Categorie archief: Duitsland

Blij met mijn postcode 2

Nogmaals een vergelijking tussen mijn vroegere en mijn huidige woonplaats. Onbegrijpelijk.

Leiden: besmettingen per week per 100.000 inw.: 170

Marburg: besmettingen per week per 100.000 inw.: 4,5

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid, Nederland

Droog

Heerlijk zomerweer hebben wij hier, ik kan er echt van genieten. De bossen van Midden-Duitsland daarentegen hebben er veel minder plezier van. Het is al het derde jaar achter elkaar dat er in mijn landstreek te weinig regen valt en dat begint zich nu te wreken. Vooral de naaldbomen kunnen niet tegen de droogte, en omdat zij verzwakt zijn kan de bastkever zich aan hen tegoed doen. Ze worden helemaal opgevreten.
.
Wat is eraan te doen? De gestorven bomen vervangen door soorten die beter tegen het nieuwe klimaat kunnen. Maar dat gaat tientallen jaren duren, en voor de eigenaars van bossen is het leven meestal toch al geen vetpot, dus dat kunnen ze niet betalen.

4 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Klimaat

Kandidoot?

Markus Söder, de Koning van Beieren, deed van zich spreken door een forse regeerstijl op coronagebied, die bij de mensen goed aankwam, en die andere deelstaten tot voorbeeld moest strekken. ‘Eindelijk eens iemand die wat doet,’ u kent dat wel. Testen, testen, testen, iedereen aan de grens, twee maal und überhaupt. Nu blijkt dat van 44.000 doorgevoerde corona-tests de uitslag er nog niet is en dat er zelfs 900 positief geteste mensen dagen lang geen bericht hadden ontvangen, omdat de uitvoerende instellingen het niet aankonden. Die besmettelingen konden dus dagen lang doorgaan met hun omgeving ook te besmetten. Een blunder, die de stralenkrans rond Söders hoofd zal doen verbleken. Want wie gaat Angela Merkel opvolgen? Eén van de kandidaten is Söder. Vrijwel iedere gedraging van hem is op te vatten als een sollicitatie naar Berlijn, en met die tests is het dus grondig misgegaan.
Tevoren had hij zich al tamelijk belachelijk gemaakt, hoewel misschien niet in ieders ogen, door mevrouw Merkel als een bevriend staatshoofd te ontvangen in de grote zaal van slot Herrenchiemsee.
Dit is geen goed nieuws, want de kansen van de ongenietbare Merz worden nu dus groter.

3067673d452d42700064d072632610b8v1_max_755x425_b3535db83dc50e27c1bb1392364c95a2.jpg

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Politiek

Vakantiegevoelens

In de droom werd mijn fiets gestolen. Bij een kort bezoek aan een bakkerij had ik hem niet afgesloten, en weg was hij. Een goede aanleiding om in de werkelijkheid maar even te gaan fietsen.
.
Meteen de proef op de som: bij de goede bakker Holzapfel in Nieder-Weimar een brood gekocht en de fiets werd niet gestolen. Zo zie je maar weer, dromen zijn bedrog. Verder naar Ober-Weimar and beyond. Wat ik niet wist is dat Ober-Weimar een nieuwe, zeer welvarende wijk heeft, vol met lelijke maar dure huizen. Dat verklaart misschien waarom er van die dikke, stevige mondkapjes gedragen worden: als je veel bezit heb je iets waarvoor je wilt overleven.
.
Het was heerlijk fietsweer: licht bewolkt, vochtig maar met levendig briesje, gevoelde 25 graden. Waar is toch die hittegolf waar ze zo over zeuren? Zaterdag was het erg heet, gisteren al minder en nu is het een gewone zomerdag. Als die media altijd zo overdrijven zal het met de wereldondergang ook wel meevallen.
.
Nu heb ik me wel genoeg bewogen voor vandaag en mag ik achter de schrijftafel gaan zitten. Bij voorbeeld om de vakantiefoto’s in te plakken. Vorige week was ik namelijk op vakantie, een hele dag. Het heeft even geduurd voordat de foto’s ontwikkeld waren; vandaar pas nu de blog.
.
De reis ging eerst naar de ruïne van het cisterciënzerklooster Arnsburg bij Gießen, 45 km. van huis. Eerst dacht ik dat de nietsontziende Napoleon het had verwoest, maar dat is niet zo. Het is tijdens de Franse bezetting wel geseculariseerd, maar daarna is het ‘vanzelf’ vervallen, o.a. doordat mensen er bouwmaterialen uit sloopten. Nietsontziende protestanten zeker; daar wemelt het hier van. Een groot complex, Romaans! Men heeft de vroegere kruisgang een nieuwe functie gegeven als begraafplaats voor gestorvenen uit het laatste oorlogsjaar: soldaten, SS-ers, Gestapo-mensen, dwangarbeiders, gevangenen, terechtgestelden, alles door elkaar. Dat is indrukwekkend. In de dood zijn ze allemaal gelijk. De bijgebouwen van het klooster zijn achttiende-eeuws en die staan nog. Te samen met de mooie tuin een plaats van rust.
.
Vervolgens naar Laubach, dat als zo vaak hier eigenlijk het wormvormig aanhangsel is van het kasteel. Dat kasteel is enorm, maar niet erg prachtig, eerder een beetje rommelig. De graaf zu Solms Laubach woont er nog en is economisch actief, zoals dat hoort voor een edelman: bosbouw, jacht, congres-centrum, bibliotheek, veel cultuurfestivals (nu tijdelijk niet wegens corona), maar ook een reisbureau en een snackbar (waar een deel van de jachtbuit verkocht wordt). Op die binnenplaats zouden wij eens gezongen hebben, maar ja, corona. Als edelman heb je recht op een eigen loge in de kerk, zodat direct contact met de onderdanen op zondag vermeden wordt. Dat was ook hier het geval: een luxe-loge, maar een wat armoedige gang tussen kasteel en kerk.
.
Terug binnendoor, langs Grünberg en Ebsdorf. Grünberg is een stadje met een aardig stel vakwerkhuizen. Leuk om te zien, maar te benauwd om te wonen.
.
Ebsdorf is het mooiste dorp hier uit de buurt, prachtige boerderijen, waarvan vele nog in gebruik zijn. Een oude Wehrkirche, die vroeger ook ter verdediging in gebruik was. Ik had al enkele malen geprobeerd dat dorp te fotograferen, maar zonder succes. Nu dan maar enkele foto’s van mijn begeleiding.
.
Dit dagje uit had inderdaad het effect van een hele vakantie: ik was helemaal uit mijn gewone doen, dacht niet aan werk en verkeerde in andere sferen. En dat alles op schootsafstand. Doel bereikt, dus waarom verder gaan? Ik ben gelukkig al overal geweest en de rest van de wereld zal er ook wel zo uitzien.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dromen, Duitsland, Fietsen, Reizen

Ieder het zijne

EdXTismWkAII39u.jpg

Ook dit is Duitsland: je moet er toch niet aan denken dat je de planten bij moeders graf zou begieten met een gedeelde gieter! Nee, ieder de zijne: naam erop en goed vastgemaakt aan de Friedhofsgießkannenständer, om diefstal te voorkomen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Niks

Mini-herinnering: Bad Wildbad

In juli 2004 reed ik eens, nog vanuit Frankfurt, naar Bad Wildbad om het oriëntaalse badhuis te bekijken. Met de trein naar Pforzheim, geen mooie plaats, en vervolgens met de S-Bahn tot Bad Wildbad, dat ingeklemd ligt in een smal dal, waar je uit kunt ontsnappen met een klein bergtreintje. Het badhuis was interessant vanwege het oriëntalisme. De koning van Württemberg had daar in 1847 boven de heetste bron een badgebouw neergezet, een normaal, saai Europees gebouw in Rundbogenstil, met een vorstenbad, heren- en damesbaden en aan de achterkant zelfs een armenbad, zodat de armen ook eens konden badderen. Van 1896 tot 1901 werd het echter maurisiert, d.w.z. in oosterse stijl omgebouwd. Moors was destijds in de mode en werd spannend en chic gevonden, waarom begrijp ik nog steeds niet. Ik besloot twee Anwendungen te nemen, om dat ook eens mee te maken. Wellness zou dat tegenwoordig heten. Iets met kneden en iets met modder, nogal vervelend, maar de badinrichting heb ik in ieder geval van alle kanten gezien. Verder stond de plaats vol klinieken en herstellingsoorden, waaronder erg lelijke. Het zou nog jaren duren voordat ik zelf ziek genoeg was om een kuuroord nodig te hebben, dus ik onderging het geheel met enige verbazing.
.
Maar Bad Wildbad had een verrassing te bieden: er was juist een Rossini-festival aan de gang, en dat bleek wellness voor de ziel. Was er nog een kaartje? Ja, dat was er, voor Ciro in Babilonia, ossia La Caduta di Baldassare, ofwel Belsazars Feest. Nog meer oriëntalisme dus. En een kamer in hotel Bären was er ook nog; dat bestaat nu niet meer. De klad zit in het kuurwezen; er moet nu op mountainbikes door de bossen geragd worden.
.
De uitvoering vond plaats in het kleine Kurtheater en was voor mij een openbaring. Tegenwoordig zul je niet gauw vervelende Rossini-uitvoeringen meer meemaken, maar vroeger wel. Het was een componist die in de twintigste eeuw niet meer goed begrepen was; daar kwam nog bij dat Rossini-geschoolde zangers nog zeldzaam waren. Ciro dateert van 1812 en was in de negentiende eeuw geen succes. Maar die festivals, soms in Bad Wildbad, soms in Pesaro of Spoleto, stelden zich ten doel vergeten opera’s weer boven water te halen en het oorspronkelijke Rossiniaanse belcanto in ere te herstellen; ze hebben daar groots werk verricht. Dus daar hoorde ik voor het eerst een ‘echte’ Rossini-uitvoering. Ook mensen die niet zo van opera houden kunnen met Rossini een lollige avond hebben: easy listening, alles glijdt lekker uit de kelen en iedereen heeft plezier. Van die uitvoering in 2004 bestaat zelfs een CD, maar die heb ik niet. Een indruk van Ciro in B. krijgt u hier.
Het hotel zat vol met internationale operakenners. Omdat ik zelf nog niet zo bekend was met opera luisterde ik verbaasd naar de gespecialiseerde gesprekken: vergelijkingen met de uitvoeringen in Spoleto, waar de sopraan toch nét even … enfin, dat soort inside-praat.

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Kunst, Muziek, Trein&tram, Zingen

Rot in de politie

De nieuwsdienst kwam vanmorgen met een dubbele verrassing. Daar klonk het nieuwe Duitse woord racial profiling en, interessanter, er werd melding gemaakt van het besluit van een aantal premiers van Duitse deelstaten om te onderzoeken of racial profiling voorkomt bij de Duitse politie. Met andere woorden: of de politie donker gekleurde mensen anders behandelt dan blanke, of hen zelfs speciaal op de korrel neemt. Seehofer, de MinBiZa van geheel Duitsland, had dit onlangs nog verijdeld, onder het motto: racisme is bij ons verboden, dus zo’n onderzoek is niet nodig. Maar de deelstaten willen daar blijkbaar geen genoegen mee nemen. Onder de indruk van gebeurtenissen in de Verenigde Staten, maar zeker ook door de schrik van de ontdekking van regelrechte Nazi-terroristen binnen de politiemacht, vindt men het belangrijk dat zo’n onderzoek er komt, en wel meteen.
.
Mensen die zelf een donkere huidskleur hebben vinden zo’n onderzoek misschien overbodig: zij weten immers al hun hele leven dat de politie met hen heel anders omgaat dan met de blanke medemens. Maar goed, de overheden zijn nu wakker geworden en willen er wat aan doen; beter laat dan nooit.
.
Lang tijd heeft Duitsland het bestaan van Neo-Nazi’s ontkend of vergoelijkt: het waren er niet veel, ze deden niet veel kwaad en de echte boosdoeners waren eerder islamitische extremisten. Met de opkomst van de partij Alternative für Deutschland (± 10% van de kiezers) bleek het verschijnsel toch niet zo marginaal. Steeds vaker worden er criminele connecties van deze partij ontdekt en groeperingen verboden. Er is ook steeds meer rechts-extreem terrorisme, waaraan men niet langer voorbij kan gaan: moorden, een aanslag op een synagoge, de moord op een CDU-politicus enzovoort. Dit kwaad blijkt nu ook bij de politie voor te komen: een reeks doodsbedreigingen werd vanaf een politiecomputer verzonden, o.a. aan een advocate, een politica en een cabaretière, allen vrouwen, met de ondertekening NSU 2.0 (NSU = Nationalsozialistische Untergrund, een terreurorganisatie die al heel wat moorden op haar kerfstok heeft). Ook dit wordt onderzocht, het valt blijkbaar niet mee de daders te vinden, maar zodra ze gevonden worden krijgen ze straf en vliegen ze eruit. Duitsland heeft echt geen zin in weer Nazi’s.
.
Ik meen hier toch een groot contrast te zien met Nederland. Daar is men na vijftien jaar islam-debat, wat dat ook mocht zijn, nu kennelijk begonnen aan een racisme-debat, wat dat ook mag zijn. Gaat dat ook weer vijftien jaar duren? Het komt mij voor, dat het grootste deel van de overheid daar nog in de ontkenningsfase verkeert. En vooral de media zijn er veel giftiger. En die 10% van hier zijn in Nederland wel 20%.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Nederland, Politiek

Jongere oudere

Door Koot en Bie leerden we destijds de ‘oudere jongere’ kennen. Er bestaan echter ook ‘jongere ouderen’, en de 26-jarige Duitse CDU-politicus Philipp Amthor is er een van. In december katholiek geworden, meteen een functie in de kerk, keurig gekapt en gedast lijkt hij iemand op wie ook oudere CDU-kiezers zonder voorbehoud kunnen stemmen. Nu was er echter een klein corruptieschandaaltje; met zoiets moet je ook jong en bescheiden beginnen. Daarom wordt hij geen CDU-voorzitter in Mecklenburg-Vorpommern. Maar die komt na een korte pauze wel weer terug, daar kun je gif op innemen. Misschien was het ook niet zo’n leuke baan, daar in MecPom.
Het schijnt een pienter ventje te zijn; misschien een geval van kunstmatige intelligentie?

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Politik

Snelvertalen

Tijdens een boswandeling stond ik even stil om een bordje te lezen dat op een open plek was opgesteld. Het ging over modern bosbeheer. Ik begreep de tekst geheel en vond hem redelijk interessant. Maar toen mijn gezelschap mij vroeg wat daar stond kon ik het maar moeizaam in het Duits zeggen. En ik had het toch net in het Duits gelezen en begrepen; waarom koos ik niet de woorden die daar stonden, maar moest ik ze als het ware opnieuw uitvinden?
.
Blijkbaar is het zo, dat ik zo’n tekst bliksemsnel in het Nederlands vertaal. Om dat te kunnen ben ik nu werkelijk wel lang genoeg hier. Het gaat automatisch, en vervolgens wis ik het origineel uit mijn geheugen.
.
Of het altijd al zo was weet ik niet. Sinds Corona ga ik minder vaak met Duitsers om dan tevoren: ik zit veel alleen thuis en denk dan in het Nederlands. Als ik iets opschrijf voor mijn onderzoeksproject gaat de knop om en schrijf ik (slecht) Engels.

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Nederland, Taal

Vlucht naar voren

Mooi nieuws uit Beieren: de vrijstaat gaat vijftig(!) nieuwe leerstoelen inrichten voor kunstmatige intelligentie. Wat het allemaal inhoudt weet ik niet, robotics is één ding natuurlijk, maar wat de vier geplande K.I.-professoren voor de humaniora gaan doen kan ik mij niet voorstellen.
.
Hoeft ook niet: wat ik bemoedigend vind is dat men in crisistijd aan de toekomst denkt. Ook al zal dat een toekomst zijn waarin ik mij niet meer thuis voel. Dat is wat anders dan het krampachtig willen redden van de dingen van vroeger.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Computer, Duitsland, Economie/Wirtschaft