Categorie archief: Duitsland

Heuvelen

Voor het eerst sind de zomer van 2019 heb ik gedaan wat ik vroeger vaak deed: de fiets een eind meegenomen in de trein en dan terugfietsen naar huis. De keuze was gevallen op Biedenkopf, 37 km. en dus 40 minuten van hier. De terugtocht door het Lahndal zou een makkie zijn. Biedenkopf was nog treuriger dan ik mij herinnerde; snel een kop koffie en fietsen maar. De omgeving van B. is echter prachtig, het ritje was heel genoeglijk, tot er borden verschenen dat het fietspad was afgesloten en er een serieuze omleiding was geregeld, met allerlei richtingborden. Dat betekende meteen heuvelopwaarts, en daar was de route nog mooier. De omleidingsborden verwaterden echter en op zeker ogenblik gaven ze tegengestelde bevelen—u kent het misschien uit de Ardennen: deviation in álle richtingen —, wat ertoe leidde dat ik twee keer door het ellendedorp Allendorf kwam, dus in een kringetje rondgereden had en dat alles met veel klimmen en dalen. Ik meende zelfs ergens een alpenhoorn te horen, maar dat was de toeter van het treintje, diep in het dal. Dan maar naar Damshausen en via Caldern naar huis. Geen heuvel bleef onbeklommen. Het was niet erg, integendeel, want ik fiets immers electrisch en ik zag heel mooie vergezichten. Maar ik had wel te doen met de argeloze toeristen die de comfortabele Lahntal-route meenden te zullen rijden en dan in zoiets belanden.

In Caldern zit een min of meer beroemd bakkertje die wat tafeltjes en stoeltjes voor zijn zaak heeft neergezet, waar de broodkopers graag even pauzeren om koffie te drinken. Zo ook ik. Er zat een stel dorpelingen in vrolijk gesprek bijeen. Ze wilden mij graag in de conversatie laten delen, maar ik kon maar heel beperkt meedoen. Bij zoiets merk je weer eens dat je niet van hier bent. Ze praatten hevig dialect en er was werkelijk niet veel van te verstaan.

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Fietsen, Taal

Documenta-schandaal

Op een uur sporens van Marburg ligt Kassel. Dat moet vroeger een prachtige stad geweest zijn, maar na de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog is het dat niet meer. Men probeert het verlies te compenseren met eens in de zoveel jaar iets moois: de grote kunstttentoonstelling Documenta. Een mondiaal gebeuren, steeds meer staat de wereld buiten Europa in het middelpunt. Dit jaar heeft het Indonesische kunstenaarscollectief Ruangrupa de organisatie op zich genomen. Kort na de opening is er echter een schandaal ontstaan dat zeker nog lang zal nagalmen. Er zijn nu al mensen teruggetreden resp. ontslagen. Een kunstwerk van de groep Taring Padi, overigens al eerder in Australië tentoongesteld, is nu ijlings verwijderd, want het zou antisemitische afbeeldingen bevatten; andere werken hebben een anti-Israëlische tendens. Geen wonder, want die laatste zijn van Palestijnse kunstenaars.

Tja. Als ik de gewraakte afbeeldingen bekijk zie ik dat zij inderdaad vaag herinneren aan de beeldtaal van de Nazi’s in de dertiger jaren. Dat is ongelukkig. Maar de boodschap, bij voorbeeld van die Joodse man met de runen SS op zijn hoed, is moderne Israël-kritiek. De afbeelding wil attenderen op de continuïteit: Israël heeft de methoden van de SS overgenomen. Dat is weliswaar sterk overdreven: Israël doet immers niet aan genocide en vernietigt iedere week slechts een beperkt aantal Palestijnse levens, maar vol racistische haat zit het land zeker, en een kunstenaar mag zijn boodschap toch wel scherp aanzetten? En zeker in een werk dat de Apolcalypse wil verbeelden. De werken van de Palestijnse kunstenaars zijn niet antisemitisch in de Europese traditie, maar gewoon anti-Israël. Het lastige is echter dat Israël wereldwijd, maar zeker in het nog altijd bedremmelde Duitsland, heeft weten te door te zetten dat kritiek op Israël identiek is met de doodzonde van het antisemitisme. Dat is het niet.  

Antisemitisme of niet, ik weet het niet en ga er niet over; ze bekijken het maar. Wat mij vooral trof bij de rel, die deze Documenta misschien blijvend zal belasten, dat men enerzijds de wens heeft de buiten-Europese wereld in huis te halen, maar die anderzijds toch niet wil horen en gauw weer monddood maakt als zij zich uit. En nog wel naar aanleiding van wat voor de Indonesische kunstenaars iets marginaals zal zijn, want het antisemitisme en andere thema’s van de Europese geschiedenis betekenen daar niet zoveel. Indonesië heeft zo veel eigen pijnlijke herinneringen: de koloniale tijd met al zijn oorlogen, de hongersnood van de jaren ‘40 (2.500.000 doden), de bersiap-tijd, de nog steeds niet verwerkte massamoord van 1965–66 (schattingen 500.000–3.000.000 doden), de dictatuur van Suharto; en ja, de kunstenaars daar leven soms ook mee met uitgebuite en onderdrukte volkeren wereldwijd, dus ook met Palestina. In Jakarta was er een paar jaar geleden een café dat met hakenkruisen was gedecoreerd, zomaar voor de aardigheid. In menig Arabisch land heb ik positief over Hitler horen spreken, evenals in Iran, en India imiteert bewust en openlijk Nazi-praktijken tegen de 180 miljoen moslimse inwoners. ‘Kristallnachten’ vinden er regelmatig plaats en de genocide is al aangekondigd. Bundeskanzler Scholz heeft preuts te kennen gegeven dat hij, o nee!, zijn handen niet vuil wil maken op de Documenta, maar heeft wel de hand geschud van de Indiase opperboef Modi, die hij heeft ontvangen en een ‘centrale partner’ heeft genoemd.

Wil men de buiten-Europese wereld horen, dan moet men soms onaangename dingen voor lief nemen. Of anders gezellig onder elkaar blijven in het moreel zo zuivere eigen werelddeeltje, met zijn 20% Nazi’s, zijn racisme en zijn geknoei met vluchtelingen. Waar men graag ‘Aziatisch’ eet, maar met heel weinig sambal.

NABERICHT: Juist hoor ik dat het Duitse Goethe-Institut de Palestijnse schrijver Muhammad al-Kurd heeft afgezegd (ausgeladen) voor een grote conferentie in Hamburg. Daarop wilden heel veel andere gasten ook niet meer komen, en nu blijft er slechts een mini-conferentie over. Moeilijk hoor, de buitenwereld.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Kunst

Hoogtepunt van lelijkheid

Het Lot voerde mij gisteren naar een uitspanning op de Kahler Asten, de hoogste berg hier in de buurt: 842 meter hoog. Daar hadden zich tientallen motorrijders en sportfietsers verzameld, zowel Nederlandse als Duitse. Die hadden kennelijk plezier in hun uitstapje, en dat gun ik hun ook wel, maar wat een lelijkheid: al die apenpakjes die ze dan aantrekken. Voor motorrijden is zo’n zwart pak van leer of kunststof waarschijnlijk noodzakelijk, want het beperkt de schade als de rijder onderuit gaat, maar die gasten zien er grimmig en duister uit en maken een geweldige herrie. Hebben fietsers ook bijzondere kleding nodig? Ik heb altijd bijna afgedragen, normale kleding aan gehad bij het fietsen en dat heeft me ver gebracht. Maar zij dragen vliesdunne, strak zittende pakjes van speciale stof en in knallende kleuren. Zoiets zou, met de helm en de schoentjes erbij, best eens € 300 kunnen kosten. En die kosten worden vast niet gedekt door de opzichtige reclames die erop aangebracht zijn, niet alleen van allerlei sportief aandoende, grote merken, maar ook van de rijwielhersteller in Wijhe of de fietsclub te Klazienaveen. Geen van die mensen zou ik ooit te eten willen vragen. Een vreselijk elitair vooroordeel, ik weet het.

Iets verderop was de berg zelf beter te zien. Kaal, een stel dode bomen die de strijd tegen de wind hadden verloren, en andere die nog leefden, maar helemaal scheef gegroeid waren. Prachtig was wel het uitzicht, en verheugend was de bergbrede begroeiing met blauwe bessen. Die waren nog niet rijp, maar boden wel het perspectief, hier op een dag nog eens langs te komen met twee grote emmers.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Fietsen, Kleding

Event-cultuur

Duitse binnensteden worden geteisterd door leegstand. De online-handel en Corona hebben de middenstand om zeep geholpen. Gerenommeerde, lang gevestigde winkels en restaurants moesten sluiten. Nu ze weer open mogen kunnen ze geen personeel krijgen, merken ze dat een groot deel van de klandizie wegblijft en na lang dapper standhouden met overheidssteun geven ze alsnog op. Er is minder geld onder de mensen, en de prijzen zijn gestegen.

Ook Frankfort is getroffen. Zelfs de peperdure Goethestraße, een straat vol dure juweliers en modezaken, biedt een treurige aanblik. De Russen komen niet meer, de Arabieren gaan liever naar Zuid-Duitsland of Oostenrijk en de Chinezen zitten in lockdown. Wie wil er nog een must kopen bij Cartier, of een Rolex, of nog iets duurders? Het stadsbestuur ziet in dat de oude toestand niet meer terug zal komen en probeert alternatieven te vinden voor de vroeger zo levendige binnenstad. Dat moet weer een plaats van ontmoeting worden, met een Event-Kultur. Street food festivals, rooftop bars, dat soort dingen.

Igitt! Je kunt beter de Amerikanen over de vloer hebben dan de Russen, maar dit klinkt wel erg troosteloos. Ik ben blij dat ik daar niet meer woon.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Economie/Wirtschaft, Einkaufen, Eten en drinken, Taal

Mini-herinnering: Made in Japan

Omstreeks 1966 kocht ik een eenvoudige kleinbeeldcamera van Yashica, een Japans merk dat geloof ik niet meer bestaat. Ik was student, had dus niet veel geld en was blij dat er goedkopere camera’s bestonden dan de toen gangbare Duitse.

Mijn Duitse vriend H. vond dat maar niks. Zo’n Japans ding was toch zeker veel minder degelijk dan een Duits fabrikaat. Of dat zo werkelijk zo was weet ik tot op heden niet, maar dan nog: ik wilde af en toe een kiekje maken en had geen hogere ambities met die camera, dus voor mij was hij goed genoeg. Maar werkelijk verbazend vond ik de reactie van H’s vader en oom. Die werden serieus boos toen ze mijn aanschaf zagen en ik kreeg de wind van voren: dat vonden ze immoreel, zoiets dééd je toch niet, een niet-Duitse camera kopen! Dat ik geen Duitser was en dus ook niet loyaal hoefde te zijn aan Duitse fabrikaten speelde voor hen geen rol.

Achteraf gezien was dat denk ik een mengsel van nationalisme en vrees voor de Duitse concurrentiepositie in de wereld. Twintig jaar later kwam de meeste camera’s uit Japan, ook voor beroepsfotografen. Natuurlijk, er waren nog Leica en Hasselblad, maar die waren echt voor de happy few en werden niet meer zo veel verkocht.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland

On the road

Sinds Corona maak zelden ik langere reisjes. Eenmaal was ik drie dagen in Nederland, in november vorig jaar, en nu was ik weer drie dagen de hort op. Eerst naar Rees aan de Rijn, vlak voor de Nederlandse grens. Daar heb ik een notaris bezocht om mijn testament te laten opstellen. Het leek me wel zo prettig voor de nabestaanden dat in het Amtsgericht Emmerich te laten deponeren, dan hoeven ze te zijner tijd niet zo ver.

Rees is in de Tweede Wereldoorlog verwoest; zoals het er nu uit ziet is het niet veel bijzonders, maar ik vond de plaats wel een prettige sfeer hebben. En vooral de Rijnpromenade was aangenaam. Zo’n grote, traag door oneindig laagland stromende rivier is een landschap van mijn jeugd; het was heel dierbaar. 

Omdat het een beetje flauw was geweest om meteen weer naar huis te rijden heb ik nog een kleine excursie ingelast. Eerst naar het Thermalbad in Bad Driburg. Ik wilde wel weer eens poedelen en stomen. Bij Marburg in de buurt is ook zo’n inrichting, maar in Driburg is hij groter, en omdat er niet zoveel bezoekers waren kon ik ruim voldoende afstand houden tot de medemens. Dat Corona nu voorbij is geloof ik namelijk helemaal niet. Over het geheel genomen was het weldadig en ontspannend, maar er waren toch twee momentjes die me even aan het denken zetten. Ten eerste bleek ik nauwelijks meer te kunnen zwemmen! Het heet toch altijd dat je zwemmen nooit verleert? Het was goed dat ik niet in een diep bad was gesprongen, anders was mijn testament misschien meteen al van pas gekomen. Natuurlijk kan ik nog zwemmen; het was eerder een kwestie van conditie: de typische zwembewegingen had ik al minstens twee jaar niet meer gemaakt. In het ondiepe en lekker warme bad ben ik meteen begonnen ze uit te voeren, de armen en benen apart. Het komt wel weer. En dan de sauna: temperaturen die ik vroeger met graagte verdroeg, waren me nu al gauw te hoog. Nu ja, het zal de oude dag wel zijn.

Voor de avond had ik een hotel geboekt te Germete, een lieflijk plaatsje onder de rook van Warburg (nee, dat is geen typefout!). Daar kon je lekker eten: een frisse aspergesalade en een moot van een grote vis, die ik nog niet kende, waarvan ik dacht dat die Killau heette, maar die vind ik niet in het internet. Ik zal het wel verkeerd onthouden hebben. In ieder geval een heerlijke vis, en perfect klaargemaakt. Ook de kleine nieuwe aardappeltjes waren een tractatie.

Vanochtend wilde ik dan in Warburg rondkijken, en dat viel om verschillende redenen niet zo mee. Ik vergeet steeds dat ik moeilijk ter been ben, en Warburg bestaat uit een benedenstad en een bovenstad; de hoogteverschillen zijn nog groter dan in Marburg. Door het historische karakter liggen er ook overal van die zeventiende-eeuwse kasseien. Ik liep dus moeilijk en heb lang niet alles gezien. 

Maar ook het stadje zelf: Warburgum elegans Westphaliae oppidum stond ergens op een oude prent. Dat klopt zeker voor de bebouwing, het is prachtig om te zien en ik wil het later, met een uitgekookte bezoekstrategie, nog wel eens bezoeken. De bevolking daarentegen is helemaal niet elegant, integendeel. Wat zijn er veel lelijke mensen onder de inwoners, en wat een dikke konten hebben ze in hun joggingbroeken! Ik kon niet helpen te denken, dat ze waarschijnlijk in de oorlog vreselijk fout waren geweest, maar dat blijkt toch onjuist te zijn: in 1933 21% Nazi’s, nu slechts 4,5%, wat flink onder het landelijk gemiddelde van 11% is. Als je pijnlijk loopt lijken de mensen misschien lelijker en rechtser.

Het autorijden was heel wisselend: op de weg naar Rees geraakte ik in zo vreselijke files dat ik bang was mijn afspraak bij de notaris te missen; het ging maar net goed, door af te zien van een pauze. Gisteren liep alles van een leien dakje, en vandaag was er geen file, maar wel een irriterende eindeloze stoet vrachtauto’s die allemaal met zo’n 60 à 70 km. per uur over de provinciale wegen tuften. Waar moeten al die spulletjes toch naar toe? In het voorbijgaan zag ik nog even het geboortepaleis van Koningin Emma, in Bad Arolsen, maar daar ben ik niet gestopt, want dat heb ik al vaker gezien.

Het reizen en verblijven in hotels was ik zo ontwend dat ik er blijkbaar confuus van werd. Vandaar dat ik één badslipper en de oplader van mijn tandenborstel kwijt ben geraakt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Reizen

Aprilletje zoet

Ziet U het? In de hele afgelopen week is er slechts 0,1% van de Duitse bevolking ingeënt, dat zijn ongeveer 80.000 mensen. De coronamaatregelen zijn van de baan, de vaccinatieplicht is er niet gekomen, kortom: op naar de zesde golf.

Incidentie in de Landkreis                                  Injecties in geheel Duitsland

2 april Marburg-Biedenkopf 1653
3 april Marburg-Biedenkopf 1558
4 april Marburg-Biedenkopf 1534
5 april Marburg-Biedenkopf 1397
6 april Marburg-Biedenkopf 1514
7 april Marburg-Biedenkopf 1484
8 april Marburg-Biedenkopf 1311
9 april Marburg-Biedenkopf 1377
10 april Marburg-Biedenkopf 1429
11 april Marburg-Biedenkopf 1416
12 april Marburg-Biedenkopf 1165
13 april Marburg-Biedenkopf 1073
14 april Marburg-Biedenkopf 1283
15 april Marburg-Biedenkopf 1218
16 april Marburg-Biedenkopf 1169

21 april Marburg-Biedenkopf 888
22 april Marburg-Biedenkopf 1008
23 april Marburg-Biedenkopf 1205
24 april Marburg-Biedenkopf 1346
25 april Marburg-Biedenkopf 1324
26 april Marburg-Biedenkopf 1361
27 april Marburg-Biedenkopf 939
28 april Marburg-Biedenkopf 1196
29 april Marburg-Biedenkopf 1053
30 april Marburg-Biedenkopf 1000
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 59,0%
1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,0%
1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,0%
1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,1%
1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,1%
1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,1%

1e   76,6%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,2%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,3%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,3%
1e   76,7%     2e 76,1%    3e 59,3%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,3%

De cijfers worden een rommeltje nu. Ze doen maar wat. Een duik van 1361 naar 939 is bij weekcijfers niet waarschijnlijk. De vaccinatiecijfers van 30 april doen ook raar.

Incidentie in de Landkreis                               Injecties in geheel Duitsland

1 mei Marburg-Biedenkopf 965
2 mei Marburg-Biedenkopf 946
3 mei Marburg-Biedenkopf 866
4 mei Marburg-Biedenkopf 796
5 mei Marburg-Biedenkopf 745
1e   76,6%     2e 75,8%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 75,8%    3e 59,3% 4e 4,8%
1e   76,6%     2e 75,8%    3e 59,3% 4e 4,8%
1e   76,6%     2e 75,8%    3e 59,3% 4e 4,9%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,1%

Raar, die cijfers voor de eerste inenting. Springen van 76% naar 77% en weer terug.

6 mei Marburg-Biedenkopf 769
7 mei Marburg-Biedenkopf 704
8 mei Marburg-Biedenkopf 693
9 mei Marburg-Biedenkopf 663
10 mei Marburg-Biedenkopf 588
11 mei Marburg-Biedenkopf 632
12 mei Marburg-Biedenkopf 620
13 mei Marburg-Biedenkopf 632
15 mei Marburg-Biedenkopf 627
16 mei Marburg-Biedenkopf 529
17 mei Marburg-Biedenkopf 432
19 mei Marburg-Biedenkopf 491
20 mei Marburg-Biedenkopf 456
21 mei Marburg-Biedenkopf 431
24 mei Marburg-Biedenkopf 321
24 mei Marburg-Biedenkopf 334
28 mei Marburg-Biedenkopf 289
29 mei Marburg-Biedenkopf 274
30 mei Marburg-Biedenkopf 255
31 mei Marburg-Biedenkopf 228
1 juni Marburg-Biedenkopf 308
2 juni Marburg-Biedenkopf 381
3 juni Marburg-Biedenkopf 434
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,1%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,2%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,2%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,2%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,4% 4e 5,3%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,5% 4e 5,3%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,5% 4e 5,5%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,5% 4e 5,5%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,5% 4e 5,5%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,5% 4e 5,5%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,6% 4e 5,6%
1e   77,6%     2e 75,8%    3e 59,6% 4e 5,6%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,6% 4e 5,8%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,6% 4e 5,8%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,6% 4e 5,8%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,6% 4e 5,8%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,0%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,0%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,0%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,0%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,0%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,1%
1e   77,6%     2e 75,9%    3e 59,7% 4e 6,1%

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid, Marburg

Onwoord

In Duitsland wordt ieder jaar het lelijkste woord van het jaar gekozen, das Unwort des Jahres. Voor dit jaar stel ik voor: die Ampel, of die Ampelregierung

Als vreemdeling mag ik eigenlijk geen kritiek op het Duits hebben; het is immers niet mijn moedertaal. Maar dit woord ergert me zo dat ik het even van me af moet schrijven.

Ampel betekent stoplicht. Tegen die nuttige inrichting heb ik geen enkel bezwaar. Tegen de regering ben ik evenmin. Alleen het woord Ampel toepassen op de regering, dát vind ik ergerlijk. Of als men die Ampel zegt, terwijl men gewoon de regering bedoelt. ‘De maatregelen van de Ampel,’ ‘de Ampel heeft besloten …’ dat soort zinnen. Zelfs ministers nemen dit onwoord in de mond.

De benaming is ontstaan na de verkiezingen, toen er een nieuwe regering geformeerd moest worden. In zo’n periode goochelt men graag met kleuren. Een rood-groene regering hadden we al eens, een Duitslandcoalitie kwam ooit ter sprake, genoemd naar de Duitse vlag, te weten zwart ((ex-)christelijk), rood ((ex-)socialistisch) en geel (de geldpartij FDP). Ook is er gesproken over een Jamaica-coalitie en een Kenya-coalitie, naar de vlaggen van die landen, waarvan ik niet meer weet hoe die eruit zien. In Nederland worden de kleuren blijkbaar meteen door elkaar gehusseld, wat leidt tot paars, bruin en Rutte. 

Nu hebben we een coalitie van SDP, FDP en Groenen: rood, geel, groen. Daar was blijkbaar geen vlag bij, dus het beeld van een stoplicht doemde op. In het begin was dat misschien even leuk, maar nu de regering er een tijdje zit kun je haar gewoon weer de regering, of die Bundesregierung noemen. Al was het alleen al omdat een stoplicht voor de helft van de tijd stilstand betekent.

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Politiek, Taal

Omakron

Hoera, hoera, het virus viert feest vandaag! Meer dan 300.000 besmettingen, meer dan 300 doden per dag, in Duitsland. Een prachtige aanleiding om allemaal gezellig naar de kroeg te gaan; een polonaise misschien? Het mag allemaal weer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid

Het versoepelseizoen

Oorlog of niet, Corona gaat gewoon door. De incidentie is nog altijd véél hoger dan vorig jaar, toch is men veel zorgelozer geworden. Minder ziekenhuisopnamen, minder sterfgevallen, dat is mooi; maar meer besmettingen betekent ook: meer Long Covid, en het kan zijn dat de dood te verkiezen is boven een voortleven als slechts een half mens. Vooral als men door ziekte of ouderdom al een keer gehalveerd was.

Vreemd is nog steeds de moderne logica: meer besmettingen, dan dus versoepelen. In Hessen hoeft er geen afstand meer gehouden te worden, hoeven op scholen geen mondkapjes meer te worden gedragen en kunnen ook ongevaccineerden de horeca in. Dat betekent dus dat er heel wat meer mensen niet naar de bioscoop of uit eten kunnen gaan. Enig lichtpuntje: iedereen is vrij, verstandiger te zijn dan de overheid voorschrijft.

Het inenten in vrijwel tot stilstand gekomen. Dom. Ook voor het nieuwe vaccin Novavax, dat wappies zou moeten lokken, is weinig belangstelling. Een vaccinatieplicht is niet in zicht. De FDP houdt die tegen. De FDP is ook verantwoordelijk voor het opheffen van de coronamaatregelen. Vrijheid, weet je wel.

Incidentie in de Landkreis                                  Injecties in geheel Duitsland

16 september Marburg-Biedenkopf 52,5

19 oktober Marburg-Biedenkopf 34,6

29 november Marburg-Biedenkopf 161,4

12 januari Marburg-Biedenkopf 283,9

31 januari Marburg-Biedenkopf 1268,4

14 februari Marburg-Biedenkopf 1456,7
1e 66,9%      2e 62,7%

1e 68,9%      2e 65,8%

1e  71,2%      2e 68,4%    3e 11,0%

1e   74,8%     2e 72,2%    3e 44,2%

1e   75,8%     2e 74,0%    3e 52,8%

1e   76,1%     2e 74,8%    3e 55,4%
1 maart Marburg-Biedenkopf 836
2 maart Marburg-Biedenkopf 798
3 maart Marburg-Biedenkopf 939
4 maart Marburg-Biedenkopf 951,6
5 maart Marburg-Biedenkopf 908
6 maart Marburg-Biedenkopf 1030
7 maart Marburg-Biedenkopf 1030
8 maart Marburg-Biedenkopf 804
9 maart Marburg-Biedenkopf 886
10 maart Marburg-Biedenkopf 980
11 maart Marburg-Biedenkopf 1031
12 maart Marburg-Biedenkopf 1107
1e   76,3%     2e 75,4%    3e 57,0%
1e   76,3%     2e 75,5%    3e 57,1%
1e   76,3%     2e 75,5%    3e 57,2%
1e   76,4%     2e 75,5%    3e 57,3%
1e   76,4%     2e 75,6%    3e 57,4%
1e   76,4%     2e 75,6%    3e 57,4%
1e   76,4%     2e 75,6%    3e 57,4%
1e   76,4%     2e 75,6%    3e 57,5%
1e   76,4%     2e 75,6%    3e 57,5%
1e   76,4%     2e 75,7%    3e 57,6%
1e   76,4%     2e 75,7%    3e 57,7%
1e   76,4%     2e 75,7%    3e 57,8%

Gevaccineerd wordt er nauwelijks meer. De mensen willen gewoon een volgende golf. Zelfs mensen die zich twee maal hebben laten vaccineren zijn te beroerd om even een booster te gaan halen. Terwijl toch algemeen bekend is dat tegen Omikron pas drievoudige vaccinatie enigszins helpt. Intussen stijgt het aantal besmettingen in heel Duitsland weer gezwind. Wem wundert’s?

13 maart Marburg-Biedenkopf 1236
14 maart Marburg-Biedenkopf 1267
15 maart Marburg-Biedenkopf 1059
16 maart Marburg-Biedenkopf 1077
17 maart Marburg-Biedenkopf 1102
18 maart Marburg-Biedenkopf 1170
19 maart Marburg-Biedenkopf 1254
20 maart Marburg-Biedenkopf 1390
21 maart Marburg-Biedenkopf 1410
1e   76,4%     2e 75,7%    3e 57,8%
1e   76,5%     2e 75,7%    3e 57,8%
1e   76,5%     2e 75,7%    3e 57,9%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,0%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,1%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,1%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,2%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,2%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,2%

In Oostenrijk zijn de coronamaatregelen heringevoerd toen de incidentie tegen de 4000 lag. Moeten wij ook zo lang wachten?
Intussen is vaccinatie voor zorgpersoneel verplicht. Maar ik heb nog niet gehoord dat er inderdaad geprikt wordt, of dat verpleegkrachten ontslagen worden omdat zij niet.
N.B. 30 maart: Er wordt medegedeeld, dat 6% van het zorgpersoneel nog niet gevaccineerd is. Of deze mensen nu worden ontslagen of alsnog worden geprikt vermeldt het nieuwsbericht niet.

22 maart Marburg-Biedenkopf 1291
23 maart Marburg-Biedenkopf 1351
24 maart Marburg-Biedenkopf 1416
25 maart Marburg-Biedenkopf 1486
26 maart Marburg-Biedenkopf 1628
27 maart Marburg-Biedenkopf 1797
28 maart Marburg-Biedenkopf 1985
29 maart Marburg-Biedenkopf 1682
30 maart Marburg-Biedenkopf 1729
31 maart Marburg-Biedenkopf 1702
1 april Marburg-Biedenkopf 1700
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,3%
1e   76,5%     2e 75,8%    3e 58,3%
1e   76,5%     2e 75,9%    3e 58,4%
1e   76,5%     2e 75,9%    3e 58,4%
1e   76,5%     2e 75,9%    3e 58,5%
1e   76,5%     2e 75,9%    3e 58,5%
1e   76,5%     2e 75,9%    3e 58,5%
1e   76,6%     2e 75,9%    3e 58,6%
1e   76,6%     2e 75,9%    3e 58,6%
1e   76,6%     2e 75,9%    3e 58,6%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,7%

Het RKI meldde vanochtend, de indruk te hebben dat Corona op de terugtocht is. Die indruk deel ik niet. In de afgelopen tien dagen is de incidentie bij ons gestegen van 1291 naar 1700. Is het RKI bij Lavrov in de leer geweest?

2 april Marburg-Biedenkopf 1653
3 april Marburg-Biedenkopf 1558
4 april Marburg-Biedenkopf 1534
5 april Marburg-Biedenkopf 1397
6 april Marburg-Biedenkopf 1514
7 april Marburg-Biedenkopf 1484
8 april Marburg-Biedenkopf 1311
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,8%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%
1e   76,6%     2e 76,0%    3e 58,9%

Ziet U het? In de hele afgelopen week is er slechts 0,1% van de bevolking ingeënt, dat zijn ongeveer 80.000 mensen. De maatregelen zijn van de baan, de vaccinatieplicht is er niet gekomen, kortom: op naar de zesde golf.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Gezondheid, Marburg