Schijf ter ziele

Een vriendin haar computer had het begeven. De geraadpleegde computerchirurg had slecht nieuws: hij was niet meer te redden. De harde schijf, waarop haar ‘alles’ stond — dingen van de universiteit, wetenschappelijk werk, foto‘s, brieven, adreslijsten, belastingaangiften — was onherroepelijk verloren, en copieën had ze nooit gemaakt. Een ramp, zou ik denken, maar zij vatte het heel gelaten op. Ja, van de foto’s was het jammer, maar ze gaf toch geen college meer, en haar werk was allemaal al gedrukt. Ze kocht een nieuwe computer en begon opnieuw.

Ik ben ineens vreselijk jaloers. Was mijn harde schijf ook maar kapot! Maar geen schijn van kans: ik heb twee computers, een cloud en copieer alles. Er zou trouwens iets veel drastischers moeten gebeuren: mijn werkkamer zou eens in vlammen moeten opgaan, zodat al die boeken ook weg waren en ik daar nooit meer iets mee hoefde te doen.

De rest van de woning moet wel gered worden: tenslotte moet ik ook nog eten en slapen, en het wonen hier bevalt prima. En in de woonkamer staat momenteel die grote doos met brieven, waar ik het al over had. Waarschijnlijk zou ik daarmee dan iets gaan doen: na weggooiing van een hoop ballast zou ik een aantal correspondenties overhouden (nou ja, telkens de helft dan) en op grond daarvan zou ik misschien een boek schrijven. Nee, geen autobiografie, met zoiets moet je de wereld niet lastig vallen, maar er moet iets anders uit te distilleren zijn. Een geschiedwerk, een tijdsbeeld.

En zou het dan zo moeilijk zijn, een heel nieuw leven te beginnen? Juist uit die correspondenties blijkt dat ik dat al meermalen heb gedaan. En na mijn pensionering ben ik toch ook opnieuw begonnen, en toen Corona kwam nog een keer? Ja, maar er was altijd die constante van dat rare intellect, dat mij al sinds mijn kinderjaren opvreet, dat wil onderzoeken en het dan toch niet doet. Dat krijg je niet zo makkelijk weg, daartoe zou de harde schijf in mijn schedel vernietigd moeten worden.

Wacht maar, dat komt nog wel.

2 reacties

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Computer, Persoonlijk, Schrijven

2 Reacties op “Schijf ter ziele

  1. Ik bewaar alleen van zeer belangrijke dingen een kopie. Dingen waar ik veel tijd in heb gestopt bewaar ik op de SSD (bewegingsloze harde schijf in m’n laptop) op sticky en op het internet.

    Zo heb ik ook nog 12 floppies met de complete besturing van een fabriek in Taiwan die ik tussen 1992 en ’94 heb geprogrammeerd. Ik hield toen een kopie bij op het werk, bij de klant en thuis. Daarbij liep die van thuis 1 revisie achter. Mocht blijken dat in de nieuwe revisie na wat jaren toch een fout werd gevonden, dan kon ik zo terug naar een eerdere versie. Die 12 HD-floppen hoef ik alleen maar in een DOS-PC met floppy-drive te stoppen en het installeren gaat vanzelf. Puntje is wel dat floppies na 20 jaar hun magnetisme kwijtraken. De kans dat 1 van de 12 het niet meer doet is vrijwel 100%. Maar ook in de fabriek zal na zovel jaar het een en ander veranderd zijn. Heb er dus niets meer aan en het is al jaren de verantwoording van de klant geworden. 😉

  2. Ha ja, ik heb ook nog belangrijk werk uit 1997. Het is wel overgebracht op harde schijf, maar het is gemaakt met software van een klein bedrijfje in Israël. Die software bestaat niet meer, het bedrijfje ook niet..

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.