Kaalslag

Voor het eerst weer een hapje wezen eten met L. in de binnenstad. Ons favoriete eethuisje was echter gesloten; erg gesloten zelfs. Het zag eruit alsof het altijd gesloten zou blijven. Twee huizen verder, waar vroeger een boekhandel zat, is nu een nieuw eethuisje. Daar maar wat gegeten dan. Het ging, maar veel bijzonders was het niet, zeker niet in vergelijking met de grote kwaliteit die onze vroegere gastheren te bieden hadden. Bovendien was het erg koud op het terras, zelfs met dekens. Maar dat konden ze niet helpen.

De academische boekhandel is gehalveerd. Dat het zou gebeuren was al bekend. Het is een kaal en armoeiig gezicht.

Ik liep langs een nieuwe kapperszaak en besloot daar spontaan even binnen te lopen. Dat was sinds maart 2020 niet meer gebeurd. Veel haar had ik nog niet dus er viel niet veel te coifferen, maar er heerst nu weer orde op mijn hoofd en dat Corona-mutsje kan ik weer afzetten. Vreemd genoeg was deze zaak gevestigd in een majesteitelijk winkelpand op de eerste stand. Wat er vroeger in zat weet ik niet meer; iets van damesmode geloof ik. De prijzen waren laag tot normaal, het was helemaal niet zo’n prestigekapper die glaasjes sherry aanbiedt bij een knipbeurt van €40,-. Deze twee jonge knippers hadden in normale tijden de huur voor zo’n mooie grote winkel nooit kunnen betalen.

Alex is ook weer terug. Die had vroeger een fijn Grieks restaurant, dat hij op zekere dag op grond van zijn leeftijd aan zijn zoon had overgedragen. Hij kon het koken echter niet laten, dus hij was een eindje verderop een kleine ‘snackbar’ begonnen, die zich echter in werkelijkheid als een voortreffelijk restaurantje ontpopt had. Dat pand moest hij begin 2020 verlaten omdat de verhuurder de huur verhoogde en het ook vertikte, een kapotte waterleiding te repareren. Maar hoge huren kan/wil in dit tijdsgewricht niemand meer betalen, dus Alex kon er weer in kruipen, vermoedelijk tegen de oude huur. De keukeninrichting en alles stonden er nog in, dus hij kon zo weer aan de slag. Moge hij tot in lengte van dagen zo goddelijk blijven koken; daarbij denk ik vooral aan zijn gevulde aubergines!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie/Wirtschaft, Eten en drinken, Marburg

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.