Categorie archief: Kunst

Twee geluidsopnamen uit Duitsland

Mathheüspassion, Johannespassion, dat ging allemaal niet dit jaar; u begrijpt waarom. Het maximaal haalbare, zo werd mij uitgelegd, was de Johannespassion van Schütz, in zeer kleine bezetting in een lege kerk. Schoon uit nood geboren is dit wel een prachtige uitvoering van een prachtig stuk geworden. Juist door de kleine bezetting zijn de koren heel transparant.

===========================

Iets totaal anders, maar ook erg goed in zijn soort, is de Vocaaltragedie van Nektarios Vlachopoulos. De drie Japanezen met hun contrabas zijn er niets bij. Goede kennis van het Duits is wel nodig om ervan te kunnen genieten. Zelf heb ik ongeveer 30% gemist.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Kunst, Onzin Humor, Zingen

Het lege graf?

Ethiopisch kan ik niet lezen. Zou dit ‘Het lege graf’ kunnen voorstellen? De voorafgaande plaat was de graflegging.

British Library Asian and African Or. 481, eind 17e eeuws. Online hier.

2 reacties

Opgeslagen onder Bijbel, Christen Christelijk Christendom, Kunst

Missie

Gemaakt ± 1600 in Perzië, in opdracht van de Jezuïetenmissie in Goa.
The Cleveland Museum of Art, Cleveland, Ohio

2 reacties

Opgeslagen onder Christen Christelijk Christendom, Godsdienst, Iran, Kunst

Troonzetels

Tijdloze elegantie of op het seizoen toegesneden, u zegt het maar. Mocht u overwegen een kerstgarnituur aan te schaffen voor uw bad/WC, dan is dit het moment! Ze zijn nu in de aanbieding, o.a. bij de Walmart.

3 reacties

Opgeslagen onder Kunst, Onzin Humor

Mini-herinnering: Griekse conversatie

Grieks leerde ik in cursussen, in Amsterdam en Athene. Enig Grieks dan, want genoeg was het nooit. Met mijn vriendin en de kennissen daar sprak ik Engels: de gesprekken zouden onder mijn gestuntel te zeer geleden hebben. Een vaste, heel geduldige gesprekspartner had ik echter in de bewoner van het kerkje op de bergtop achter het huis. Dat waren stevige wandelingen, en touwtrekken moest ik ook nog: met de energieke hond Hektor, die ik niet los kon laten lopen omdat hij zo slecht was opgevoed. Boven aangekomen werd ik steeds verwelkomd door de monnik? priester? heremiet? ik weet niet hoe zo iemand heet, die daar alleen in het witte kerkje woonde en die graag met mij praatte. Hij serveerde dan een beker Nescafé. We praatten over van alles en nog wat; nooit over godsdienst.

Iemand anders die mij wat Grieks bijbracht was de dochter van de buren. Die vrouw was zwakbegaafd; ze woonde in een inrichting die gedreven werd door nonnen, maar bij bijzondere gelegenheden werd ze naar huis gehaald. Zo bij voorbeeld een keer met Pasen, een heel belangrijk feest in Griekenland. Ze had gemerkt dat mijn Grieks veel slechter was dan het hare en genoot er zichtbaar van, mij wat te kunnen leren. Ze kwam bij me zitten met een fotoboek vol religieuze kunst en begon mij de beginselen van het paasfeest uit te leggen, aan de hand van die afbeeldingen. Kruisiging, kruisafneming, graflegging, dat soort woorden. Stávrosi, apokathílosi, sommige weet ik nog steeds. Langzaam en indringend bracht ze mij die woorden bij en wees daarbij op de plaatjes, waarschijnlijk net zo als zij ze een week tevoren bij de nonnen geleerd had. 

2 reacties

Opgeslagen onder Griekenland, Kunst, Taal

Perzisch meisje ± 1840

Zo maar even een portretje, door de Iraanse kunstenaar Sani al-Molk (1814–1866).
Miniatuur van 160 x 99 mm, bewaard in het prentenkabinet van de Musées d’art et d’histoire in Genève.

2 reacties

Opgeslagen onder Iran, Kunst

Prikfoto’s

Een geheel nieuw genre in de portretfotografie is de injectiefoto. Een persoon zittend in het midden, met ontblote arm, een gemaskerde arts of verpleegster bij die arm, facultatief nog een andere persoon aan de andere kant.

De geprikten zijn tot nu toe vaak bejaarden, maar dat komt vooral omdat die als eersten aan de beurt waren. Af te wachten is of jongere mensen ook op de kiek willen met een naald in hun arm. In dat geval zullen die kiekjes misschien miljoenvoudig via telefoons verspreid gaan worden, zoals de selfies nu.

Een zeldzamer subgenre is de injectiefoto van premiers, presidenten en ministers. Deze opnames dienen een duidelijk propagandistisch doel; óf kijk mij eens dapper zijn, ófwel, als er verkiezingen in aantocht zijn: stemp op mijn!

Koningen en koninginnen laten zich niet fotograferen als ze de prik krijgen. Dat vinden ze niet sjiek.

2 reacties

Opgeslagen onder Gezondheid, Kunst

Tijdverschijnsel

Is dat niet praktisch, haakjes voor de schone mondkapjes aan de voordeur, zodat je ze nooit meer vergeet, net zo min als de sleutel die in het slot steekt? Eerst hingen ze aan de deurklink, maar dat was wat onhandig met het hanteren van de klink en het grijpen naar de sleutel. Ik vond nog twee kleefhaakjes en die kwamen goed van pas.

Deze oplossing is uitgesproken lelijk, dat is waar, maar zij is ook niet voor de eeuwigheid gedacht. Optimist die ik ben ga ik ervan uit, dat de haakjes er volgend jaar weer af mogen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gezondheid, Kunst

Zwart geloof

Carl Banzter (1857–1941), Das Abendmahl

 

idem, voorstudie

Bantzer was een schilder hier uit de buurt. Dit schilderij hangt in Marburg. Het toont dat het leven hier een eeuw geleden behoorlijk godvruchtig was.

1 reactie

Opgeslagen onder Kunst, Marburg

Grote mannen

En één grote vrouw, maar die is alleen maar symbolisch. Het is Germania, wier standbeeld op de Rijnoever bij Rüdesheim al vanuit de trein heel duidelijk zichtbaar is (afb. 1). Ze lijkt een flinke kei in haar hand te hebben; misschien omdat ze op een steenworp afstand staat van het klooster van Hildegard van Bingen, die écht een grote vrouw was.

De andere personen van wie ik oversized standbeelden tegenkwam zijn allemaal mannen. Wat vindt u bijvoorbeeld van de zwaar verzilverde Djengiz Khan, in Mongolië, 10 + 30 m.? (afb. 2) Zou dat een gezellig theehuis zijn, daar onder hem? In Centraal Azië is men dol op standbeelden; een beetje dictator moet zo‘n ding hebben. Niazov in Turkmenistan van goud, in een pak van C&A (afb. 3) Zijn opvolger Arkadag wilde nog hogerop, maar had niet genoeg goud, dus die heeft een flink rotsblok bestegen (4). Als het geld schaars is komt er veel sokkel en weinig beeld, dat zien we overal. Ook Mao Tse Tung werd in goud uitgevoerd, maar dat beeld heeft men bij nader inzien toch maar vernietigd (5). Wel staat in China een reusachtig beeld van de oorlogsgod (6), dus weest gewaarschuwd! In Sahrisabz, Uzbekistan, staat Timoer Lenk (7). Timoer had een kapotte knie; men zal hem niet vaak staand hebben gezien.

De Boeddha is op vele plaatsen meer dan levensgroot uitgebeeld; in Hanoi is hij nog in aanbouw (72 m.; afb. 8). En vlakt u Jezus niet uit: 38 meter hoog in Rio (9). Maar ook die godsdienststichters hebben hun beelden niet zelf besteld.

Ook Europa kent zijn grote historische mannen, bij voorbeeld Alexander de Grote in Skopje (afb. 10). En natuurlijk zijn er nog veel meer reuzen, en hogere ook.

Van de Trumpjes zijn er tot nu toe alleen maar spottende beelden te vinden: van hem een in papier mâché (?; 11), en een houten van Melania (12). In haar geboorteland Slovenië heeft men daar de brand in gestoken. Dat was geen standbeeld, dat was eerder een voodoo-pop. Maar tijdens Trumps tweede ambtstermijn gaat dat natuurlijk veranderen. Zijn kop uitgehakt in Mount Rushmore, en in Washington nog iets metershoogs van goud?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De mens, Kunst