Categorie archief: Politiek

Woorden die wegebben

Toen Trump president geworden was dacht ik: nu zal ons leven grondig veranderen. Maar dat was niet zo; het is nog ongeveer gelijk gebleven, misschien zelfs iets beter nog. En iedereen gaat door met praten over het Westen en democratie alsof er niets aan de hand is.

Maar dat Westen, bestaat dat eigenlijk nog? In een eerder opzetje over dit onderwerp had ik mijn twijfel daaraan al uitgedrukt. Inmiddels ziet het er toch zeer naar uit, dat het Westen bezig is zich zelf te vernietigen. Brexit, Trump, neo-fascisme in een nog steeds indolent Europa: alle signalen staan op onveilig. Als Trump nog een tijdje zijn gang mag gaan wordt China de grote winnaar zonder ook maar een schot te lossent, terwijl het Westen hoogstens nog als term in geschiedenisboekjes voortleeft.

En dan de democratie. Die bestaat nog wel, maar de glans is eraf. Adolf Hitler was democratisch gekozen; dat had ons moeten waarschuwen. Maar daarna kwamen de VS en trompetterden de boodschap van democratie luidkeels de wereld in. Dat waren mooie jaren. Voor óns tenminste, en voor de Japanners en de Zuid-Koreanen en nog wat andere volkeren. In andere delen van de wereld werd het democratisch ideaal ook gepredikt, zonder dat het echter ooit een kans kreeg. Daar werd namelijk een stokje voor gestoken door … democratische machten, de VS voorop. In de nieuwste tijd heeft de democratie ons Brexit, Trump, Orbán, Erdogan en Kaczyński opgeleverd, en op microniveau figuren als Rutte, Wilders en Baudet. De democratie kan zich dus maar beter in een hoekje gaan zitten schamen. Een rotsysteem, waar overigens al in de negentiende eeuw voor gewaarschuwd werd. Helaas is dictatuur het enige alternatief, en die is duidelijk nog slechter. Knarsetandend moet we dus toch maar democraten blijven.

Welk politiek systeem gaat het redden in de toekomst? Ik denk China, een sterke staat waar de economie toch opmerkelijk vrij is. En Iran: een dictatuur met een democratische component als troostprijs. Een voordeel van Iran is dat het, mede dankzij die dictatuur, vele volkeren in één staat weet te verenigen, wat elders nooit lukt (Balkan, Turkije, België). Nee, democratieën zijn China en Iran absoluut niet. Maar die staten zouden wel gek zijn als zij zich door democratie lieten vernietigen.

3 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Ongewenste personen

De Verenige Staten gaan weer eens terugvallen in een oude gewoonte: het buiten houden van immigranten—ofschoon vrijwel de gehele bevolking uit nazaten van immigranten bestaat. In 1917 kwam in de Verenigde Staten een Immigration Act door het Congres, die o.a. een lijst van ongewenste immigranten bevatte: alcoholics, anarchists, contract laborers, criminals and convicts, epileptics, feebleminded persons, idiots, illiterates, imbeciles, insane persons, paupers, persons afflicted with contagious disease, persons being mentally or physically defective, persons with constitutional psychopathic inferiority, political radicals, polygamists, prostitutes and vagrants. Alleen maar nette mensen mochten de Verenigde Staten in, waar men juist de oorspronkelijke bewoners, de Indianen, vrijwel geëlimineerd had. Volgens deze Immigration Act had een illiterate, insane idiot als Trump het land dus nooit binnen gemogen. Ook mensen uit grote delen van Azië mochten er niet in; zie het kaartje. Van Afrikaanse zijde zal weinig animo voor immigratie hebben bestaan. De Act heeft nog tot 1952 gegolden. Chinezen en Japanners mochten blijkbaar wél; het was een oud idee dat die volken tamelijk beschaafd waren; of hoe dan ook: de werkkracht van Chinezen werd gewaardeerd, als ze hun vrouwen maar niet meenamen. Japanners waren na hun overwinning op de Russen bij Port Arthur (1904) een klasse apart. Ook in Ned.-Indië waren de Japanners sinds  1899 ‘gelijkgesteld’.

2 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Zelf samenzweren

Bent U het ook zo zat, altijd maar van de media afhankelijk te zijn voor uw fake news? Te wachten tot zij U uit de doeken doen, dat miljoenen Afrikanen Nederland zullen overnemen, dat journalisten door extreemlinkse aliens worden aangestuurd, dat een kongsi van miljardairs ons verzwijgt dat er een nieuwe ijstijd ophanden is, of dat het kalifaat binnenkort zijn hoofdkwartier naar Den Haag verplaatst?

Dankzij een project van enkele Duitse en Oostenrijkse omroepen kunt U nu zelf actief worden en uw eigen samenzweringstheorie opzetten. Het blijkt kinderlijk eenvoudig. Opleiding of kennis van zaken zijn er niet voor nodig; in dit geval echter wel kennis van het Duits. U klikt www.dieweltherrschaft.net aan en al na tien minuten kunt U bij voorbeeld met uw vrienden op Facebook delen dat uit geheime studies blijkt hoe katten, die intens fascistische dieren, door manipulatie van de media de democratie om zeep willen helpen. Of dat tandartsen binnenkort de Derde Wereldoorlog laten uitbreken.

Experten sind sich einig: Das Ende ist nah!

1 reactie

Opgeslagen onder De mens, Onzin, Politiek

De laatste Arabier

DBktmuaW0AAhCjf

De laatste Arabier op aarde

3 reacties

Opgeslagen onder Arabisch, Nabije Oosten, Politiek

Is no more?

Wil Trump echt het kwakkelende IS gaan versterken door Raqqa binnen te vallen? De laatste tijd was IS al aardig aan het afbrokkelen, terwijl al-Qaeda juist weer opkrabbelt. Een vernietigingspoging met hulp van miljarden dollars en heel veel herrie zal IS versterken; het zal zich nog uitgebreider gaan vestigen in de Sahara, Libië, de Filippijnen. Dat wordt onder andere mogelijk doordat Trump met veel bravoure zijn stap heeft aangekondigd. Het duurt dan altijd nog even voordat de eerste bommen vallen zodat die jongens ervan tussen kunnen.

En hoe zullen de VS eruit zien, als ze met nog meer kanonnen op een mug gaan jagen? De wereld zal ze uitlachen. Behalve de slachtoffers natuurlijk. Nabestaanden en overlevenden zullen meer dan ooit geneigd zijn zich bij een terroristische organisatie aan te sluiten.

1 reactie

Opgeslagen onder Nabije Oosten, Politiek

Een gek op de troon: al-Hakim 2

Schrijven over kalief al-Hakim is zoals al opgemerkt vrijwel ondoenlijk als je geen bibliotheek bij de hand hebt. Een extra moeilijkheid is dat de meningen over hem zo ver uiteenlopen. Ofwel hij was een normale, zelfs goede kalief, óf hij was knettergek, wreed en bloeddorstig. Omdat ik, naar aanleiding van een tijdsverschijnsel, van plan was te schrijven over ‘een gek op de troon’ zal ik al-Hakim nu als gek presenteren. U leest toch ook liever over een gekke kalief dan over een normale? Ik ben nu niet creatief of wetenschappelijk; dat komt later wel weer, als ik boeken bij de hand heb. De bronnen zal ik ook later noemen. Nu eerst een samenvatting van wat er voor gekkigheid over hem verteld wordt.

Al-Hakim heeft zijn moeder vermoord. Was het een moeder-zoon-conflict, was zij een kreng, hij een onhandelbaar ettertje of allebei? Het kan ook een politieke reden gehad hebben. Moeder was namelijk een christin, en wel een melkitische, d.w.z. georienteerd op de Griekstalige staatskerk van het Oost-Romeinse Rijk – de vijand! Toen zijn vader die vrouw tot concubine nam verleende hij meteen allerlei hoge kerkelijke ambten aan familieleden van haar. Een van hen, patriarch Arsenius van Alexandrie, liet al-Hakim tegelijk met zijn moeder vermoorden. Het moet voor hem als geestelijk leider der sjiietische moslims een onverdraaglijk idee zijn geweest dat hij een christelijke component had. Ook verder ging al-Hakim tekeer tegen de christenen in Egypte; dat past wel. Momenteel is 10% van de Egyptische bevolking christelijk; in die tijd was dat veel meer, maar hoeveel precies kan ik nu niet nagaan. 40 % misschien? 

Zijn regent en voogd heeft hij ook gedood. Een knappe jongeling zou hij eveneens hebben vermoord en persoonlijk van zijn ingewanden hebben ontdaan. *Hij zou zich zeven jaar niet gewassen hebben, liet zijn haar wild groeien en  knipte zijn nagels niet tot ze zo lang waren als de klauwen van adelaars;* hij huisde in een kelder bij kaarslicht.

De mensen waren bang voor hem, omdat zij meenden dat hij over toverkracht beschikte en alwetend was—wat waarschijnlijk betekent, dat hij een uitvoerig spionagesysteem had opgebouwd.

Corrupte ambtenaren en hovelingen werden het eerst vervolgd. Wat er eerst nog als een sympathieke zuiveringsactie uitzag werd steeds meer een schrikbewind. De kalief voerde steeds een terechtstellingsploeg mee, die ter plaatse iemand standrechtelijk om het leven kon brengen.

Vanaf 1003 kwamen de decreten (sidjillāt) die het zedelijk leven in Egypte moesten verbeteren. In zijn jonge jaren had de kalief nog graag meegedaan met de volksfeesten in Fustat. De christenen die daar woonden dronken veel en het kwam vaak tot excessen. Vervolgens ergerde de kalief zich aan de deelname van vrouwen aan die feesten en verbood hij hun ’s avonds uit te gaan. Ook mochten ze overdag niet meer zonder begeleiding over straat. Boottochtjes werden verboden voor vrouwen. Nog later mochten mannen ook niet meer ’s avonds op straat: het hele nachtleven kwam tot stilstand. Wijn en alle wijnbehoeften zoals kruiken e.d. werden in het openbaar vernietigd; kroegen werden gesloten en zelfs de productie van honig werd verboden om de vlucht in honingwijn onmogelijk te maken. Ook ander amusement werd verboden: muziekinstrumenten werden verbrand, schaken en zelfs tochtjes in de woestijn werden verboden. Vooral joden en christenen kregen ervan langs. Die moesten vernederende onderscheidende kleding dragen; vrouwen bij voorbeeld twee verschillende schoenen. Ettelijke kerken werden vernietigd, waarvan de sloop van de H. Grafkerk in Jeruzalem in 1009 wel het spectaculairst was. Die echode nog na toen Europa in 1096 tot de eerste Kruistocht besloot.

Maar zelfs de soennitische meerderheid in het rijk bleef niet gespaard. Soennieten kregen te horen dat zij al die tijd een dwaalleer hadden aangehangen en werden opgeroepen zich te bekeren. Met allerlei vervelende, kleine spijswetjes werden zij verder geërgerd. Ooit had al-Hakim soennieten als gelijkwaardig met sjiïeten beschouwd, maar in een latere periode werden zij haast even hard gekoejeneerd als christenen. 

Als bleek dat een decreet van al­-­­Hakim niet werd nageleefd of niet uitvoerbaar was, trok hij het terug en probeerde het later nog eens.

In zijn laatste levensjaren werd al-Hakim asceet, droeg een eenvoudig wit gewaad en sandalen en ging vaak alleen uit rijden op een ezel. Bij het volk werd hij nu geliefder, omdat hij veel staatseigendommen cadeau deed aan mensen die iets kwamen vragen. Het sterk uitgedunde hof vroeg zich intussen af, of hij nog wel toerekeningsvatbaar was. 

Te zelfder tijd verbleef er een Druzische propagandist in zijn paleis, waarheen hij gevlucht was voor mensen die hem wilden doden, en werkte daar aan een boek waarin de goddelijkheid van kalief al-Hakim werd aangetoond. De kalief hield hem niet tegen. (Dit staat aan het begin van de Druzische religie, die nog steeds bestaat. Een heel ingewikkelde geschiedenis; ik geloof niet dat ik die echt wil begrijpen.)

In februari 1021 maakte de kalief op een nacht weer een eenzaam ritje op zijn ezel over de Muqattamheuvel even buiten Cairo. Deze keer kwam hij niet terug. Enkele dagen later werd zijn doorboorde, bebloede kleding gevonden. Aan te nemen is dat hij was vermoord. Koren op de molen van vele sjiïeten: een verdwenen imam, daar houden ze van.

Na zijn dood haalden de Egyptenaren opgelucht adem, ze dronken een glas en de verschillende geloven leefden weer even vreedzaam tesamen als voorheen.

Dit is dus een eenzijdige kijk op al-Hakim, ik zeg het nog maar even. Verdacht is hierboven het gedeelte tussen *sterretjes*, omdat het sterk herinnert aan de beschrijving van de gekke Nebucadnezar in de Bijbel: Daniel 4:31–34. De ‘andere kant’ van al-Hakim had ik al in deel een van deze rommelige tekst belicht. Als ik weer thuis ben zal ik de boel eens herschikken.

2 reacties

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Cairo, Politiek

Smoelherkenning

Of nee, noemen we het face recognition, dan kunnen we een hogere prijs vragen.

Volgens mij is er momenteel voor een handige jongen met digitaal inzicht goud te verdienen. Hij moet een klein kastje uitvinden dat naast de televisie of de PC kan staan en dat de kop van Trump, tezamen met de door hem gesproken woorden, dadelijk uitschakelt zodra die worden uitgezonden. In plaats van die kop zou dan bij voorbeeld een berglandschap kunnen worden geprojecteerd, of iets met lentebloesems. Een detrumpator dus. Ik denk aan een verbruikersprijs van € 175,–.

Als het aanslaat lanceren we de Detrumpator de Luxe, met tot vijf koppen van verachtelijke politici, naar eigen smaak in te vullen: W, R, Z, P, enzovoort. € 245,–, of is dat te weinig?

4 reacties

Opgeslagen onder Onzin, Politiek

Een gek op de troon

Ongeacht het politieke stelsel gebeurt het telkens weer dat er een gek op een troon terecht komt. Nebucadnezar, Nero, Caligula, Iwan, mad king George III, Adolf H., Bokassa en vele anderen, zoals bekend ook in onze tijd. Uit de Arabische cultuurkring kan ik U aanbieden kalief al- Hakim (geb. 985, reg. 996-1021), uit de dynastie der Fatimiden, heersend over een rijk dat zich uitstrekte van Tunis tot Noord- Syrie, met als hoofdstad Kairo. Hoe zou iemand ook niet gestoord raken, die op zijn elfde zijn vader als kalief moest opvolgen, op zijn zestiende zijn voogd/regent vermoordde, die tenslotte met zijn eigen instemming tot god werd uitgeroepen? Er zijn er genoeg die voor minder in een inrichting verdwijnen.

En nu loop ik natuurlijk vast: ik heb hier in het ziekenhuis geen boeken en kan alleen moeizaam typen op een telefoontje tot de verbinding weer wegvalt. Maar dit wordt dus het volgende onderwerp.

Lezen over al-Hakim confronteert als iedere geschiedschrijving met alternatieve feiten en met bias (Ndl. Woord?)@. Op school heb ik geleerd dat de Willem de Zwijger, stervend op de trap van het Princenhof te Delft, nog de volgende Franse volzin ten gehore bracht: Mon Dieu, ayez pitié de moi et de ton pauvre peuple! In de jaren vijftig schoot daarbij nog niemand in de lach. Intussen zijn er vast allerlei historici geweest die deze sterfscène tot fictie hebben verklaard. Het is hetzelfde slag historici dat bij voorbeeld ontdekt dat Martin Luther NIET zijn beroemde stellingen in Wittenberg aan de kerkdeur heeft gehamerd. En ikzelf ben er ook zo eentje. Bij mijn onderzoek heb ik gezien dat er van het leven van Mohammed vrijwel niets overblijft. En zo gaat het maar door.

Maar de behoefte aan fraaie feiten is enorm. Had Willem bij voorbeeld het veel waarschijnlijker: ‘Godverdomme, klootzak….AAAUU!’ geroepen, eventueel in het Frans, dan was de eretitel Vader des Vaderlands hem allicht ontgaan. Zonder het verhaal van die stellingen aan de deur was de reformatie misschien wel mislukt. En de islam had niet bestaan zonder de uitvoerige stichtingsmythe over Mohammed.

Ook die gekke koningen zijn natuurlijk door historici onder de loep gelegd. Meestal was hun conclusie dat de betrokkene zo gek nog niet was, of tenminste niet helemaal knetter was. Nebukadnezar werd door de profeet Daniël als krankzinnig beschreven, maar die was hem wel erg ongunstig gezind. Misschien heeft hij hem verward met koning Nabonidus, die volgens zijn priesters krankzinnig was en die enkele jaren in het Arabische Tayma schijnt te hebben doorgebracht — voor een therapie? Moderne classici hebben zonder twijfel al lang aangetoond dat Nero en Caligula heel verstandige dingen hebben gedaan. Nadat Poetin de feiten opnieuw had geschud was ook Stalin een fijne man. Een gezellige pijproker, onder wie het leven in de Sovjet-Unie gemakkelijker, vrolijker is geworden. Moeilijk te behandelen zijn staatshoofden die eerst verstandig zijn, zoals Erdoğan— ja werkelijk!— en pas later steeds getikter raken. It’s lonely at the top; niet iedereen kan daar tegen.

Biased: Zoals gezegd staat hier nauwelijks vakliteratuur ter beschikking. Een uitzondering is EIr, de online leesbare Encyclopedia Iranica. Dit is een meestal voortreffelijke, door Iraanse ballingen gefinancierde, Engelstalige encyclopedie over alle onderwerpen die met Iran, maar ook met de islam, vooral de sjiitische islam te maken hebben. (Voor alle duidelijkheid: van de Islamitische Republiek Iran is dit werk geheel onafhankelijk.) Al-Hakim was Egyptenaar, maar wel sjiiet en had dus recht op een artikel in de EIr. En dat artikel viel me geweldig tegen. Niets dan lof voor al-Hakim, die zijn rijk zo mooi bij elkaar hield en zelfs nog wist uit te breiden. Niets over zijn christenvervolging, zijn bizarre decreten, vergoddelijking of gekte. Dat hij soms een slechte pers kreeg lag volgens de auteur aan vijandige propaganda van sunnitische zijde. Het artikel is van Farhad Daftary, een leidende Ismailiet, dus van dezelfde geloofsrichting als kalief al-Hakim. Ik kan het slechts bevooroordeeld noemen, het hoort eigenlijk in een wetenschappelijk werk niet thuis. Maar goed, toch blijft die EIr wel een mooi werk.

BIBLIOGRAFIE 

– Farhad Daftary, ‘Hakem be-Amr Allah,’ EIr.

– Daniel de Smet, ‘Les interdictions alimentaires du calife fatimide al-Hakim: marques de folie ou annonce d’un regne messianique?,’ In Egypt and Syria in the Fatimid, Ayyubid and Mamluk Eras, uitg. U. Vermeulen en Daniel De Smet, Leuven 1995, 53–69.

10 reacties

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Politiek

The land of the free

fluchtlingusa

2 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Onrustige slaap

Ben ik nerveus om mijn aanstaande ziekenhuisopname, dat ik dezer dagen zo weinig slaap? Het zou kunnen, zoiets blijft meestal onduidelijk bij mij omdat ik zo’n flegmatiek type ben. Naar mijn gevoel ben ik eerder ongerust over het lot van Europa. De voorgenomen US-ambassadeur in Brussel heeft onomwonden gezegd dat hij de EU en de Euro kapot wil maken, Poetin heeft dat niet gezegd, maar wil het ook. En dan nog die 25% varkensmutsen en Poetinvrienden binnen onze grenzen, die hetzelfde willen. Hoe kan er dan ooit nog iets van ons overblijven?

Er gloort hoop in de vorm van twee mannen, die in samenwerking de verdediging én de nodige vernieuwing van Europa zouden kunnen klaren: Macron in Frankrijk en Schulz in Duitsland.

Macron is aan de linkse kant, zal waarschijnlijk de Sozialstaat in Frankrijk zo veel mogelijk willen handhaven, en hij is pro–EU.

Schulz, de voormalige voorzitter van het Europa-parlement, heeft als lijsttrekker van de SPD meteen groot succes. Hij is van eenvoudige afkomst, heeft als SPD-man sociale ideeën (hoop ik dan maar) en is volbloed Europeaan. Zo iemand zou het project EU weer populair kunnen maken bij het zog. ‘volk’ en de scherpe kantjes van het Schäuble-kapitalisme af kunnen halen. De heer Schulz IS iemand, en ongeacht iemands opvattingen is dat altijd mooi. Denkt U als contrast maar aan de lege hulzen die Nederland momenteel leiden.

Maar dan is er natuurlijk nog Angela Merkel. Een vrouw die ik zeer bewonder, die goed is voor Duitsland, maar minder voor Europa. Mevrouw Merkel is ook iemand. Zo zijn er twee persoonlijkheden in Duitsland die iets met elkaar moeten. De oude reflex is er natuurlijk weer een van strijd, verkiezingsstrijd. Rechts, links, partijpolitiek: het hele gedoe, maar hoe buitengewoon verouderd lijkt zoiets te zijn als je de grote bedreigingen om ons heen en in eigen huis bekijkt. Een regering van nationale eenheid, dat hebben we nodig. Met andere woorden: een grote coalitie. Maar krijgen die twee Platzhirsche in Berlijn dat voor elkaar, of zitten ze binnenkort met hun geweien in elkaar verward? Zou zonde zijn van de energie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Europa, Politiek