Categorie archief: Racisme

Mini-herinnering: geestelijke zorg

Als student had ik een zekere belangstelling voor het fascisme. Geen sympathie, maar je moest er toch iets van weten? Daarom bestelde ik op een dag in de Leidse UB het bekende boek van A. Hitler, Mein Kampf. Merkwaardig en achteraf ook zeer te waarderen was, dat ik bij het afhalen van de bestelling door een bibliotheekfunctionaris op het matje werd geroepen: of ik wel wist wat voor schandelijk werk dat was, enzovoort. Ik kon hem geruststellen en kreeg het mee. Het bleek een knap waardeloos boek: onbegrijpelijk dat zoveel mensen daar ooit in waren getrapt. Na een dag bracht ik het alweer terug.
.
Iets dergelijks heb ik in de boekhandel Kooyker meegemaakt. Ik wilde Robert Brasillach, Onze vooroorlogstijd kopen. Bij de kassa werd ik daarop aangesproken door een van de medewerkers, die mij erop wees dat dit een totaal fout en fascistisch boek was. Dat wist ik wel; ik kocht het juist omdat ik wat meer van het fascisme wilde weten, en ook omdat ik met een vreemd raadsel geconfronteerd was. Anders dan in Duitsland had je namelijk in Frankrijk auteurs die verschrikkelijk fout waren, maar die wél konden schrijven. Ik wilde begrijpen hoe dat kon–maar ik snap het nog steeds niet.
.
Het komt mij voor dat dit soort geestelijke zorg voor jonge mensen door ouderen tegenwoordig ontbreekt. Met het Internet is daar ook niet meer aan te beginnen.
.
Geen zorg, maar wel een berisping was de verachtende blik van de verkoopster in een boekwinkel in Münster, toen ik daar Ernst Jünger, Auf den Marmorklippen wilde aanschaffen. Jünger was niet eens een fascist, maar hing er zo’n beetje tegenaan; de genoemde A. Hitler was op hem gesteld. Dat boek wilde ik hebben omdat het besproken zou worden in een leesclub waar ik in zat.

1 reactie

Opgeslagen onder Duitsland, Nederland, Racisme

Brits racisme 2


Het begint al. Iedereen moet ‘the the Queens English’ spreken en vreemdelingen moeten binnenkort oprotten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Europa, Racisme

Brits racisme

In de jaren zeventig en tachtig was ik bevriend met een historicus uit Oxford. Deze was tijdens een verblijf in Indonesië getrouwd met een vrouw van daar. Toen hij terug was in Oxford sprak zijn moeder over ‘that little black dog that R. brought back from Java.’ Mama was de weduwe van de gouverneur-generaal van een van de koloniën, waar R. ook geboren was. Dat werd dus een onmiddellijke breuk. Aan de universiteit was de sfeer niet beter. Het bleef heel moeilijk voor die vrouw. Een veelgehoorde klacht was, dat zij niet zo goed Engels sprak, maar dat kwam ook en vooral omdat geen mens met haar wilde spreken. Als het paar er even niet meer tegen kon vond het soms toevlucht op het Schotse platteland, bij een landelijke bevolking, die ook niet zo goed Engels sprak maar op heel andere eigenschappen lette.
.
Hieraan moest ik natuurlijk denken toen Prins Harry en zijn donkere vrouw besloten de monarchie en Groot-Brittannië de rug toe te keren. Die vrouw werd kapot gemaakt door de media, d.w.z. Rupert Murdoch. Het hofprotocol is een belasting, en in de familie zijn er ook racisten, de hertogin van Kent bij voorbeeld, maar de media waren het ellendigst. Engeland is zó racistisch, en dat zal onder Boris niet beter worden. De ‘post-racial society’ is vooreerst mislukt. De Sussexjes hebben een mooi statement gedaan: dat landje is echt niet te harden. Het is druk doende, zich zelf te onttakelen en daarvan is Megxit onbedoeld een deel.
.
Luister naar Harry zelf: https://twitter.com/HeatherLaff/status/1215567383693271040?s=20

5 reacties

Opgeslagen onder Politiek, Racisme

Ongewenste burgers

Algemeen bekend is dat de Joden in Duitsland in de dertiger jaren van hun rechten beroofd werden en een vette J in hun pas gestempeld kregen. Ze waren ineens geen Duitsers meer, zelfs als ze in de Eerste Wereldoorlog een lintje hadden gekregen. Waar dat toe leidde is ook bekend. Nie wieder! riep iedereen na afloop, maar blijkbaar was het pas een begin.
.
In Groot-Brittannië waren er onlangs aanzetten tot een dergelijke handelwijze. Britse onderdanen afkomstig uit West-Indië, indertijd als arbeidskrachten gehaald, werden ineens van hun baan, woning en zorgverzekering beroofd, gevangengezet, bedreigd, en een aantal van hen werd het land uitgezet. Dat was Theresa May’s ‘hostile environment policy’. Illegalen wegpesten, illegalen die geen speciale verblijfsvergunning hadden, omdat ze eerst gewoon legaal waren geweest. Onder Johnson zal dit zeker nog veelvuldiger gebeuren.
.
In Nederland wordt in sommige kringen ook hardop gedacht over dit soort regels. Er zijn incidentele wreedheden bij uitzettingen, ook jegens kinderen. De toeslagenaffaire bij de belastingen had systeem, en die raakte gevestigde burgers.
.
In China zijn er al een miljoen islamitische inwoners van Xinjiang verdwenen in ‘heropvoedingskampen’, zeg maar concentratiekampen. Als (als!) mensen daaruit terugkomen zijn ze vaak geheel gebroken. Er zijn in Xinjiang nog tien miljoen Oeigoeren te gaan, en in de rest van China nog talloze andere moslims.
.
In Myanmar is er een miljoen Rohingya gepest, verkracht, uit hun huizen gezet en domweg over de grens gejaagd, omdat zij een andere taal en een andere godsdienst hebben dan de meerderheid. In het arme, toch al propvolle Bangladesh proberen die nu te overleven in vluchtelingenkampen.
.
In het Indiase Assam zijn er bij wijze van proefballonnetje twee miljoen moslims van hun burgerrechten beroofd, nadat eerst al het islamitische deel van Kashmir te grazen was genomen. Ze waren arm en analfabeet en hadden, zoals veel Indiërs, geen papieren. Nu worden ze geacht niet meer te bestaan en voortaan niet meer tot de Indiërs gerekend. Aan interneringskampen wordt gebouwd.
Als het aan Modi en zijn soortgenoten ligt worden álle moslims in India tot tweederangsburger verklaard. Al in de dertiger en veertiger jaren lieten extreme Hindoes zich inspireren door de omgang van de Nazi’s met de Joden.
India heeft een stuk of 180.000.000 moslim-inwoners. U leest het goed: honderdtachtig miljoen. Als het zo doorgaat zal India nog decennia bezig zijn hen te ontrechten, te interneren (maar dat is duur), te verjagen (maar waarheen?)—of worden ze gewoon vergast? De media interesseert dit blijkbaar niet zo; bovendien, hoeveel Europeanen zijn er niet die graag hetzelfde zouden doen met die schamele zestien miljoen moslims in de EU? Vermoedelijk schrikt de buitenwereld pas wakker als Modi de Taj Mahal laat slopen of tot een heilige koeienstal ombouwt.
Nu moet gezegd worden dat er in India ook veel weerstand tegen Modi’s plannen bestaat. Maar als eenmaal de verkeerde vent is gekozen is het heel moeilijk hem nog kwijt te raken; dat zien we ook bij ons in de buurt.

1 reactie

Opgeslagen onder Islam, Joden Joods joods, Politiek, Racisme