Duur voedsel

Zelf koop ik geen duur voedsel. Junk food blief ik ook niet, maar gewoon goed eten is voor mij genoeg. Gelukkig is er in Duitsland voldoende aanbod. Er zijn bij voorbeeld boeren in de buurt die hun eigen groente en fruit, kaas, eieren en thuis geslachte beesten verkopen. En zaterdags is het markt.
.
Ik had al eens aangeduid dat voor welgestelden dank zij de Bio-sector de mogelijkheid bestaat, twee maal zo veel voor hun voedsel uit te geven. Er is in Marburg tegenwoordig een hele supermarkt die aan dit voedsel gewijd is, maar ook de gewone supermarkten doen mee met Bio. In Nederland heet dat denk ik Eco.
.
Nu zag ik in de supermarkt dat de vegane schappen sterk uitgebreid zijn, en daar kun je nog veel meer geld kwijt. Ik kende een veganist, eerst dik, toen slank, die een winkel met vega-producten opende. Die moest al snel weer sluiten, omdat de supermarkten dit segment gewoon overnamen. De man is nu failliet en weer dik, hoewel hij op een houtje moet bijten.
.
Wat kun je zoal voor vegaans kopen? Een helemaal niet groot potje met Cocoa & Hazelnut crême bij voorbeeld, voor € 9,99: Nutella voor vromen. En rauwkost, dat is blijkbaar een dingetje bij de veganen. Daar kan ik nog inkomen, maar is het nog rauw als het in een potje of pakje zit? Hoe dan ook, het draagt hier de Engelse naam Raw, en dat rechtvaardigt dadelijk een veel hogere prijs. Raw Hummus bij voorbeeld, 100 gram voor € 4,49. Of Organic raw cacaoboter, 240 gram voor € 13,99. Boerenkoolpoeder, 100 gram voor € 4,79. Dat is een raar prijsje overigens: in deze schappen kosten de meeste kleine dingen € 4,49 en de wat grotere € 9,99. Echt groot is daar niets: niemand zou immers de vraatzucht willen aanmoedigen? Een boterham van spelt met smeersel van Appel-Chia, Tomaten-Cedernoten, of dadelcrême, dat moet genoeg zijn. En als iemand eens heel gek wil doen is daar nog het zakje koekjes van quinoa en wortel, 50 gram voor € 4,49. Hoofdzaak is dat het geld op komt.
.
Het zal wel weer overwaaien. Als er weer een oorlog of financiële crisis is wordt het eten weer bescheidener en verdwijnen misschien eindelijk die vervelende wasbeertjes in de kookpotten.
.
Misschien trap ik hiermee wel een open deur in en is dit in Nederland allang bekend. Maar nee, dat zal toch niet. Nederlanders eten immers frikadellen en broodjes bal?

4 reacties

Opgeslagen onder Eten en drinken

Arabië anno 650: sterke vrouwen, zwakke mannen

Leeswerk Arabië en islam: Arabië anno 650: sterke vrouwen, zwakke mannen   https://wp.me/p1phO7-2kq

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Arabisch, Literatur, Nabije Oosten

Overtocht geweigerd

De radio zegt dat we binnen moeten blijven vanwege de orkaan. De vorige orkaan viel nogal mee, maar goed, ik zal verstandig zijn, wil tenslotte geen boom op mijn kop of deuk in de auto. Dan is er nu even tijd om te kijken naar die aardige dialoog in sonnetvorm van Ronsard (1524–85), in de toonzetting van Antoine de Bertrand († 1581), die wij op het ogenblik zingen.
Er zijn sonnetten van Ronsard in poëtisch Nederlands vertaald; zie hier. Ik kan dat niet, maar wil het gedicht toch laten zien. Dan maar in proza.
Een verliefde, die aan liefde sterft wil door de veerman Charon over de Styx worden overgezet naar de onderwereld. Maar die wil met de Liebestod niets te maken hebben; dat is immers een zaak van de Meester der Goden (= Amor).

Hola, Caron, Caron, nautonnier infernal!
Qui est cest importun, qui si pressé m’appelle?
C’est l’esprit espleuré d’un amoureux fidelle
Lequel pour bien aymer n’eust jamais que du mal

Que cherche tu de moy? Le passage fatal.
Qui est ton homicide? Ô demande cruelle!
Amour m’a faict mourir. Jamais en ma nacelle
nul qui meure d’amour je ne conduis à val.

Et de grace, Caron, reçoy-moy en ta barque!
Cherche un autre nocher, car ny moy ny la Parque
n’entreprenons jamais sur le maistre des dieux.

J’iray donc maugré toy, car j’ay dedans mon âme
Tant de traiz amoureux et de larmes aux yeux

Que j’en feray le fleuve, et la barque, et la rame.

Ziel: Hé, Charon, veerman naar de onderwereld!
Charon: Wie is die opdringerige man die zo haastig om mij roept?
Z.: De ontroostbare geest van een trouwe minnaar,
dien zijn oprechte liefde niets dan leed heeft gebracht.
.
Ch.: Wat wil je van mij? – Z.: De dodelijke overtocht.
Ch.: Wie heeft je gedood? – Z.: O wrede vraag!
Liefde heeft mij omgebracht. Ch.: Nooit heb ik in mijn schuit
iemand die sterft van liefde naar beneden gebracht.
.
Z.: Ach toe, Charon, laat mij in je boot stappen!
Ch.: Zoek jij maar een andere schipper, want ik noch de Parce
mengen ons in de zaken van de Meester der Goden.
.
Z.: Overvaren doe ik toch, want ik heb in mijn ziel
zo veel liefdespijlen, en in mijn ogen zo veel tranen,
dat ik er rivier, boot en roeispaan van kan maken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literatur, Muziek

Tent gesloten

Mijn artikel over de hidjra van de profeet is verschenen. Het staat in de Enc. of Islam, 3e uitgave: Art. Hidjra in EI 3. Een licht opruiend artikel, maar dat zien denk ik alleen mensen van het vak.

Het is mijn laatste wetenschappelijke artikel, ik zal er geen meer schrijven. Met het Leeswerk Arabisch en islam wil ik nog wel een tijdje doorgaan, en Emigrant blijf ik sowieso.

1 reactie

Opgeslagen onder Arabisch, Islam, Schrijven, Universiteit

Eilanden. Zinloze opsomming

De volgende niet via een landverbinding te bereiken eilanden heb ik ooit bezocht:
.
IJsland, Nordkoster, Hiddensee, Terschelling, Texel, Engeland Groot-Brittanië, Herrenchiemsee, Frauenchiemsee.
.
Islas Cies, Sardinië, Venetië, Murano, Torcello, Lido di Venezia, Krk, Pag, Brač, Malta, Gozo.
.
Aigina, Hydra, Kythira, Kreta, Syros, Mykonos, Chios, Samos, Santorini, Nea Kameni, Büyük Ada, Cyprus, Jazirat al-Dhahab (in de Nijl).
.
Per fiets, trein of auto bereikt: Zeeuwse eilanden, Goeree-Overflakkee, Marken, Sylt, Fehmarn, Rügen, de Deense eilanden, eilanden van en rond Stockholm, Lidingö, Mainau, Venetië, Comino, Evia, Zamalek, Roda.
.
Wenseilanden: Madeira, Sicilië
.
Droomeilanden: St. Pierre et Miquelon, Færöer, Skye, Lofoten, St. Helena.

7 reacties

Opgeslagen onder Onzin, Reizen

Naar Frankfort

Nee, niet naar Kirchhain, naar Frankort, dat is meteen veel spannender. Als bezitter van een bejaardenkaart voor het Marburgse busvervoer mag ik in de weekends gratis door de hele streek reizen, tot Mainz, tot voorbij Darmstadt. Zo ben ik al twee keer in Frankfort geweest, de stad waar ik elf jaar gewoond heb. De 30 à 40 Euro die een treinkaartje anders kost had ik ook wel kunnen betalen, maar de prijs schrikt toch af.
.
Frankfort is duur geworden. Dat was het altijd al; vroeger was mijn salaris aan het eind van de maand altijd op, maar het is erger geworden. Dat komt door de toenemende gentrificatie en de toestroom van Brexit-vluchtelingen. Het Londense bankwezen verkast voor een deel naar Frankfort. En de stad is al zo krap; waar moeten die mensen allemaal blijven? Van een bovengrens voor dit soort vluchtelingen is geen sprake.
De hoofdstraten van de stad ken ik natuurlijk nog, maar de zijstraten was ik toch voor een deel vergeten. Dan helpt zo’n tot niets verplichtend uitstapje om de boel weer bij elkaar te krijgen.
.
Wat doe ik in Frankfort? Wandelen en rondkijken, zoals het de bezitter van een bejaardenkaart betaamt. Een vriend bezoeken—ik heb er nog twee daar. Maar ook nuttige dingen, zoals theekopjes kopen. De vorige lichting was helemaal op, en ik wil geen thee drinken uit een mok. Dat doet blijkbaar iedereen in Marburg, want daar zijn geen theekopjes te krijgen.
Ze hadden daar wel twaalf soorten theekopjes. En wat een weelde verder ook in zo’n warenhuis. In mijn provincienest was ik die rijkdom een beetje vergeten. Ik houd hier aan het eind van de maand altijd geld over.
.

Otto Dix

En in de Schirn Kunsthalle de prachtige tentoonstelling Glanz und Elend in der Weimarer Republik bekijken. Topschilderijen uit die periode, zelfs uit verre verzamelingen, die je anders nooit te zien zou krijgen. Affiches en grafiek ook, en een verstandige indeling en commentaar. De Schirn is geen museum, maar een tentoonstellingsgebouw, dat geld moet verdienen met entreekaartjes. Vandaar dat er een hang is naar het beroemde en spectaculaire, maar dat is ook niet te verachten. In opzet misschien te vergelijken met de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
De Dame met voile en nerts van Otto Dix toont vooral de Elend. In die periode was de burgerij verarmd door de inflatie en zagen keurige huisvrouwen zich soms gedwongen in de prostitutie te gaan.

4 reacties

Opgeslagen onder Marburg, Reizen

Zij ook?

Dieter Wedel is de intendant van de Bad Hersfelder Festspiele. Ik ken hem niet persoonlijk, maar ik heb twee jaar geleden wel meegemaakt hoe het bewind van deze halfgod daar voor woede, twist, frustratie en tranen zorgde. Een autoritaire man die best wat kan, die een festival heeft georganiseerd met veel bezoekers. Met behoorlijk wat wansmaak ook, maar dat kan niemand wat schelen als de bezoekersaantallen goed zijn. En met een flink tekort op de begroting; iets van zes ton geloof ik. Maar ja, zo’n begenadigd kunstenaarstype …
.
Deze heer Wedel wordt nu door drie actrices ervan beschuldigd dat hij hen begin jaren negentig (!) seksueel heeft lastig gevallen; dat hebben zij zich plotseling herinnerd. Dat hij bot is en graag mensen afblaft en vernedert was al bekend, maar dat is niet strafbaar en hoort bij het type van de autoritaire machtspersoon, dat hier zeker in de jaren negentig nog algemeen was, ook in het kunstwezen. Wedel heeft via zijn advocaat terstond plechtig alle seksuele misdragingen ontkend, en bewijzen zijn er niet. Maar U weet hoe dat gaat: is er eenmaal zo’n vlek op een reputatie, dan is die nauwelijks nog weg te krijgen. Mogelijk zullen er binnenkort nog andere dames opstaan die hem beschuldigen. Er is echter ook een actrice geweest die hem heeft verdedigd: hij heeft talloze affaires gehad, het was ook zó’n aantrekkelijke man, de vrouwen stonden gewoon voor hem in de rij, maar dwingen of lastig vallen, nee, dat deed hij niet.
.
Kijkt U zelf maar naar zijn oogopslag; die zal in zijn jonge jaren nog intenser zijn geweest. Dat is toch heel wat anders dan zo’n Weinstein; het zou me niet verbazen als ze inderdaad voor hem in de rij stonden. Zelfs de prachtige actrice Hannelore Elsner heeft een kind van hem, en dat heeft ze zelf gewild.
.
Wat er ook gebeurd of niet gebeurd is, ik begreep onmiddellijk dat talloze mensen nu jubelen en hopen dat hij ophoepelt. Het kan zijn dat hij zich inderdaad heeft misdragen, maar het is ook goed mogelijk dat men de #metoo-stemming van het ogenblik wil aangrijpen om hem af te schieten. Onschuldig zolang er geen bewijs is, is blijkbaar niet meer van deze tijd.
.
Wedel is 75; het kan ook zijn dat hij nu dan maar met pensioen gaat.

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland, Kunst

Zanguitvoeringen 2017 (voor tarchief)

Na weer een heleboel zingen buitenshuis wens ik U eerst een gelukkig 2018. Ik zag ergens vele klavertje-vier-plantjes; die zouden geluk moeten brengen, maar als ze gekweekt zijn werkt het niet denk ik, dus we moeten het maar met wensen doen.

En dan kunt U nu weer wegklikken, tenzij U van muziek houdt. Want nu zal ik de lijst aanvullen van de werken die ik in 2017 heb meegezongen bij een openbare uitvoering. Vooral voor mijn eigen archief, maar U mag best meekijken en meeluisteren; vandaar de links naar goede of juist heel merkwaardige uitvoeringen bij Youtube. Ik heb daar bij voorkeur uitvoeringen met weinig zangers gekozen, voor grotere duidelijkheid, meer vakmanschap (dan zijn het solisten!) en omdat ik me dan zo lekker kan vereenzelvigen met een bepaalde zanger. Zelf zing ik in ensembles van 12–35 personen, meestal a capella. Als je in een groepje van drie tenoren zingt ben je geen solist, maar toch wel behoorlijk belangrijk. Het liefst zou ik solo zingen, maar of ik dat nog meemaak? 

– Gregoriaans: Graduale triplex: Alleluia – Laudabitur iustus in Domino
– Hans Leo Hassler (1564–1612), Nun lob mein Seel, den Herren
– Melchior Vulpius (1570–1615), Lobt Gott den Herrn, ihr Heiden all
– Heinrich Schütz (1585–1672), Frohlockt mit Freud, ihr Völker all, Verleih uns Frieden genädiglich  of deze
– Johann Hermann Schein (1586–1630), Die mit Tränen säen
– Johann Walter (1496–1570), Wach auf, wach auf, du deutsches Land
– Thomas Tallis (1505–1585), If ye love me
– Orlando di Lasso (1532–1594), Madonna, mia pietà, Bonjour mon cœur
– Claudio Monteverdi (1585–1672), Adoramus te Christe a 6 (opname is precies en mooi aetherisch, maar wat week naar mijn smaak.)
– Henri Purcell (1659–1695), Magnificat in C: My soul doth magnify the Lord
– G.F. Händel (1685–1759), Joy to the world, O Thou that tellest good tidings to Zion
– Felice Gardini (1716–1796), Viva tutte le vezzose
– Josef Haydn (1732–1809), Die Beredsamkeit, Die Harmonie in der Ehe
– Karl Nenner (1778–1839)/ Max Reger (1873–1916), Schlaf wohl, du Himmelsknabe du
– Gioachino Rossini (1792–1868),  Quando corpus morietur
– César Franck (1822–1890), Panis angelicus
– Anton Bruckner (1824–1896), Motetten:  Virga Jesse floruit, Ave Maria gratia plena, Os iusti, Locus iste, Christus factus est
– Johannes Brahms (1833–1897), Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen, Waldesnacht, Darthula’s Grabesgesang, Vineta
– Gabriel Fauré (1845–1924), Cantique de Jean Racine
– Max Reger (1873–1916), Unser lieben Frauen Traum
– Zoltan Kodaly (1882–1967), Adventi émek
– Waldemar Åhlén (1894–1982), Sommarpsalm
– Maurice Duruflé (1902–1986), Kyrie eleison uit het Requiem in D-klein
– Heinrich Poos (1928––), Unser Vater aus ‘Ein Stundenbuch’
– Audrey Snyder, Ubi caritas

Ingestudeerd, maar toch niet openbaar uitgevoerd:
– John Dowland, If my complaints could passions move (niet uitgevoerd, want we kregen ruzie. Sommigen vonden dat het veel vlugger en hakkeriger moest worden uitgevoerd. Zou kunnen, maar dan wordt het meteen veel moeilijker.)
– Gioacchino Rossini (1792–1868), Toast pour le nouvel an (toen we het klaar hadden was het ogenblik al voorbij.)

In bewerking voor uitvoering in februari 2018:
– Toinot Arbeau (1519–1595), Belle, qui tiens ma vie   of deze
– Andries Pevernage (1542–1591), Secoure moy madame (is geen opname van; tekst hier)
– Jakob Buus († 1565) (geen opname)
– Anthoine de Bertrand (1540?-1581?), Hola Caron, nautonnier infernal (geen opname)
– Du Chemin (1552), Vents hardis (geen opname)
– Claudio Monteverdi (1585–1672), Madrigali, boek 6: Lamento di Arianna, Sestina

Hoogtepunten voor mij zijn Schein, Die mit Tränen, Schütz, Verleih, alles van Monteverdi, Brahms, WarumDuruflé en Reger vond ik niet veel aan.

Tussen de schuifdeuren kan en durf ik pas na nog minstens een jaar. Toch al solo gestudeerd, maar natuurlijk niet in de openbaarheid gebracht:
– Tommaso Giordani (1730–1806), Caro mio ben
– Schubert, Am Brunnen vor dem Tore
– Schubert, Schäfers Klagelied
– Schubert, Lied eines Schiffers an die Dioskuren
– Schumann, Dichterliebe (geheel)
– Gabriel Fauré, Au bord de l’eau

3 reacties

Opgeslagen onder Muziek

Goede kerstdagen


U allen wens ik een fijn kerstfeest. Op de afbeelding een beeld van Maria met kind, in het Heilige Mariapark te Teheran (foto Christiane Gruber).

3 reacties

Opgeslagen onder Godsdienst, Iran

Huiswerkhulp: waar is de r?

De huiswerkhulp is gewoon doorgegaan; er was alleen weinig over te melden. Vrijdag was er wel iets aparts. Een Syrische vrouw, moeder van drie nog jonge kinderen, hield niet van televisie en muziek, maar wel van lezen; waar vind je zoiets?
.
Vreemd was bij haar dat ze de vraagwoorden die met w beginnen niet beheerste: wie, was, wo, wann. Zulke vraagwoordjes heb ik in vreemde talen altijd snel geleerd, omdat het duidelijk was hoe groot het rendement van deze inspanning zou zijn. Het was een vreemde lacune in haar hoofd, die ook niet zo snel te vullen was, hoewel ik haar eenvoudig de Arabische equivalenten kon bieden. Ja/nee-vragen en vragen waarbij het vraag-karakter van de zin alleen door intonatie wordt aangebracht (‘U houdt niet van televisie?’) kon zij wél aan.
.
Verder had ik moeite haar uitspraak te verstaan. Dat komt af en toe voor bij onze klanten. Er is wat aan te doen, maar de maatregelen zijn zo draconisch, dat er meestal toch niets van terecht komt. Ik verstond bij voorbeeld het woord Zimmer niet, in haar uitspraak: ziema in plaats van tsimme(r). Gek eigenlijk, die eind-r die er niet is. Probeert U zelf maar in het Nederlands: zegt U na en dan naar. Behalve de sprekers die een rollende r produceren zal bij de meesten die r van naar in context niet of nauwelijks hoorbaar zijn. Slechte spellers schrijven hem zelfs niet: na buiten. En tóch is daar iets: een aanduiding, een klein niksje, dat het verschil uitmaakt met na. Zo is dat in het Duits ook ongeveer.
Mijn klant sprak echter een a aan het eind, zonder niksje, en de ts aan het begin werd bij haar een z. Resultaat voor mij dus onverstaanbaar. Zij sloeg echter haar grammatica open en daar stond met zoveel woorden dat de uitgang -er in de uitspraak vaak in a verandert! Bij navraag bleek dat dit in Berlijn inderdaad het geval is. In Midden-Hessen echter niet.
In Nederland heb je ook mensen die vroeger uitspreken als vroegah.

3 reacties

Opgeslagen onder Huiswerkhulp