moest kiezen: óf blind worden door het turen op de zeer kleine lettertjes in al-Marwazi’s dierenboek, óf dat boek domweg ongelezen laten.

Het betreft een Arabisch handschrift, keurig geschreven, een lust voor het oog, maar dan natuurlijk alleen een pdf-opname daarvan, niet het ding zelf, dat in Teheran ligt. Het liet zich niet vergroten op mijn computer. Printen ging ook niet; dat had de maker waarschijnlijk verhinderd. Via screen shots ging het wel, maar dat leverde niets op: de lettertjes werden daardoor niet groter, de scherpte ging verloren en de achtergrond werd grauw, want het papier is gelig. Ik kon het dus alleen lezen als ik mijn bril afzette en mijn ogen tien centimeter van het beeldscherm hield. Dat leek me ongezond, vooral over langere perioden.

Maar zie aan: op mijn laptop laat de tekst zich wél vergroten! Vreemd: de laptop is even nieuw als de tafelcomputer, de bedrijfssystemen zijn identiek en de Acrobat Reader is op beide apparaten ook even jong. In plaats van te proberen dit te begrijpen ga ik echter liever vreugdevol het handschrift lezen.

Lof zij de Schepper, die de mens schenkt wat hij nodig heeft, maar soms even niet, om hem op de proef te stellen en hem niet hovaardig te maken. (Deze zin is, u begrijpt het, geschreven in de geest van de oude tekst die ik aan het bewerken ben.)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Arabisch, Bildung und Uni, Computer, Dieren, Gezondheid, Persoonlijk

Spagaat

De dood komt dichterbij, sneller dan ik vorig jaar nog dacht. Behalve het gewone oud en misschien ziek of gebrekkig worden liggen nu ook de klimaatverandering, Corona en de ineenstorting van de samenleving op de loer.

Het was niet zonder reden dat ik mij, toen Corona kwam, een onderzoeksproject heb aangemeten dat zo’n twee jaar zal duren. Het is een tijdsbesteding voor als je niet meer naar buiten kunt of met andere mensen kunt zingen, maar het is vooral een overlevingsstrategie. Je moet het nu wel volhouden, je kunt moeilijk heengaan als het nog niet klaar is.

De spagaat tussen stervensbereidheid en overlevingswil valt me wel eens moeilijk. Waartoe nog overleven in een zó veranderende wereld? Wie zal ooit nog mijn boek opslaan, als het af is? Maar je moet niet zeuren, gewoon doorgaan. Er is ook altijd nog de biologie, die zorgt dat een mens verder wil leven zo lang het nog niet zijn tijd is. Vooruit maar weer: eerst naar de supermarkt (overleven!), dan de zangoefeningen en dan weer aan de schrijftafel met mijn oude tekst. Vanmiddag fietsen, want het wordt wel 15 graden!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Persoonlijk

Vluchtelingen uit Nederland

Het eerste vluchtelingengezin uit Nederland heb ik gisteren leren kennen. Ooit heb heb ik lacherig gezegd, dat ik hoogstens twee vluchtelingen uit Nederland zou kunnen herbergen, op stapelbedden in mijn berging. Gelukkig hebben deze mensen mijn hulp niet nodig: ze zijn niet onbemiddeld en wonen sinds kort zelfstandig in een vriendelijk en open dorp in de gemeente Marburg. De EU maakt het mogelijk, en  Marburg heeft een goede naam: het is echt een sociale gemeente. 

Vluchtelingen heten tegenwoordig al gauw migranten. Je zou deze mensen ook migranten kunnen noemen, maar hun verhuizing hierheen heeft wel degelijk een vluchtkarakter. Ze konden er niet meer tegen: de verlawaaiing en verdomming en de afbraak van alles wat mooi en goed was in Nederland. In hun geval was het grootste pijnpunt dat zij een problematisch kind hebben, dat bijzondere zorg behoeft. Die was er aanvankelijk ook geweest, maar was door een mallotig regeringsbesluit ineens opgeheven: de gemeentes moesten het voortaan zelf maar regelen en kregen daarvoor veel minder geld. Nog afgezien van het geld: hun gemeente, een middelgrote stad, had op dit gebied geen enkele competentie, zodat het een grote janboel werd, waar het kind, en dus het hele gezin onder leed.

Zo’n besluit tot grensoverschrijdend verhuizen is niet niks: de man werkt nog in Nederland, maar hij heeft een eigen kantoor, waar hij niet altijd hoeft te zijn. Hij rijdt er dus af en toe heen en werkt hier verder online. Ondanks de extra moeite zijn ze erg opgelucht en blij dat ze nu hier kunnen zijn. Maar er zullen heel wat mensen in Nederland zijn die veel moeilijker kunnen wegkomen, of helemaal niet.

Op mijzelf heeft deze ontmoeting vrij wat impact, merk ik. Hun vluchtverhaal houdt me bezig, maar er is bovendien iets persoonlijks, dat ook met Corona te maken heeft. Dit zijn aardige mensen, we merkten al dadelijk dat we heel wat dingen en belangstellingen gemeen hebben. Het zouden misschien zelfs vrienden kunnen worden. En wanneer zit ik tegenwoordig op een zondagmiddag zomaar met interessante mensen te praten? Sinds Corona was mijn sociale leven beperkt gebleven tot drie persoonlijke vrienden, plus een zangleraar en nog wat zanggenoten, die ik allemaal niet zo vaak zie. En nu was daar ineens een nieuwe ontmoeting in mijn heremietenleven. Dat komt veel nadrukkelijker aan dan vóór Corona.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Marburg, Nederland

Buurtgenoten

Een reactie plaatsen

17 oktober 2020 · 16:58