Categorie archief: Duitsland

Duits lekker: caribisch

Duitsers spreken vaak op een verzaligde toon over chocolade, maar dat doen zij ook over die Karibik, de Caribische eilanden, wanneer zij een paradijselijk oord, het vrije leven, een tweede huis of een weelderige vakantiebestemming bedoelen — voor de meesten blijft het een droom, maar heerlijk is het, daar is vrijwel iedereen het over eens. Ik zou op die eilanden niet dood gevonden willen worden, maar Duitsers die mijmeren over wat ze gaan doen als ze de Lotto winnen of succes hebben met een kraak of zwendel komen in hun gedachten heel vaak bij de Caribische eilanden uit.
.
Hoe is dit über-lekkervinden te verklaren? Ik heb op deze vraag geen antwoord, kan alleen wat tasten. Ligt het aan het feit dat Duitsland pas heel laat koloniën kreeg en genoegen moest nemen met allerlei eilanden met palmenstranden: Duits Nieuw-Guinea, de Marianen, de Karolinen en Samoa, die vervolgens postuum geïdealiseerd werden? Ik probeer maar wat. Nederlands-Indië was een land barstensvol palmenstranden, maar ik geloof niet dat ooit een Nederlander speciaal dáárnaar verlangd heeft. Omdat daar nog zoveel meer was. Op die Duitse eilanden waren vaak alléén maar palmbomen en kokosnoten.
.
De plaatjes van zo’n overhangende palmboom aan een hagelwit strand zien er net zo uit als die van Duits Nieuw-Guinea.

5 reacties

Opgeslagen onder Dromen, Duitsland, Onzin, Reizen

De vinger Gods?

De stemmen zijn geteld, de stemmen van de SPD-leden die mogen beslissen of Duitsland een stabiel, welvarend land blijft of niet. Met andere woorden: of de grote coalitie doorgaat of dat Duitsland in verval geraakt. De stembiljetten zullen vandaag in een vrachtauto van Leipzig naar Berlijn worden overgebracht.
.
Maar uitgerekend vandaag zendt de hemel ons ijzel; dat kan geen toeval zijn. De wegen zullen spekglad worden. Vele automobilisten blijven dus wijselijk thuis, maar de vrachtwagen van de SPD dendert door, met de hardleerse Kevin Kühnert aan het stuur. Baff, ergens midden in Brandenburg raakt de wagen in een slip, schuurt langs de pijler van een brug en belandt tenslotte in een greppel. Kevin is slechts licht gewond, maar de laadbak is opengereten: de stembiljetten waaien eruit en verspreiden zich over een aardappelveld.

6 reacties

Opgeslagen onder Dromen, Duitsland, Onzin, Politiek

De val van Europa?

Europa staat weer eens op instorten. Op 4 maart beslist het partijcongres van de SPD over, nee nog niet de ineenstorting, maar wel de aanzienlijke zelfverminking van Duitsland. Het gaat namelijk om de vraag of er weer een grote coalitie komt of niet. Alternatief: helemaal geen coalitie, herverkiezingen, minderheidsregering: hoe dan ook verzwakking.
.
Op dezelfde dag krijgt ook Italië de gelegenheid te kiezen voor zelfbeschadiging.
.
En in Zwitserland mogen ze stemmen voor de afschaffing van hun degelijke publieke omroep, zodat alleen nog de Zwitserse varianten van Veronica en RTL zouden overblijven. Die arme Zwitsers hebben namelijk helemaal geen centjes voor een publieke omroep.
.
Ik neig tot somberheid, dat weet U. Zal het niet allemaal wat meevallen? Hm, zoals in Oostenrijk zeker, waar de Nazi’s nu al meepraten? Of zoals in Nederland, waar … ach, U weet wel.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Europa

Groko

Als alles goed gaat krijgt Duitsland weer een grote coalitie (=Groko). Er is lang over onderhandeld en iedereen is min of meer opgelucht. Zelfs de Beierse opperbaas Seehofer kan tevreden zijn: hij krijgt een eigen, lacht U niet: Heimatministerium. Dat biedt hem de gelegenheid in het verre Berlijn zijn heimwee naar leren broeken en dirndl-jurkjes uit te leven. Het is bespottelijk, maar het is beter dat deze dolende ziel wordt ingekapseld in Berlijn dan dat hij aansluiting zoekt bij Oostenrijk-Hongarije of erger nog.
.
De Groko kan echter nog getorpedeerd worden. Zij moet goedgekeurd worden door de partijleden van de deelnemers en bij de SPD is er een duidelijke anti-Groko beweging onder leiding van de jong-socialist Kevin Kühnert, geb. 1989. Deze wil niet dat het koek en ei is tussen de grote volkspartijen, maar benadrukt juist het contrast, zoekt deining. Hoofdargument: met compromissen en slap gedoe bevorder je alleen de AfD. Misschien heeft hij gelijk, maar dat is lang niet zeker. Zouden er nieuwe verkiezingen komen, zou de AfD net zo goed kunnen groeien. Wie garandeert dat er dan ineens heel veel mensen SPD zouden stemmen?
Voor het hogere belang heeft Kühnert geen oog: dat Duitsland stabiel en welvarend moet blijven en dat het land zich internationaal tussen Trump en Poetin moet handhaven interesseert hem niet.
Kühnert is retorisch begaafd en kan mensen achter zich krijgen. Hij is geen racist of fascist, integendeel, en ik denk ook niet dat hij door Poetin wordt betaald. Maar hij is het levende bewijs dat de hedendaagse neiging, de tak waar je op zit af te willen zagen, niet alleen aan dom- of extreem-rechts is voorbehouden. Het is een algemeen Europees fenomeen.

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland, Politiek

Zij ook?

Dieter Wedel is de intendant van de Bad Hersfelder Festspiele. Ik ken hem niet persoonlijk, maar ik heb twee jaar geleden wel meegemaakt hoe het bewind van deze halfgod daar voor woede, twist, frustratie en tranen zorgde. Een autoritaire man die best wat kan, die een festival heeft georganiseerd met veel bezoekers. Met behoorlijk wat wansmaak ook, maar dat kan niemand wat schelen als de bezoekersaantallen goed zijn. En met een flink tekort op de begroting; iets van zes ton geloof ik. Maar ja, zo’n begenadigd kunstenaarstype …
.
Deze heer Wedel wordt nu door drie actrices ervan beschuldigd dat hij hen begin jaren negentig (!) seksueel heeft lastig gevallen; dat hebben zij zich plotseling herinnerd. Dat hij bot is en graag mensen afblaft en vernedert was al bekend, maar dat is niet strafbaar en hoort bij het type van de autoritaire machtspersoon, dat hier zeker in de jaren negentig nog algemeen was, ook in het kunstwezen. Wedel heeft via zijn advocaat terstond plechtig alle seksuele misdragingen ontkend, en bewijzen zijn er niet. Maar U weet hoe dat gaat: is er eenmaal zo’n vlek op een reputatie, dan is die nauwelijks nog weg te krijgen. Mogelijk zullen er binnenkort nog andere dames opstaan die hem beschuldigen. Er is echter ook een actrice geweest die hem heeft verdedigd: hij heeft talloze affaires gehad, het was ook zó’n aantrekkelijke man, de vrouwen stonden gewoon voor hem in de rij, maar dwingen of lastig vallen, nee, dat deed hij niet.
.
Kijkt U zelf maar naar zijn oogopslag; die zal in zijn jonge jaren nog intenser zijn geweest. Dat is toch heel wat anders dan zo’n Weinstein; het zou me niet verbazen als ze inderdaad voor hem in de rij stonden. Zelfs de prachtige actrice Hannelore Elsner heeft een kind van hem, en dat heeft ze zelf gewild.
.
Wat er ook gebeurd of niet gebeurd is, ik begreep onmiddellijk dat talloze mensen nu jubelen en hopen dat hij ophoepelt. Het kan zijn dat hij zich inderdaad heeft misdragen, maar het is ook goed mogelijk dat men de #metoo-stemming van het ogenblik wil aangrijpen om hem af te schieten. Onschuldig zolang er geen bewijs is, is blijkbaar niet meer van deze tijd.
.
Wedel is 75; het kan ook zijn dat hij nu dan maar met pensioen gaat.

NASCHRIFT 22 januari 2017: Wedel is afgetreden als intendant en ligt na een hartaanval in het ziekenhuis. Of de beschuldigingen waar waren weet niemand en zal waarschijnlijk niemand meer te weten komen. Maar de media hielden niet op te stoken, en dat werd Wedel te veel. Niet verheugend, deze gang van zaken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Duitsland, Kunst

Hervormd

Nee, Luther heeft NIET op 31 oktober 1517 zijn stellingen aan de kerkdeur van Wittenberg vastgespijkerd. Er waren wel stellingen, maar die werden, ten dele al eerder, in brieven aan bisschoppen, vorsten en de paus meegestuurd en bediscussieerd. Dat hebben historici uitgezocht. Waarom ook vastspijkeren? Ze waren in het Latijn gesteld, en dat konden die paar voorbijgangers in het stadje Wittenberg niet lezen. Dat weten en begrijpen de meeste predikanten, en daar hebben ze geen moeite mee, want het is geen geloofspunt. Maar ze doen net of het toch zo was, want er is wat te vieren vandaag: vijfhonderd jaar Hervorming, en dat moet ergens aan vastgemaakt worden. Aan die deur dan maar. Predikanten hebben daar ervaring mee: zij doen wel vaker alsof ze geloven dat iets gebeurd is, waarvan zij weten dat het niet zo is.
.
Duitsland viert het groots: een vrije dag, zodat er gisteren overal een welhaast kerstachtige drukte heerste en er haast geen brood meer te krijgen was. Wat de 28,5% Katholieken ervan denken weet ik niet; voor zover zij geen werkgever zijn denk ik dat zij de vrije dag dankbaar hebben aanvaard.
.
Zondag was er hier in Marburg een grote gedenkdienst in de Elisabetkirche, die ook op de televisie werd uitgezonden. Vandaag een nog grotere in Berlijn.
.
Eerlijk gezegd heb ik een beetje genoeg van Luther. Ik zie wel zijn grote belang voor het christendom, voor Duitsland en de hele wereldgeschiedenis, maar wij hebben hier het Lutherjaar, worden al maanden doodgegooid met Luther in de media en in tentoonstellingen, en horen honderden malen ‘Een vaste burcht…’. Een beetje overkill.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Godsdienst, Marburg

Duitse Jesses 2

Jesses! Ook hier in Duitsland dreigen principes de vorming van een regering te belemmeren. Er is zoveel te doen: bestrijding van kinderarmoe, nazidom en cybercriminaliteit, om maar enkele dingen te noemen, maar de partijen kibbelen over vrijwel imaginaire problemen: de vluchtelingenproblematiek en het klimaat. Niet dat die problemen niet bestaan, maar een Duitse regering kan daar maar weinig aan doen. Als er weer een miljoen vluchtelingen voor de grens staat houdt geen grensbewaking of toverwoord van Seehofer die tegen. De belangrijkste milieubesluiten van de laatste tijd kwamen niet van de Groenen, maar van Merkel (CDU): het afzweren van de kernenergie n.a.v. Fukushima, en van de markt: de mensen kopen veel minder vieze Dieselauto’s n.a.v. het VW-schandaal. Verder heerst er nogal wat verwarring: de E10 benzine, die wordt verbouwd omdat die beter zou zijn voor het klimaat blijkt dat juist niet te zijn, enzovoort. Dus in plaats van hakketakken zou ik zeggen: aan het werk, jongens en meisjes!

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Politiek

Voedselschaarste

De nazomer is voorbijgegaan in vrijwel totale pruimenloosheid. Ik ben maar twee dozen Zwetschgen tegengekomen, die er niet goed uitzagen. En dat terwijl Duitsland in de nazomer anders altijd wordt bedolven onder miljarden pruimen. Voor appels moest ik € 3,49 per kilo betalen, de boter kost net zo veel als in de tijd dat het nog een luxeartikel was en het brood wordt ook steeds duurder. Wat is er toch aan de hand met het voedsel? Chinezen kopen onze melkprodukten; op kostbaar akkerland wordt benzine verbouwd. Was er nachtvorst in de bloeitijd van de fruitbomen? ik was toen ziek, kon er niet op letten.

Niet dat er in Duitsland nu dadelijk een hongersnood uitbreekt; nee, nog lang niet. Bovendien zou het waarschijnlijk iedereen goed doen, slechts de helft te eten van wat er nu naar binnen gewerkt wordt. En zolang er zuurkool is zullen we niet aan scheurbuik sterven. Maar als de prijzen zo stijgen kan dat de sociale onrust versterken. En het herinnert ons er even aan hoe kwetsbaar onze samenlevingen zijn. Zoiets ouderwets als voedselschaarste zou best weer terug kunnen komen.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Eten

De wens te sterven

Aan het einde van mijn straat staat een eenzaam huis met bijgebouwen, de voormalige afdekkerij. Op het hek had men een grote Duitse vlag bevestigd, met een IJzeren Kruis erin verwerkt. Een Nazivlag, in mijn eigen straat! Dat IJzeren Kruis staat namelijk plaatsvervangend voor het hakenkruis, dat hier verboden is en tot onmiddellijke arrestatie leidt.

Maar het ís natuurlijk niet mijn eigen straat; hij behoort aan het ‘volk’, dat als het de kans krijgt mij snel zal uitwijzen of erger nog. En waarheen dan? In Nederland is het momenteel nog erger.

Op zulke ogenblikken denk ik: was ik alvast maar dood, dan hoef ik de volgende golf van het Nazidom niet meer mee te maken. Nee, maak U geen zorgen, ik zal niet voor een trein springen; er is al vertraging genoeg op het spoor. Maar het was voor mij wel aanleiding om even na te denken over het doodsverlangen dat ik soms heb.

Dat is inderdaad sterk toegenomen sinds de opkomst van Wilders, Trump, Baudet cs., maar het hoort ook wel bij het ouder worden, denk ik.

Wie dood wil is eigenlijk ziek, die is depressief en heeft pilletjes nodig en/of een therapie, dat is tegenwoordig de standaard-opvatting. Maar ik ben niet depressief. Mensen die mij persoonlijk kennen zullen dat beamen, en de huisarts zou in de lach schieten bij het idee. Ik heb nog wensen en plannen en doe alle moeite om het leven te verlengen, ik kijk goed uit bij het oversteken, leef redelijk gezond, ga naar de dokter als er iets mankeert en heb zelfs een nieuwe knie laten inzetten om nog wat langer voort te kunnen.

Artsen doen al het mogelijke om het leven te behouden, dat is hun werk. Zelfs heel oude mensen worden nog in leven gehouden, soms tegen de klippen op, hoewel nabestaanden, als zo iemand dan eindelijk overlijdt, vaak spreken van een bevrijding. Dat is ook een christelijke gedachte: wat zou je nog verder leven in dit aardse tranendal, wanneer na de dood de hemelse vreugde je wacht? Komm, süßer Tod, zong Bach, en dat heeft hij in alle toonaarden herhaald.

Het doodsverlangen is blijkbaar een gedachtenlijn die in één ziel kan bestaan naast de wil tot leven. De mogelijkheid te sterven kan ook troostrijk zijn, als het echt eens nodig wordt. Als er overal weer van die vlaggen waaien, of als je ongeneeslijk ziek wordt. Op jongere leeftijd denk je niet zo, maar als het leven toch al grotendeels voorbij is … .

Of trap ik nu een open deur in? Bij mensen die al langer dood willen waarschijnlijk wel. Voor mij is dit nog tamelijk nieuw.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Nederland, Persoonlijk

Duitse Jesses

Wat is dat toch tegenwoordig met politici? Hebben die ineens principes of zo? In Nederland wilde Jesse Klaver absoluut niet mee regeren omdat hij ergens niet tegen kon, ben alweer vergeten wat. Nu komt waarschijnlijk de CU, maar ik denk dat Nederland met Groen Links toch iets beter af was geweest.
.
Datzelfde gezeik begint nu in Duitsland ook. Eerst heeft Schulz gezegd dat hij absoluut niet in een kabinet Merkel wil. Jammer, we hadden zijn Europese ervaring goed kunnen gebruiken. De hele SPD staat daarmee waarschijnlijk buiten spel. Nu hebben de Grünen verklaard zich absoluut niet te kunnen verenigen met de Obergrenze, waarvan Seehofer (CSU) echter volstrekt geen afstand wil nemen. Drie dagen na de verkiezingen dus al twee mogelijke coalities getorpedeerd; dat is niet in het landsbelang.
.
Wat is de Obergrenze? Een vergeten grenspost ergens halverwege de Zugspitze? Nee, het is een lege huls van een woord waar Seehofer erg aan vast houdt; zijn huismerk zogezegd. In 2015 bedoelde hij daarmee dat per jaar niet meer dan 200.000 vluchtelingen in Duitsland mogen worden toegelaten. Zou dat aantal worden bereikt zet hij zijn jagershoedje op en schiet de 200.001e persoonlijk af; zoiets. Maar het is een onbeduidend begrip. In 2015 was het al te laat en in 2016 kwamen er ook zonder dat woord minder vluchtelingen. Terwijl anderzijds, als er echt eens veel zouden komen, wat helemaal niet uitgesloten is, geen grensbewaking en geen toverwoord die zullen tegenhouden.
.
Politici moeten hun werk doen. Ze hoeven niet zo totaal leugenachtig te zijn als Trump, maar een beetje schipperen, liegen en kiezers bedriegen hoort er gewoon bij. Als je daar niet tegen kunt moet je een andere baan zoeken.

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland