Categorie archief: Europa

Tweede taal

‘De tweede taal in Duitsland is het Engels,’ hoorde ik iemand beweren. Wie het was weet ik niet meer, in elk geval een gezaghebbende meneer in een van de media, niet iemand in een café op de hoek. De bewering is onjuist, en niet zo’n beetje ook.

In Duitsland wonen drie miljoen mensen die tot het Turkse volk behoren. Van hen spreekt een mij onbekend, maar beslist zeer groot aantal mensen Turks; pakweg 2.500.000 misschien?

De tweede taal in Duitsland is dus Turks. Er wordt vaak gezeurd over Turken die zich niet aanpassen, niet geïnteresserd zijn in democratie en rechtsstaat, op nare types stemmen en noem maar op. Maar hoe zou dat nou toch komen, als Duitsers hen al tientallen jaren niet eens zien staan? Zou er wel eens een Duitser Turks gaan leren, zomaar uit nieuwsgierigheid?

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Europa

Identiteit

Langs de Lahn liepen twee jonge Chinese vrouwen, studentes denk ik. Zij spraken Chinees, maar gooiden er af en toe flarden Nederlands doorheen. Zo houd ik van Europa en van de mensheid in het algemeen. Zo’n mono-identiteit als Baudet en al die Nazi-achtigen willen, daar is gewoon niks aan.

3 reacties

Opgeslagen onder De mens, Europa

Onrustige slaap

Ben ik nerveus om mijn aanstaande ziekenhuisopname, dat ik dezer dagen zo weinig slaap? Het zou kunnen, zoiets blijft meestal onduidelijk bij mij omdat ik zo’n flegmatiek type ben. Naar mijn gevoel ben ik eerder ongerust over het lot van Europa. De voorgenomen US-ambassadeur in Brussel heeft onomwonden gezegd dat hij de EU en de Euro kapot wil maken, Poetin heeft dat niet gezegd, maar wil het ook. En dan nog die 25% varkensmutsen en Poetinvrienden binnen onze grenzen, die hetzelfde willen. Hoe kan er dan ooit nog iets van ons overblijven?

Er gloort hoop in de vorm van twee mannen, die in samenwerking de verdediging én de nodige vernieuwing van Europa zouden kunnen klaren: Macron in Frankrijk en Schulz in Duitsland.

Macron is aan de linkse kant, zal waarschijnlijk de Sozialstaat in Frankrijk zo veel mogelijk willen handhaven, en hij is pro–EU.

Schulz, de voormalige voorzitter van het Europa-parlement, heeft als lijsttrekker van de SPD meteen groot succes. Hij is van eenvoudige afkomst, heeft als SPD-man sociale ideeën (hoop ik dan maar) en is volbloed Europeaan. Zo iemand zou het project EU weer populair kunnen maken bij het zog. ‘volk’ en de scherpe kantjes van het Schäuble-kapitalisme af kunnen halen. De heer Schulz IS iemand, en ongeacht iemands opvattingen is dat altijd mooi. Denkt U als contrast maar aan de lege hulzen die Nederland momenteel leiden.

Maar dan is er natuurlijk nog Angela Merkel. Een vrouw die ik zeer bewonder, die goed is voor Duitsland, maar minder voor Europa. Mevrouw Merkel is ook iemand. Zo zijn er twee persoonlijkheden in Duitsland die iets met elkaar moeten. De oude reflex is er natuurlijk weer een van strijd, verkiezingsstrijd. Rechts, links, partijpolitiek: het hele gedoe, maar hoe buitengewoon verouderd lijkt zoiets te zijn als je de grote bedreigingen om ons heen en in eigen huis bekijkt. Een regering van nationale eenheid, dat hebben we nodig. Met andere woorden: een grote coalitie. Maar krijgen die twee Platzhirsche in Berlijn dat voor elkaar, of zitten ze binnenkort met hun geweien in elkaar verward? Zou zonde zijn van de energie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Europa, Politiek

Met de trein naar Europa

Terwijl een kwart van de Nederlanders hun prachtige vaderlandje het liefst in een eiland zouden veranderen bouwen de spoorwegmaatschappijen juist bruggen met het vasteland. Er is besloten lang afgeschafte treinverbindingen tussen Nederland en Duitsland in ere te herstellen, denkelijk al in 2017. Er zullen directe treinen tussen Aken, Maastricht en Luik gaan rijden. Het traject Arnhem–Oberhausen, waarover momenteel allen ICE’s rijden die nergens stoppen, zal ook weer door stoptreinen worden bereden, zodat het als vanouds mogelijk wordt met de trein vanuit Nederland naar Emmerik of Wezel te reizen. Twentenaren zullen desgewenst kunnen profiteren van een nieuwe verbinding Hengelo-Bielefeld. In Almelo, in Almelo is altijd wat te doen, dat is bekend; nu kan men eens gaan kijken wat er te doen is in Bielefeld, dat de naam heeft de saaiste stad van Duitsland te zijn.

De verbinding Nijmegen-Kleef, waarover ooit trotse D-treinen naar Klagenfurt reden, kan niet in ere worden hersteld, omdat er intussen op de rails is gebouwd. De Groningers zullen nog jaren op herstel van hun verbinding met Leer, Oldenburg en Scandinavië moeten wachten, omdat er een dronken Rus, al dan niet aangemoedigd door Poetin, met zijn schuit tegen een spoorbrug is geknald. De glorieuze verbinding Venlo-Keulen, waarover eens de TEE van Den Haag naar Keulen reed, is afgeschaft. Er rijdt nu een boemel met een ongelukkige overstap. Wel is er nu een verbinding van Venlo naar Düsseldorf, en soms kunt U zelfs blijven zitten tot Hamm (Westf.). Dat zou ik echter niet doen.

4 reacties

Opgeslagen onder Bahn, Europa, Trein&tram

Zelf dictator worden

Stel je bent de Etter des Vaderlands en je wilt dictator worden, wat moet je daarvoor doen?

In een niet-democratisch land moet je het leger en de politie aan je kant krijgen. Met hun hulp lukt een staatsgreep meestal wel. Meteen het gebouw van de televisie bezetten en een aangrijpende persoonlijke boodschap laten uitzenden: hoe jij als Edder, sorry, Redder des Vaderlands samen met het volk het land hebt bevrijd van de corrupte/ onmachtige/ decadente/ goddeloze volksvijanden die het hadden gegijzeld en die nu met vereende krachten onschadelijk zijn gemaakt.
– Noodtoestand uitroepen.
– Het lijstje te deporteren/ elimineren tegenstanders afwerken.
Vanaf dan kun je wat vaker gaan golfen, hoewel er nog veel gezeur is van buitenlandse regeringen en media.

In een democratisch geregeerd land moet het via verkiezingen doen en dus ruim van te voren kiezers aan je kant zien te krijgen. Voelen waar de ontevredenen zitten en die gaan bewerken met valse beloftes en veel haat tegen het zittende regime. Je bent een van hen, dat spreekt. Bezoeken aan kleinere plaatsen, varkensstallen en viskotters niet schuwen. Extra pak mee, voor als de lucht in je kleren blijft hangen.
– Overname pers en andere media voorbereiden; vrienden met geld daarin aandelen laten nemen. De media voortdurend laten hameren op de totale onmacht van de zittende regering, de onhoudbare situatie.
– Telkens provocerende uitspraken doen, zodat ook de media die niet van jou zijn gratis reclame voor je gaan maken. Veel twitteren.
– Robotten laten pesten en zeuren in de asociale media.
– Groepen agressieve jongens op straat voor angst laten zorgen onder de elite. Knokploegen opzetten.
– Een zondenbok benoemen voor alles wat er mis is, bijv. andersdenkenden, of een minderheid.

Als je eenmaal gekozen bent en je regering hebt gevormd staat nog het volgende te doen:
– Het onmogelijk te maken dat het volk zijn beslissing terugdraait. Verkiezingen organiseren met een door jou gewenste uitslag, bijv. het kiesrecht wijzigen, andere kiesdrempel of meerderheden, zo mogelijk beperking van groepen die mogen stemmen. Hertellen van de stemmen kan altijd nog.
– Eerste Kamer o.i.d. opheffen.
– Hervorming rechtsstelsel, procederen duur maken, advocaten intimideren, de Hoge Raad o.i.d. met jouw mannetjes vullen of anders opheffen.
– Professoren en zulk gespuis uit hun ambt ontzetten. (Straf)vervolging van tegenstanders.
– Veranderen perswetten, media bedreigen en zo nodig op heffen met een beroep op een nieuwe perswet. Of de veiligheidssituatie. Raadselachtige verdwijningen van journalisten.
– Hogere lonen en uitkeringen en betere zorg voor de kringen die jou gekozen hebben. Daartoe de staatsschuld vergroten, wat maakt het uit.
– Wet ter verlenging van je eigen maximum ambtstermijn. Niet urgent, maar wel tijdig aan denken!

Ik ben natuurlijk nog een hoop vergeten; dit was zomaar een A4-tje. De rest komt nog; U hoort nog.

4 reacties

Opgeslagen onder Europa, Politiek

Centrifugaal

Martin Schulz, de voorzitter van het Europese Parlement, verlaat Europa en wil een politieke job in Berlijn. Een goede kracht, die Europa nu zal moeten ontberen. Het is de omgekeerde wereld: uit de hoofdsteden van de deelstaten zouden de beste mensen naar Brussel en Straatsburg moeten gaan, maar het omgekeerde gebeurt. Angela Merkel had allang keizerin in Brussel moeten zijn. Arm Europa; hoelang hebben we nog?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Europa, Onzin

En verder?

cwy9svdxaaaczifWat nu te doen? Tegen de vertrumping van Europa kan ik (nog één maal?) een stemmetje tegen Wilders c.s. uitbregen, maar dat is een druppel op een gloeiende plaat. Tegen het verdwijnen van voorzieningen, het verdampen van de spaarcentjes en de opheffing van de universiteiten kan ik niets ondernemen. Voor het geval wij van de Onverenigde Staten geïsoleerd raken lijkt het me zinvol teksten die ik waardevol vind of nog wil gebruiken niet meer online te bewaren. Al dat Internetgedoe is immers Amerikaans; zelfs WordPress is een Amerikaanse organisatie.
En blijven zingen natuurlijk.

1 reactie

Opgeslagen onder De mens, Europa, Politiek

Schaffen wir das?

Enige absurditeiten die me ter ore kwamen uit het vluchtelingenwezen. Met de welkom-cultuur is het hier wel voorbij.

Een Syrische man en zijn vrouw zijn door het verschillende tijdstip van hun vlucht in verschillende Duitse deelstaten terecht gekomen. Het is niet mogelijk hen weer bij elkaar te brengen, omdat de overheden van die deelstaten autonoom zijn en daar geen noodzaak toe zien. Ze telefoneren veel nu.

Een zestigjarige vrouw die zorg behoeft mag niet bij haar dochter gaan wonen die deze zorg zou kunnen geven, want ook zij zit in een andere deelstaat.

Een man en een vrouw kunnen niet bewijzen dat ze getrouwd zijn, omdat ze geen papieren hebben. Ze worden verwezen naar hun Syrische vaderstad waaruit ze juist gevlucht zijn en waar het gemeentearchief in puin ligt.

Een vluchtelingenechtpaar kan niet zonder meer bewijzen dat hun kinderen van hen zijn, omdat ze geen geboortebewijzen van ze hebben. Of liever gezegd: die hebben ze wel, maar die zijn gesteld in het Arabisch en het Engels, en die Amtssprache ist Deutsch. Een beëdigde vertaling kost 80 Euro per stuk; dat geld hebben ze momenteel niet. Dus voorlopig geen school en geen kinderbijslag voor de kinderen.

Sommige mensen woorden voor de gezinshereniging verwezen naar de Duitse ambassade in Beirut, die blijkbaar in staat is tegen betaling van bepaalde onkosten papieren uit Syrië te laten komen. Dat wil zeggen: één ambtenaar met een halve baan is daartoe in staat. Die heeft het erg druk; de eerstvolgende afspraak is ver in 2017.

Ik krijg langzamerhand wat meer begrip voor vluchtelingen die een geweer kopen en wild om zich heen gaan schieten.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Europa, Vluchtelingen

Gastvrij Beieren

In Beieren wil men vluchtelingen met een christlich-abendländische Kultur voorrang gaan geven boven andere (lees: Moslims). Waar zouden die dan vandaan komen? Hongarije? Engeland binnenkort?

Die sukkelaars kennen niet het verschil tussen avondland en morgenland. Onlangs was ik over die termen al met aargh in gesprek. Onder de vluchtelingen uit Syrië en Irak bevinden zich christenen, inderdaad, maar die zijn zelden katholiek en ze stammen niet uit het avondland maar uit het morgenland, anatoli, de Oriënt, zo men dat begrip nog hanteren wil. Ze zijn net zo ‘exotisch’ als moslim-vluchtelingen. Maar, christenen, grijp jullie kans; jullie hadden het thuis al moeilijk genoeg.

Beieren wil nog eens dezelfde fout gaan maken als met de Rusland-Duitsers. Miljoenen Russen zijn naar Duitsland gehaald in de veronderstelling dat dat bloedbroeders waren. Waren ze niet. Nu moeten vermeende geloofsbroeders voorrang krijgen. Dom volk hoor, die Beieren, maar ze hebben toch wel een fijne deelstaat. Daarover in de toekomst meer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Europa

Grensoverschrijdend genot

In de jaren negentig, of was het tweeduizend? had ik soms even genoeg van Cairo en nam ik een pauze in de gekoelde, schone hal van het Intercontinental Hotel. Ja, waar vroeger het Semiramis had gestaan (Egyptische uitspraak: Semirámis). Een van die keren speelde er in de verte een strijkje en daar wilde ik gaan zitten. Wat, strijkje? Het bleken vier uitstekende strijkers te zijn die een kwartet van Schubert ten gehore brachten en daarna nog iets anders. Dit moesten wel haast musici van het Cairo Symphony Orchestra zijn, die wat bijklusten. Fijn om aan te horen, maar niet zo opzienbarend; tenslotte werd in Cairo al langer Europese klassieke muziek gespeeld. Wel opmerkelijk vond ik het publiek dat daar aandachtig zat te luisteren en enthousiast applaudisseerde: rijke Saoedis van de soort die suites in het Interconti kan betalen. Die hadden zich voor deze muziek geopend; dat had ik niet verwacht, maar waarom ook niet? Japanners zijn al lang geheel doorkneed in Europese muziek en ervaren die misschien niet eens meer als iets buitenlands; de Koreanen en Chinezen zijn hen snel achterna gegaan. Andere volkeren zijn er misschien nog minder vertrouwd mee, maar willen ook meer Europese muziek. Laatst sprak ik iemand die in Tadzjikistan naar de opera geweest. Het was een goede Don Giovanni geweest, alleen was de zaal niet verwarmd. Dat waren ze hier vroeger ook niet. Een doorgewinterde Tadzjiek trekt dus thermo-ondergoed aan of een trui, maar verder hoeft hij niets te ontberen.

Ik heb schik in deze verbreiding van onze muziek. Maar pijnlijk is wel dat de liefde maar van een kant komt. Er zijn buitengewoon weinig Europeanen die zich verdiepen in muziek uit Azië of Afrika. Het is slechts in zeer kleine kring bekend dat Turkije, Iran, India, China, Japan, Indonesië ook prachtige muziek te bieden hebben, en ik vergeet vast nog wat landen; ik ken ze ook niet allemaal. Wanneer was U voor het laatst in een Peking-opera? Wie speelt er in een gamelan-orkest? Ja, Bernard IJzerdraat indertijd, maar hij was een van de weinige uitzonderingen. Waarom spelen er nooit Gagaku- of Takht-ensembles in het Amstel Hotel? Te vrezen is dat die verrotte Europeanen zich weer eens superieur achten. Daarmee doen zij vooral zich zelf tekort.

4 reacties

Opgeslagen onder Europa, Muziek