Categorie archief: Economie/Wirtschaft

Zakkam

Nee, die kocht ik niet meer, die zakkammen van € 4,95. Door de jammerlijke staat van de huidige zakken was ik er al drie kwijt geraakt; dat werd te duur. Daarom had ik een kleine kam van goede kwaliteit gekocht, die in mijn portemonnee paste. Tenslotte gebruik ik zo’n ding maar zelden. Onkwijtraakbaar, dit kammetje van 10 cm, behalve bij een roofoverval. In het ziekenhuis was ik het echter toch kwijtgeraakt. Gisteren vond ik het terug: het zat in het etui van de e-reader, die ik nu gebruik om Alfred Birney, De tolk van Java te lezen (aanrader!). Ik moet erg ziek zijn geweest.

Maar in die tussentijd, toen het ding dus weg was, heb ik herhaaldelijk bij drogisten of in supermarkten mijn ogen over het kammenrek laten glijden om een nieuw kammetje te verwerven. Welnu, de maat van 10 cm. was helemaal nergens te bekennen, maar wat erger was: ik zag alleen maar prullenboel: scherpe tanden, zichtbaar vergankelijk materiaal. Ze waren dan ook veel goedkoper dan die goede kammetjes van € 4,95, die nu misschien € 5,95 hadden moeten kosten. Eén firma had die boel blijkbaar in handen, je zag in al die zaken hetzelfde display met kammen, borstels e.d., maar allemaal om treurig van te worden. Ook hier dus dat verval van kwaliteit, omdat de mensen die te duur vinden: we zagen het al bij zo veel producten. Ja, kwaliteit kost geld: toen ik ze ging verliezen vond ik die kammetjes ook te duur. Maar dat hing weer samen met die lullige broekzakken, die zo worden gemaakt dat een mens volgend jaar alweer een nieuwe broek moet kopen. Mode, weet U wel.

Wat heb ik een hekel aan de derde-wereld-achtige rotzooi die ons wordt opgedrongen!

4 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft

Brexit als toverbal

Brexit lijkt soms op dat snoepgoed dat wij als kleine kinderen kregen. Als je een toverbal in je mond steekt is hij rood, maar als je hem na een tijdje sabbelen uit je mond haalt is hij geel of groen of nog iets anders.

Brexit heeft tot een sterke koersverlaging van het pond (Niet ‘de’ pond, mensen, zoals tegenwoordig vaak te lezen is! In wat voor wereld leven wij eigenlijk?) geleid. Maar het bedrijfsleven is daar blij mee en ziet ook verder enorme kansen in Engeland: verlaging van bedrijfsbelasting, het oprollen van de laatste resten welvaartsstaat, productie met veel minder werknemersrechten, dan kun je lekker los gaan, bijna op zijn Chinees. De brave ‘gewone mensen’, die alleen maar hun eerlijke haat jegens buitenlanders kond wilden doen, hebben dus weer eens voor vergroting van hun eigen armoe gestemd. Daar grossieren ze in; in Nederland net zo goed. Misschien is het zelfs wel een wezenstrek van de late democratie. Het volk dom houden en laten kiezen voor de belangen van welgestelde heren en dames.

Ook biedt Engeland voortaan nog betere kansen voor geldhandel, optimalisatie van belastingen en andere zwendel als de knellende banden van Europa worden geslaakt. In financieel opzicht kan Engeland een nog sterkere concurrent voor de Zuidas worden: een fors Kaaimaneiland pal voor onze kust. Op Trafalgar Square een standbeeld van mevrouw Thatcher, met handtas.

4 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Europa, Politiek

Hoop voor Somaliland?

HargeisaHet vroegere Brits Somaliland bedoel ik, Hargeisa, Berbera, niet te verwarren met het rampgebied Somalia (Mogadishu), dat ooit enkele decennia Italiaans was.

Na de zelfvernietiging van de grotere eenheidsstaat Somalia in 1991 verklaarde Somaliland zichzelf onafhankelijk. En zie aan, het ging redelijk goed daar, maar wel op een héél bescheiden niveau. Het staatje werd door de wereld niet erkend en niemand had er oog voor. Dat schijnt nu te gaan veranderen. Het zog. Westen, druk bezig met zijn eigen onttakeling, blijft afwezig, China ditmaal ook, maar Dubai stapt erin en gaat de haven uitbouwen. Daarover de Somaliland Sun en de BBC. Meer welvaart, geen prettige arbeidsvoorwaarden.

4 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Politiek

Receptabel

Vanwege mijn artrose gebruik ik soms eenvoudige hulpstukken; denkt U bijv. aan een bandage voor de knie.

Ik wilde er net een kopen, ja voor het andere been ook, en die kostte in de winkel maar liefst € 84,–. In een internetwinkel wordt het ding voor € 45,– aangeboden. Iets vergelijkbaars was onlangs het geval met een zog. Rhizo-ring: € 62,– in de winkel en € 32,– in het internet .

Als je die dingen ziet lijkt de laagste genoemde prijs nog sterk overdreven, vooral bij die ring: een stukje plastic met een klittenbandje. Maar de hogere prijzen zijn helemaal schandalig.

Hoe komt dat? Enerzijds natuurlijk omdat die dingen voor oude, gebrekkige mensen bedoeld zijn, die je alles kunt aansmeren. Maar verder omdat zij receptabel zijn: dat is mijn vertaling van rezeptfähig. In de apotheek liggen veel medicijnen die rezeptflichtig zijn en die je dus zonder recept niet meekrijgt. Receptabel wil zeggen dat ze niet op recept moeten, maar wel kúnnen worden verstrekt. En dat betekent weer dat zo’n voorwerp, als het door een arts wordt voorgeschreven, door het ziekenfonds, resp. de verzekering wordt vergoed. Daarmee is de deur geopend voor de meest neoliberale prijzen die U zich kunt voorstellen. Als de verzekering betaalt mag het immers álles kosten. Dat is ook zo met de medicijnen die de apotheken verkopen. En daarom zijn de ziektekostenverzekeringen in Duitsland zo buitengewoon duur. Een vicieuze cirkel.

Veel particulier verzekerden kunnen de premie na hun pensioen niet meer betalen: de premie stijgt omdat zij ouder worden, het inkomen daalt omdat ze niet meer werken. Maar in het ziekenfonds mogen/mochten (?) ze niet. Er zijn bij voorbeeld mensen die per maand € 600,– ziektekostenpremie moeten betalen en eenzelfde bedrag overhouden voor de overige kosten van levensbehoud/-onderhoud.

Voor Duitse ambtenaren als ik is aan deze misstand onlangs een einde gesteld. Gepensioneerde ambtenaren mogen voortaan wel in het ziekenfonds, wat zij tijdens hun werkzame periode niet mogen.

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft

Onverwacht ondergoed

Enkele dagen zat ik onverwacht ergens vast zonder dat ik schoon ondergoed bij me had. Als practische oplossing bood zich het filiaal van Kik om de hoek aan. Kik is de aller-, allergoedkoopste kledingketen van Duitsland, waar ik nooit koop. Maar nu dus wel. De aanschaf bestond uit drie slips en drie onderhemden, samen voor twaalf Euro. Twee Euro per kledingstuk: dat kan natuurlijk helemaal niet, toch was het zo. Dit zal de kleding zijn die door arme meisjes in Bangladesh in elkaar wordt gezet.
De tweede schok van verbazing: het spul is van goede kwaliteit! De hemden zijn van uitstekende katoen. Bij de slips is mogelijk het elastiek wat minder duurzaam, maar dat moet nog blijken; in ieder geval is de pasvorm heel goed. Ik had nooit verwacht dat dat kon voor zo’n prijs. Een beetje griezelig blijft het.

5 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft

Nieuwe kansen

Twee nieuwe kansen krijgt de wereld: een ontwakende(?) EU en een heropend Iran. Griekenland herademt alvast wat; gaat de rest van het subcontinent nu ook nadenken? Iran zal onderdelen voor vliegtuigen kunnen importeren, en wie weet hele nieuwe vliegtuigen. Want ze vliegen daar met een zootje oud roest, niet mooi meer. En het kan wat in Griekenland investeren; liever dat dan Poetin of China. De relatie GR-IR was vanouds uitstekend. Nadelen heeft de opening ook: er zullen meer SUVs komen wegens de dalende benzineprijzen. De Iraniërs zullen ‘gezegend’ worden met McDonalds en Starbucks en misschien  door het dolle heen raken.

4 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Europa, Iran

Zakenmannetje

Topsporter of pianist had ik best willen worden, maar het zat er niet in. Wat ik als jongen echter zeker niet wilde worden was zakenman. Goederen aan mensen verkopen voor meer dan ze waard waren, of erger nog: de klanten regelrecht besodemieteren, nee, dat vond ik onwaardig.

Dat was toen tenminste mijn officiële standpunt, maar in werkelijkheid waren er omstreeks mijn vijftiende toch aanzetten tot handeldrijven. Op de postzegelmarkt bij voorbeeld, waar ik zelfs bedrog niet schuwde. En de handel in jonge vis. Dat zat zo: ik kreeg bijlessen wiskunde van onze buurman, die wiskundeleraar was. In ruil daarvoor verzorgde ik zijn grote aquarium; waarschijnlijk was hij blij dat hij eraf was. Daarbij viel het me op dat de guppen af en toe jongen kregen, die dan gauw werden opgevroten, door de ouders of door andere vissen. Mijn zakenidee was nu, die jonkies het leven te redden en aan een dierenwinkel te verkopen. Dat dit mogelijk was wist ik: ik moet het ergens hebben gehoord of gelezen. En tegen een jongen in de klas had ik zelfs al over deze activiteit opgeschept voordat ik ze uitvoerde. Goed, het moest dus worden gedaan. Hoe ik dat kleine grut kon isoleren weet ik niet meer; met een zeef misschien? In ieder geval belandde het in een jampotje en ik toog ermee naar de dierenwinkel. Tot mijn verbazing kreeg ik er zeven gulden voor! Dat was geld in die tijd, voor een jongen. Het heeft zich zo nog twee of drie keer herhaald. De buurman heb ik geen winstaandeel gegeven; waarschijnlijk heb ik het hem niet eens verteld.

Dat had de basis van mijn investeringskapitaal kunnen worden; toen had ik me misschien in de richting van het zakenleven kunnen ontwikkelen. Dan was mijn leven misschien spannender geweest: statistieken met grote uitschieters naar boven en naar beneden, nu eens in een villa, dan weer in een doorzonwoning, een of twee faillissementen, een of twee echtscheidingen misschien. Maar zo is het niet gegaan, omdat dat rare intellect zich in die tijd al door mij heen begon te vreten, wat het nog steeds doet. Dat was vaak een last, maar na de pensionering …, well, it comes in handy. Een gepensioneerde zakenman verveelt zich misschien; ik nooit.

7 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Onzin, Persoonlijk, Vroeger

Reclame 2.0

Mij werd een kredietkaart toegestuurd, die ik niet had besteld en ook niet wilde hebben. Een heus plastic kaartje, met mijn naam er al op. Ik hoefde alleen nog maar te tekenen en me aan temelden, dan zou het ding worden geactiveerd. Walgelijk; het enig positieve is dat het duidelijk maakt met welke firma je zeker niet in zee wilt.

Een doorbraak in de reclame volgens mij, of zou het in het vaak wat modernere Nederland al langer zo gaan?

Het wachten is nu op een drone voor mijn voordeur die me een paar niet bestelde schoenen bezorgt.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft

Het Westen

OccidentalismWaar ligt het toch, dat ‘Westen’, waar boze jongens zo graag tegenaan schoppen? De windrichting van die naam kunt U beter vergeten. Als ik op mijn telefoonabonnement afga bestaat het Westen uit de Verenigde Staten, Canada, West-Europa en Australië. Met die gebieden kan ik namelijk na betaling van € 3,90 per maand verder kostenloos bellen. Er zijn meer landen die tot het Westen behoren, maar welke? Nieuw-Zeeland in ieder geval, maar ook Japan, Singapore, Israël, Mauritius, Turkije, Argentinië? Het Westen ergens te zoeken lijkt een even vruchteloze bezigheid als het zoeken naar de ‘Oriënt’. Ook het Westen bestaat vooral in de gedachten van mensen, en het is niet altijd hetzelfde geweest. Het Niet-Westen kunnen we moeilijk Oriënt noemen; tweede of derde Wereld gaat ook niet, noemen we het eenvoudig het Niet-Westen.

– ­Voor Voltaire, omstreeks 1750, was Engeland het Westen: individuele vrijheid en de beurs, in tegenstelling tot de rigide staatscontrole in Frankrijk. Vrij stromend geld maakt vrij.
– ­Voor Duitsers ± 1800 waren het Frankrijk en Engeland; ook nog voor Richard Wagner, die het destijds kosmopolitische, ultramoderne Parijs in contrast zag met de ‘knusse achterlijkheid van Duitsland’. (Hoewel hij graag verfijnd damesondergoed uit Parijs bestelde – ja, dat droeg hij graag op zijn gevoelige huid. Dus geen baaien Beierse onderbroeken, maar wel degelijk spulletjes uit het Westen.)
– Fontane zag in London ook het vrije geldverkeer, maar beoordeelde dat niet zo positief als Voltaire: ‘de gele goudkoorts, de verslingerdheid van alle zielen aan de duivel van de Mammon’.
– ­Voor Rusland in de negentiende eeuw was het Westen vooral Duitsland: het land waar alles zakelijk en correct verliep, maar waar de mensen geen ‘ziel’ hadden. Voor Tolstoi was het echter ook Japan. Hij beschrijft de Japanse overwinning op Rusland van 1905 als de overwinning van het westerse materialisme op de Aziatische ziel van Rusland.
– ­Voor Japan was het Westen voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog alles wat modern was, en vooral Amerika. Japanse intellectuelen probeerden ‘het moderne te overwinnen,’ net als Nazi-Duitsland dat deed en Iran onder Khomeini. Tegenwoordig hoort Japan zelf bij het Westen — net als Duitsland.
– ­Voor Hitler was het Westen Amerika + de Joden.
– Voor de Sovjet-Unie was het Westen vooral de NAVO, dus Amerika en West-Europa.

Dit alles ontleen ik aan het uitstekende boek van Buruma en Margalit, van welks omslag hierboven een foto staat.

Voor vele moslims, zelfs voor moslims die ‘in’ het Westen wonen, is het de coalitie van USA, wereldkapitalisme, joden en kruisvaarders, die erop uit is, schade toe te brengen aan ‘de Islam’– wie is dat nou weer?

Afgezien van de geografie: in het Westen lijkt vooral grote rijkdom, veel vrijheid en veel moderniteit te heersen.

Een lijstje, tot niets verplichtend nog:
Het Westen
– is democratisch, of wordt tenminste niet ‘links-dictatoriaal’ geregeerd.
– is internationaal, kosmopolitisch, geglobaliseerd.
– heeft een overwegend liberale, niet door de staat geleide economie.
– hoopt geld op, niet in de laatste plaats door uitbuiting van het Niet-Westen.
– heeft geen te verheerlijken stammenstructuur, geen totalitarisme.
– is de anonieme stad waar alles te koop is (inclusief de hoer van Babylon). Het Niet-Westen is het knusse dorp met zijn traditionele cultuur, waar iedereen elkaar kent.
– is koud, gevoelsarm, heeft geen (Russische) ziel en geen soul.
– presenteert zich vaak wat lullig (Obama, Juncker), in tegenstelling tot de grandeur van Hitler, Stalin, Ceaușescu, Bokassa, Putin, Erdoğan, Kim Il 1–3 enzovoort.
– is onheldhaftig, laf: een westerling sterft niet graag voor keizer, God of vaderland. Eer heeft hij niet (meer).
– wordt vaak bestreden, maar te zelfder tijd ook benijd. De niet-westerling zou er (stiekem) graag bij horen, maar kan het niet.
– bemoeit zich overal mee en dat is schandalig! Maar bij natuurrampen, volkerenmoord of bloedige oorlogen heet het al gauw: Waarom doet het Westen niets?

Kortom: het Westen is van alles de schuld. Maar wat zouden we graag medeschuldig zijn! Wie niet tot het Westen kan of mag behoren koestert er vaak een wrok tegen.

Vele wereldbewoners mogen inderdaad niet tot het Westen behoren, omdat hun de vrijheid en een aandeel in de welvaart (en daarmee toegang tot scholing) wordt ontzegd. De boosdoeners zijn echt niet altijd akelige dictatoren in Azië of Afrika: vaak genoeg heeft ook het Westen zelf democratische ontwikkelingen op die continenten verhinderd en doet dat nog. Delfstoffen en andere waardevolle spullen ontvangt het Westen immers graag uit één gehoorzame hand.

Vele anderen kunnen niet tot het Westen behoren. Vrij zijn, steeds kiezen, vaak alleen zijn, je eigen verantwoordelijkheid dragen en almaar energie ontplooien om mee te komen met het moderne leven is zwaar werk. Ik vind het persoonlijk vaak ook moeilijk om een westerling te zijn en voor iemand als, pakweg, Mohammed B. zal dat nog meer het geval zijn geweest. Hij kreeg de kans: een HAVO-diploma heeft hij toch maar gehaald en dat is niet niks. Maar in zijn vervolgstudie is hij mislukt; hij kon ook het juiste vak niet kiezen. Daarbij zal hij slecht begeleid zijn en zijn medestudenten waren niet aardig voor hem, maar hij had zelf ook niet de energie en de durf om er nog tegenaan te gaan en zijn plaats in dat Westen te veroveren. Voor een migrantenzoon met zijn achtergrond was dat zonder twijfel extra moeilijk, ook omdat de reeds gezeten westerlingen tegenwerkten. Dan dus gevlucht in het Niet-Westen, wat in zijn geval tamelijk kunstmatig was.

En die vrijheid, wat kan die beangstigend zijn. Ik denk even aan de brieven van de Egyptenaar Sayyid Qutb (Cairo 1906–1969). Voordat hij Moslim Broeder werd en invloedrijke fundamentalistische boeken ging schrijven bezocht hij de Verenigde Staten en hij deed het in zijn broek! Vrijpostige vrouwen die soms een glas te veel dronken; grote, grove, soms getatoëeerde manspersonen, een dansfeestje in het parochiehuis van het provinciestadje waar hij verbleef: het waren allemaal zaken die dit muizige mannetje zeer beangstigden en zijn vlucht in de godsvrucht bespoedigden. Hij kon daar niet bijhoren.

Ik denk ook aan de novelle van Yahya Haqqi, De lamp van Oemm Hashim (1940). Een Egyptische jongen mag in Engeland medicijnen studeren en dat lukt goed. Het beangstigende voor hem is een vriendin, een vrouwelijke arts die zich zelfstandig, ja soeverein gedraagt. Niet heerszuchtig of onsympathiek, maar hij voelt zich ten opzichte van haar gewoon minderwaardig. Ook hier speelt Sexualangst een rol. En als hij in Cairo terug is kan hij met zijn ‘westerse’ vakkennis niet uit de voeten.

En Poetin, die heeft het ook niet gekund. Misschien had hij zijn land best willen moderniseren en opengooien, wie zal het zeggen; maar het bleek te moeilijk. Zijn persoonlijke ontwikkelingsgang had hij niet mee en de toestand in het land was ook een immens probleem. Het makkelijkere alternatief is anti-westers zijn.

Wie niet met het Westen mag of kan meedoen gaat wrok koesteren en wordt anti-westers; uiteraard vanuit de volle, zo nodig religieus onderbouwde overtuiging dat het Westen minderwaardig, abject of zondig is. Dan zijn de druiven zuur en de rapen gaar. Dat sluit overigens de imitatie van datzelfde Westen niet uit: met name Arabieren zijn echte Amerika-fans, veel meer dan wij. En al die Salafisten zijn een stuk westerser dan ze zelf beseffen.
.
Het is niet gezegd dat het Westen altijd zal bestaan. Vrijheid en rijkdom nemen af in het Westen, of beperken zich tot zo kleine kringen dat het soms weer trekken van een eeuwenoude dictatuur krijgt. Daarentegen neemt de moderniteit in het onvrije Niet-Westen toe; denk aan China en Iran. Aan de zogenaamde ‘westerse waarden’ gelooft de wereld steeds minder, het Westen zelf niet uitgezonderd.

Dit was zomaar een opzetje. Hierover moest maar eens een echt opstel komen; het onderwerp is van groot belang voor onze tijd.

P.S.: Twaalfhonderd jaar geleden was Bagdad het Westen!

9 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Islam, Nabije_Oosten, Politiek

Gebroken vleugels

De Duitse luchtmacht merkt ineens dat de helft van haar vliegtuigen niet meer vliegt. Gebrekkig onderhoud, geen onderdelen, alles ten gevolge van sterke bezuinigingen in de laatste jaren. Onderdeel nodig? Geen geld, dus sloop er maar een uit een andere machine. Hoe Onduits! Wat een geluk dat er een Islamic State is om een beetje op te oefenen. Nu dit bekend geworden is zou men kunnen beginnen die misstand uit de wereld te helpen, zodat de luchtmacht bruikbaar is als zij eens nodig is tegen een echte vijand, die zijn boeltje misschien beter voor elkaar heeft.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft, Europa