Categorie archief: Economie/Wirtschaft

Zakelijk inzicht

Politici willen vaak dat alles zo blijft als het is. Anders schrikken hun kiezers, denken ze. Vliegmaatschappijen worden tegen de klippen op overeind gehouden, kolen, aardolie en gas moeten hoe dan ook uit de grond gehaald worden, desnoods met subsidie, ook al loopt het fossiele tijdperk duidelijk ten einde.

Mensen met geld hebben vaak een betere neus voor waar zij dat geld willen laten. Zij investeren steeds minder in fossiel en overigens ook in kernenergie.

Ook ten aanzien van Corona heerst in geldkringen dikwijls realisme. Veelal wordt geloofd dat in de zomer van 2021 alles weer min of meer normaal zal zijn. Maar het luxe-hotel Hessischer Hof in Frankfort, dat tegenover de Frankfurter Messe ligt en onlangs nog was gerenoveerd, is nu gesloten. Reden: ‘Voor Frankfort kan de komende twee jaar niet worden gerekend met een opleving van meetings, zakenreizen en beurzen en dus ook niet met een voldoende bezettingsgraad van het hotel.’

Twee jaar, dat is andere koek.

1 reactie

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft

Einde boek?

Voor mij liggen op het ogenblik twee dikke wetenschappelijke boeken, uitgegeven door Brill in Leiden. Ze kosten resp. € 252,- en € 156,45 (voor 825 en 649 blz.). Ik heb ze niet gekocht, maar uit de universiteitsbibliotheek geleend. Ze zijn zeer goed uitgegeven en perfect gedrukt, maar de band is bij beide erbarmelijk. Of liever gezegd: ze zijn helemaal niet gebonden; het zijn stapels kopieerpapier die met lijm zijn samengevoegd. Het gevolg is dat je ze niet goed kunt openslaan en geopend op tafel leggen. Ook bladeren gaat moeilijk. Waardeloos! Had er voor die prijs niet een echte band af gekund? Te voorzien is dat bibliotheekexemplaren al gauw door hun rug zullen gaan, wanneer mensen met geweld gaan proberen om ze toch open te slaan. Dan heb je voor veel geld een kapot boek, dat naar zijn aard niet gerepareerd kan worden.

Maar je hoeft ze natuurlijk niet ‘gebonden’ te kopen. De uitgeverij biedt namelijk ook de mogelijkheid deze werken als pdf te kopen. Dan kosten ze … net zo veel als de gedrukte versie! Als ik een van deze boeken zou kopen, wat ik gelukkig niet hoef, zou zelfs ik misschien, als ik klaar was met knarsetanden, voor de pdf-versie kiezen, hoewel ik er een hekel aan heb, boeken op een beeldscherm te lezen. Maar als een boek toch geen boek is, dan moet dat in vredesnaam maar. Gerede kans dat ik die honderden bladzijden zou uitprinten, om althans nog enig leescomfort te hebben.

Deze beroemde uitgeverij, die in de loop van eeuwen veel prachtigs heeft uitgegeven, houdt blijkbaar niet meer van boeken. Die zijn slechts een lastig nevenproduct bij haar digitale handel geworden.

3 reacties

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Economie/Wirtschaft

Valencia Late

Ook ik behoor tot de mensen die in principe de dag beginnen met het sap van een of twee uitgeperste sinaasappels. Maar zie aan: die vruchten zijn hier momenteel moeilijk verkrijgbaar. We krijgen ze eigenlijk alleen uit Spanje, en daar is het geen seizoen, dus we moeten het doen met late, overgespaarde vruchten, waar niet veel sap meer in zit. 

Vroeger, dat wil zeggen vorig jaar en daarvoor, was er meer variatie en ergens in de zomer werd er overgegaan op sinaasappels van het zuidelijk halfrond: Zuid-Afrikaanse, die erg op de Spaanse lijken, en Braziliaanse, die wat bleker en tropischer ogen en smaken. Marokkaanse en Italiaanse sinaasappels heb ik al een eeuwigheid niet gezien.

Wat is er aan de hand? De mooie supermarkt hier in Cappel is duidelijk ingesteld op klanten met luxe-wensen. Daar kun je zelfs passievruchten, mango’s en papaja’s uit Peru en Afrika kopen, dus waarom geen behoorlijke sinaasappels? Ik vermoed dat Corona zowel de productie als de handelswegen in de citruslanden heeft verstoord. Dat belooft nog wat als het om meer elementaire voedingsmiddelen gaat.

Op de markt zijn groente en fruit erg duur geworden. Ik schrik er telkens weer van, maar koop het toch, in de gedachte aan al het geld dat ik door Corona niet uitgeef (uitgaan, reisjes, muziekweken enz.).

Vreemd eigenlijk, dat je het hele jaar door gedachteloos sinaasappels uitperst, terwijl het toch niet bij je op zou komen om aardbeien te willen eten in februari, of asperges in oktober.

1 reactie

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Einkaufen, Eten, Marburg

Goedkoop is duurkoop

Het ware wezen van de Nederlandse Corona-bestrijding werd deze week min of meer per ongeluk duidelijk uit twee media-berichten. De grondslag daarvan is geen inzicht, hoe warrig ook, maar ordinaire vrekkigheid.
.
Minister(!) van Volksgezondheid(!!) de Jonge meende dat algemeen gebruik van mondkapjes in de verpleeghuizen niet wenselijk is. „Dat kost miljoenen mondkapjes extra, dan vergroot je de schaarste onnodig.” (DeJongeinNRC170720)
.
In Hillegom wilde een man zich laten testen, omdat hij het café De kleine beurs had bezocht, dat een hotspot was geworden. Die naam lijkt te staan voor heel Nederland. De man moest symptomen voorwenden om van de GGD een test los te krijgen, want ze testten alleen mensen met symptomen. ‘Alleen dan ben je besmettelijk en vorm je een risico,’ aldus een woordvoerder. De kans is daarnaast heel klein dat het virus wordt aangetroffen als er geen symptomen zijn. ‘Wij zetten de kostbare testen het liefst in bij mensen die het echt nodig hebben’, besluit de woordvoerder.
De cafébezoeker had het volgens de GGD niet nodig gehad. Maar hij testte wél positief. (BerichtOmroepWest220720)
.
Toegegeven, dit zijn slechts berichten uit de media, en die staan niet bekend om hun waarheidsgehalte. Maar als De Jonge bovenstaande schandalige zin niet had uitgesproken zou hij toch rectificatie hebben geëist? Hij zal hem inderdaad gezegd hebben, mogelijk alleen al om te laten zien wat een waardige premier van Nederland hij zou zijn.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Gezondheid, Nederland

Vlucht naar voren

Mooi nieuws uit Beieren: de vrijstaat gaat vijftig(!) nieuwe leerstoelen inrichten voor kunstmatige intelligentie. Wat het allemaal inhoudt weet ik niet, robotics is één ding natuurlijk, maar wat de vier geplande K.I.-professoren voor de humaniora gaan doen kan ik mij niet voorstellen.
.
Hoeft ook niet: wat ik bemoedigend vind is dat men in crisistijd aan de toekomst denkt. Ook al zal dat een toekomst zijn waarin ik mij niet meer thuis voel. Dat is wat anders dan het krampachtig willen redden van de dingen van vroeger.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Computer, Duitsland, Economie/Wirtschaft

Corona – 5

Eerst waren er 31 corona-gevallen in mijn Landkreis, en gisteren nog maar 23. Zijn er mensen gestorven, genezen? Nee, uitdrukkelijk niet. Alleen dat cijfer is veranderd, zonder opgaaf van redenen. Als dat bedoeld is om ons een goed humeur te geven, werkt het averechts.
.
Gisteren wilde ik een blikje tomatenpuree kopen, maar het hele schap was leeg. Nee, toch niet, achterin stonden nog drie blikjes. Die heb ik toen maar alle drie gekocht; zo hamster ik ook een beetje. Ik zie het nog gebeuren dat je ergens op bezoek gaat en niet een bos bloemen meeneemt als gastgeschenk, maar een blikje tomatenpuree.

3 reacties

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Gezondheid, Marburg, Niks

De ondergang van het avondland

Wordt het nog wat met Europa? Het leek zo‘n goed idee, zich te verenigen, maar het is maar half van de grond gekomen. De gemeenschappelijke munt is een bron van grote vreugde en heeft ook een belangrijke symboolfunctie, maar volgens vele economen staat het ding op lemen voeten. Vrij verkeer van personen en goederen is hoe dan ook een enorm groot goed.
.
Maar andere grote dingen, zoals gemeenschappelijke belastingen, zorg, leger en marine zijn nooit wat geworden. Op het gebied van belastingen was er zelfs een dieptepunt: de Beierse, dus Duitse regering had het plan tol te gaan heffen op auto’s van ‘buitenlanders’. Niet alleen die van Wit-Russen en van Indiërs; nee, ook die van mede-Europeanen, die dus als buitenlanders werden gezien. Gelukkig is tenminste dit rampzalige idee in Brussel gestopt.
.
Een gemeenschappelijke visie op immigratie ontbreekt geheel; integendeel, ieder landje wentelt zich in zijn eigen vreemdelingenhaat. En dat terwijl het subcontinent overwegend wordt bevolkt door ouwetjes en nieuw bloed van buiten dringend nodig is.
.
Verder is er de zomertijd. Een op zich onbelangrijke kwestie, maar doordat Junckers nog op de valreep besloten had dat ieder landje voortaan zelf uit mag maken hoe laat het is staan we binnenkort wereldwijd voor gek met klok-vooruit-en-weer-achteruitzettingen tussen Spanje en Litauen. Dat wordt een uithangbord van Europese onverenigdheid. Portugal en Griekenland hadden altijd al hun eigen tijd, om geografische redenen. Wat was erop tegen geweest om bij voorbeeld ook Finland en de Baltische staten door een centraal besluit in een andere tijdzone onder te brengen; die van Griekenland dus? Dan was de ergste nood gelenigd geweest. Nu ja, dank zij de Coronacrisis bestaat de kans dat men in Brussel de tijd vergeet.
.
Gemeen hebben Europeanen wel hun gewoonte, niet-Europese landen uit te buiten en te minachten. Daarin worden aanzienlijke successen geboekt, bij voorbeeld bij de bestrijding van vluchtelingen. Frankrijk en enkele andere landen hebben zelfs soldaten naar de Griekenland gestuurd om vluchtelingen aan de Europese grens tegen te houden. Daar lukt de samenwerking ineens wel. Maar daar wordt ook niemand echt blij van: het toont pijnlijk ons morele failliet. Want ja, Europa zette ook altijd graag een grote mond op over ‘westerse waarden, ‘humaniteit’ en dergelijke, en dat kan nu minder dan ooit. Het nieuwe gidsland heet denk ik Zuid-Korea.
.
Nu er een ziekte rondwaart bleek een oude reflex toch ijzersterk. ‘Grenzen dicht!’, ja echt, bedoeld zijn de binnen-Europese grenzen. Geen gemeenschappelijke corona-bestrijding. Geen mondkapjes uit Duitsland naar Frankrijk of omgekeerd, personencontrole aan vele binnengrenzen. Wat Wilders en soortgenoten niet voor elkaar hebben gekregen gelukt een lullig virus.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Europa, Politiek

Waarden

Tot de westerse waarden behoort blijkbaar ook het gebruik van WC-papier. Net als allerlei elementaire levensmiddelen is het momenteel totaal uitverkocht in onze supermarkten. Stel je eens voor, dat je met water …; de gruwel! Laten ze dat maar doen in die achterlijke gebieden overzee.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft, Einkaufen, Europa

Herinneringen: Vertaler

Toen ik nog in Nederland woonde, vroeger dus, schnabbelde ik wat bij als vertaler Arabisch. In de jaren zeventig was er nog bijna niemand die dat kon, dus er werd vet betaald. Ik kon het ook niet, maar dat gaf niet. Rijbewijzen, geboortebewijzen e.d. lukten altijd wel, evenals lijstjes met ingrediënten van levensmiddelen. Van Marokkaanse huwelijks- of verstotingsacten waren er voorbeelden; daarbij was vaak nog het moeilijkst de handschriften te ontcijferen en de namen te begrijpen. Voor vertalingen in het Arabisch riep ik de hulp in van een Egyptenaar, voor de helft van het geld.
.
Er kwamen ook wel eens lange juridische teksten uit Saoedi-Arabië, of erger nog Libië, waar veel Italiaans door het Arabisch gemengd was. In die tijd deed Nederland immers grof zaken met die landen; hele havens werden er gebouwd. Ik zei dan dat ik die teksten niet helemaal begreep, maar de opdrachtgevers smeekten handenwringend of ik het toch wilde doen, want ze hadden niemand anders. Soms gaven ze me een juriste in bruikleen, die beter gefundeerde vermoedens over de inhoud van de teksten had en bovendien het juiste juridische jargon in het Nederlands kende.
.
Bijsluiters voor medicijnen en chemische teksten weigerde ik te doen, om vergiftigingen en ontploffingen te voorkomen.
.
In de jaren tachtig kreeg ik mijn eerste computer. Die was handig voor de langdurige opdracht van de KLM: telkens de menu’s voor de eerste klasse in het Arabisch vertalen. Daar had ik geen hulp bij nodig en omdat er in grote lijnen steeds hetzelfde gegeten werd kon ik lekker copy-pasten. Nog steeds verbaas ik vriend en vijand als ik gerechten meteen in het Arabisch kan benoemen.
.
Het moeilijkst waren de reclameteksten, daarbij had ik echt hulp nodig om de juiste toon te treffen. Dat ging niet alleen om vertalen, het kwam vaak neer op herschrijven. De enthousiaste brochure over lichtmetalen jaloezieën bij voorbeeld legde grote nadruk op de exclusiviteit en de chic van het product. Maar in Saoedi-Arabië was dat onzin: er was daar niets exclusiefs aan zo’n alledaags gebruiksvoorwerp, dat niet eens van goud was; dus dan moesten we zelf wat verzinnen. Gelukkig was het reclamewezen in de Arabische wereld nog niet zo ontwikkeld, dus het was al gauw goed.
.
Een tekst over babymelk had de opdrachtgever zelf al aan de verschillende culturen aangepast. Hij leverde ter verduidelijking ook de vertalingen erbij die al in andere talen gemaakt waren. Daar stond o.a. in: ‘Uw babytje heeft per dag xx uur slaap nodig;’ welnu, het aantal uren benodigde slaap was in geen twee landen hetzelfde. De Nederlandse kinderen sliepen geloof ik het langst.
.
Een keer heb ik een serieuze en gegronde klacht gekregen. Een internationaal bekende fabrikant van kettingzagen vond dat er fouten in mijn tekst stonden, en hij had gelijk. Hopelijk zijn er door mijn fouten niet al te veel lichaamsdelen verloren gegaan. Ik vertaalde toen al zo lang dat ik dacht het ook wel zonder hulp van een native speaker af te kunnen; mis! Voordat er boze houthakkers op mijn stoep konden verschijnen ben ik toen naar Duitsland verhuisd.
.
Van de KLM heb ik ook een keer een klacht gekregen, maar die was ongegrond. Een Arabische KLM-passagier klaagde dat er lamsvlees op het menu stond, maar hij had schapenvlees te eten gekregen, ocharm. Dat kon ik echt niet helpen, daarvoor moest hij bij de catering zijn.

De Arabische teksten werden gedrukt bij de toen nog nog enige drukkerij in Nederland die dat kon. Heel praktisch dat die ook in Leiden zat, want er moesten dan ook nog drukproeven worden gecorrigeerd.
.
Waren er dan geen Arabieren die konden vertalen? Nu natuurlijk wel, maar in de jaren zeventig nog niet. Hun kennis van het Nederlands was meestal onvoldoende, maar die van het Arabisch ook, als ze schrijftaal niet voldoende beheersten. Vaak genoeg heb ik teksten van Arabieren moeten fatsoeneren: werkwoordsvormen, naamvallen, syntax en spelling. Maar dat is in de loop der jaren sterk verbeterd. En er zijn tegenwoordig veel meer migranten die goed Nederlands kennen dan Nederlanders die Arabisch kennen.
Er kwam nog bij dat de opdrachtgevers Arabieren vaak niet vertrouwden, zeker niet bij hush hush-opdrachten.
.
Waar is toch al dat extra geld gebleven? Gewoon, opgegaan aan het goede leven. Dure voorwerpen interesseerden me niet, wel reizen, uit eten gaan en diensten.
.
Toen ik naar Duitsland ging was het afgelopen met de commerciële vertalerij. Mijn Arabisch werd beter, maar mijn Duits was (en is) niet waterdicht en ik ben hier niet beëdigd.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Nabije Oosten, Nederland, Persoonlijk, Vroeger

Boeren klein krijgen

Een reeks bio-winkels in Duitsland boycot een boerenbedrijf dat bio-gierst leverde. Reden: die boer is van de AfD: een halve of hele Nazi dus. Een ongemakkelijk vermoeden dringt zich al langer aan mij op, al ontbreken me de bewijzen: er is een relatie tussen bio-landbouw en Nazi-overtuigingen.
.
Maar als er om politieke redenen geboycot gaat worden, blijft er dan wel voldoende verantwoorde gierst over voor linksige bio-mensen? Of het gelukt deze boer en/of zijn soortgenoten in het faillissement te drijven of van politieke overtuiging te doen veranderen is me niet bekend. Als zoiets lukt zal het alleen in een besloten milieu zijn, in dit geval van bio-consumenten. Het is niet mogelijk Coca Cola kapot te krijgen door dat drankje te boycotten, omdat 95% der mensheid het toch blijft drinken.
.
Naschrift 15 oktober: Intussen heeft de AfD ertoe opgeroepen ‘haar’ gierstboer te ondersteunen door daar en masse gierst te gaan kopen. Lekker hoor: Nazi-gierst van eigen bodem. De poster hiernaast stamt niet van de AfD; dat is een bitterzoete grap van tegenstanders.
.
Bij de Nederlandse boeren ligt het anders. Nederlanders kunnen hen niet boycotten, zelfs als ze dat zouden willen, want hun eten komt van Albert Heijn of Jumbo, herkomst onbekend, terwijl de producten van de boeren grotendeels naar het buitenland verkocht worden.
.
Bij mijn weten zijn de boeren die nu in Nederland protesteren geen bio-boeren, maar een beetje erg rechts en racistisch schijnen ze toch te zijn. Nu, daarin verschillen ze niet zo veel van de helft van de Nederlanders. Wat doe je aan boeren die protesteren met zware voertuigen? Ik weet het niet; de Nederlandse regering blijkbaar ook niet. Tanks inzetten is drastisch en erg on-Nederlands; ik vraag me af hoe ze dat in Frankrijk hebben aangepakt. De ergste raddraaiers van hun bed lichten en gevangenzetten gaat eigenlijk ook niet, want ze moeten oogsten, melken, ploegen en zaaien. Je kunt het land niet onbewerkt laten, het vee niet onverzorgd.
.
Deze boeren zullen zich slecht thuis kunnen voelen bij lavendelboer Baudet; bij Wilders misschien?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft, Eten, Nederland