Categorie archief: Klimaat

Zomertijd voorbij?

Ja, over een maand  komt de herfst, maar dat bedoel ik niet. Het vooruitzetten van de klokken in maart en weer terug in oktober, dat heet ook zomertijd. De EU heeft een online enquête lopen, nog tot donderdag a.s., waarbij de onderdanen kunnen stemmen of zij voor of tegen afschaffing van de zomertijd zijn. Volgens mij staat bij zoiets de uitslag van te voren al vast: mensen die ertegen zijn brengen hun stem uit, degenen die het wel best vinden zoals het is komen niet in beweging en stemmen niet. Temeer daar het stemmen vrij moeizaam ging.
.
Ik zelf heb vóór het behoud van de zomertijd gestemd: lekkere lange, lichte avonden. Maar nu de zomer erg warm is gebleken en nog vele van dit soort zomers zullen volgen zie ik het ineens anders. We zijn meer gebaat bij een uur extra in de vroege ochtend, als het nog koel is, en bij een vroeger invallen van de duisternis, zodat wederom wat koelte kan worden genoten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Europa, Klimaat

De islamisering van het klimaat

Van alles wat er uit het Midden Oosten tot ons is gekomen is het islamitische gebed om regen het minst werkzaam. Ondanks alle goede bedoelingen is er hier en daar wel een buitje gevallen, maar dat tikte niet echt aan.
.
Het vroege ochtendgebed, d.w.z. bij zonsopgang, is echter een voltreffer. Als U geen moslim bent hoeft U natuurlijk niet te bidden, maar bij zonsopgang opstaan is een uitstekend idee. Op een dag als vandaag komt de zon op om zes uur. Maar binnenkort wordt de zomertijd afgeschaft—ja, het volk wil het zo—en dan valt de zonsopgang dus om vijf uur. De werkdag kan dan lopen van zes tot twaalf; daarna volgt middagrust tot vier uur en daarna wordt nog wat verder gewerkt. Omdat het voortaan vroeger donker wordt hebben we nog wat aan de koelere avond.
.
In het Midden Oosten heeft men ervaring opgedaan met gewassen en bomen die goed tegen droogte kunnen. Met name in Syrië is daarover veel know-how. In Iran wordt landbouw door middel van ondergrondse kanalen op droge gronden mogelijk gemaakt en door druppelirrigatie wordt aan tuinbouw en herbebossing gedaan. Akkers nat maken met waterwerpers is verspilling. Met een beetje geluk zijn er onder de vluchtelingen die zich in West-Europa bevinden experts op deze terreinen, en anders moeten we ze hierheen halen.
.
Kleding: In hete perioden in het Midden-Oosten heb ik ervaren dat een licht katoenen golvend gewaad, kortom: een Arabische soepjurk, de ideale dracht is. Geen riem om het middel, geen broekspijpen. Hoe het  voor dames is weet ik niet. Zware zwarte lappen zijn puur sadisme, maar ik kan me voorstellen dat een klassieke lichtblauwe boerka, natuurlijk niet van zweterig polyester maar van zijde of een mengsel van katoen en zijde, ook prettig draagt. Het is een misverstand dat het bij hitte aangenaam is om zo min mogelijk aan te hebben. Twéé dunne lagen over elkaar, dat is het beste. Voor een man dus: onderhemd en onderbroek, maar zonder elastiek in de liezen, en daaroverheen de gallabiya, of soepjurk zo U wilt. Ik weet, dat is sociaal onaanvaardbaar, maar als het zo doorgaat met het klimaat zal dat wel veranderen. Comfort boven alles.

4 reacties

Opgeslagen onder Klimaat, Nabije Oosten

Geen ramp

Opgejut door de media had ook ik stiekem op een leuke ramp gehoopt. Door de koudegolf bij voorbeeld. Zoiets als wat een Zweedse kennis ooit was overkomen: twintig uur vastgezeten in een ingesneeuwde trein. Maar iets dergelijks is hier helemaal niet gebeurd. In het Noorden schijnt wel veel sneeuw gevallen te zijn, maar hier niet, zodat ik gisteren onbekommerd naar de stad kon lopen en weer terug, bij –8˚: het was wel prettig bij zulk knapperig winterweer. En doodgewoon ook: zo was het toch altijd? Een trui, een muts en handschoenen en je bent uit de zorgen. ’s Nachts is het –13˚, maar dan lig ik in bed, zonder warme kruik en zonder ijsbloemen op de dubbele ramen. De woning is zo goed geïsoleerd dat ik soms nog steeds vergeet de verwarming aan te doen.
Mijn dikke trui rook wat mufjes omdat hij drie jaar ongebruikt in de kast had gelegen, en dit was niet het ogenblik om hem te wassen. Maar ook dat is geen ramp.
.
Te voet naar de stad ja, want de brug is afgesloten. Ook dit was helaas volledig onspectaculair. Niet de geringste verkeerschaos gezien. Ik stapte de voetgangersbrug over de Lahn over en toen was ik er; op de terugweg net zo. Voor mijn geestesoog had ik beelden van Sjanghai in 1920 gehad: enorme mensenmenigten samendrommend op een smalle brug, maar er waren maar weinig mensen op straat. Naar verluidt zijn in Noord en Zuid de files in de spitsuren langer dan anders, maar die uren vermeed ik altijd al. Het voorrecht van een gepensioneerde.
.
Het enige wat er te betreuren viel was het heengaan, toch nog onverwacht, van mijn elektrische koffiemolen. Een prachtstuk van Braun, meer dan vijfentwintig jaar heeft hij mij trouw gediend. Slecht één maal een nieuw snijblad gekocht in Frankfort. Hij was vaak gebruikt, want ik maal telkens mijn bonen vers. Voor mij geen voorgemalen poeder of capsules van George Clooney. Braun maakt die molens niet meer; het is begrijpelijk dat ze niet al die tijd op me wilden wachten. Op de terugweg uit de stad dus meteen maar een nieuwe gekocht, voor weinig geld, van een onbekend merk. Die gaat niet zo lang mee, dat voel ik aan mijn water. Maar ik ga ook niet meer zo lang mee, en de laatste tien, twintig jaar van mijn leven heb ik misschien helemaal geen trek in koffie; wie zal het zeggen. Het verbruik is nu al flink gedaald.
.
Hier hebt U dus wat non-events van mij die met de beste wil niet tot een ramp op te blazen waren. Zoals U ziet heeft dit blog niets gemeen met een krant.

2 reacties

Opgeslagen onder Klimaat, Marburg

Schuld

Op Hervormingsdag is het gepast even stil te staan bij de schuld van de mens.

Schuld 1
Er is veel gehakketak over het klimaat. Sommigen zeggen dat het klimaat helemaal niet verandert en gaan daarmee door tot het zeewater in hun golfschoenen sopt. Anderen zien wel dat het klimaat verandert, maar wijzen erop dat het altijd al aan schommelingen onderhevig is geweest en dat wij er niets aan kunnen doen. Nog anderen roepen juist dat het allemaal de schuld van de mens is, en wanneer we niet als de wiedeweerga dit-of-dat gaan doen het klimaat niet meer in de hand is te houden.

Het klimaat verandert, dat is nu de meesten wel duidelijk, maar onzeker blijft, hoe groot het aandeel van de mens daarin is. En het idee dat de mens het klimaat in de hand kan houden is grotesk. Dat maakt het betrekkelijk gemakkelijk, gewoon maar door te gaan met diesel rijden, kolenstook en dergelijke.

Echter, aan de vervuiling van de bodem en van de zee, inclusief de uitroeiing van de daarop en daarin levende dieren en micro-organismen, is de mens, die zich in zijn hovaardij homo sapiens noemt, voor de volle honderd procent schuldig. Daaraan wordt veel minder aandacht besteed, hoewel de gevolgen voor de voedselvoorziening even verwoestend kunnen zijn.

Maar er is aflaat noch vergeving voor deze schuld. Het lijkt eerder een gevalletje te worden van ‘Het kwaad straft zichzelf’.

 

Schuld 2
Nu is niet alleen president Francis Underwood aangeschoten, maar ook de acteur Kevin Spacey. Netflix zegt te willen stoppen met de serie House of Cards, omdat de president uit die serie in zijn echte leven eenendertig jaar geleden een veertienjarige jongen seksueel heeft lastig gevallen. Tja. Het is nogal een loos gebaar, want de zesde serie komt nog wél, naar ik begrijp, en daarna zou het hele spul waarschijnlijk een natuurlijke dood gestorven zijn. Presidenten zijn zo heel anders tegenwoordig.

Zo’n morele veroordeling door een filmfabriek lijkt misschien sympathiek, maar zo komen we naar ik vrees niet verder. Duizenden, honderdduizenden, miljoenen mensen hebben in hun biografie wel ergens een smerige vlek zitten. En met de moderne middelen is vrijwel ieders biografie op tafel te krijgen. Als je met terugwerkende kracht alle verrichtingen van die mensen voor besmet gaat verklaren, dan blijft er niet veel van de wereld over. Dan zouden, om met een kleinigheid te beginnen, ook de films van Woody Allen en Roman Polanski uit de circulatie moeten worden gehaald; wie zou dat willen?

Bij veel schuld bestaat er ook de mogelijkheid tot vergeving, boetedoening, straf, verjaring. Anderzijds bestaat er schuld die zo groot is dat er van de kant van de mens alleen maar veroordeling mogelijk is, bij voorbeeld in het geval Adolf Hitler. Dan zou er dus steeds moeten worden afgewogen of iemands schuld nog voor vergeving, boetedoening enz. in aanmerking komt of niet meer, en tot hoe ver in het verleden. Maar wie gaan dat doen? De reeds zwaar overwerkte rechtbanken? De publieke opinie, die zelf zonder zonde is en altijd klaar staat met de eerste steen? Brrrr. In ieder geval moet worden meegewogen hoe zwaar het slachtoffer heeft geleden, of het kan vergeven of niet, en of de aanklacht misschien vooral uit kwaaiigheid voortkwam.

De mensheid staat dus nog heel veel be- en veroordelend werk te wachten. Grote kans dat de uiteindelijk goedgekeurde daden en werken alleen maar braaf en middelmatig zijn. Maar nog groter is de kans dat de soep niet zo heet gegeten zal worden.

 

Schuld 3
Onze voorouders hebben zich in de West schuldig gemaakt aan mensen verachtende plantageslavernij en handel in slaven. In de Oost hetzelfde op nog grotere schaal; daarenboven nog aan drugshandel (opiummonopolie).

Als daarop gewezen wordt is de reactie vaak woedend: in Indië werd iets groots verricht, de VOC was iets om trots op te zijn en waarom het eigen nest bevuilen? Misstanden reduceren tot incidenten, gauw in de doofpot, mantel der liefde eroverheen, klaar!

Een andere reactie is zich achteraf vreselijk schuldig te voelen. Wat waren wij slecht! De nazaten van de slaven, althans die uit de West, spelen daar graag op in; ja, wat waren jullie slecht!

Ook in het eerste geval is er veel schuldgevoel, maar dat wordt onderdrukt. De afschaffing van ex-koloniale instituten en bibliotheken heeft daar kennelijk ook mee te maken: er moet zo min mogelijk over Indië geweten worden.

Beide varianten van dit schuldgevoel zijn ongezond en niet nodig. Onze voorouders waren slecht, geen reden om dat te ontkennen, maar schuld is niet erfelijk. Aan wat zij hebben gedaan zij wij niet schuldig. We moeten het wel heel goed en in detail weten, zodat wij, nu, niet nog eens hetzelfde doen, en ons ook niet beter of specialer voelen dan ander boeventuig. Zijn we meteen van dat malle nationalisme af. Graag méér studie dus, meer bibliotheken over ‘ons’ Indië en de West, en het koloniale verleden opnemen in het schoolonderwijs.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De mens, Klimaat, Vroeger

Natte sneeuw

Het is weer zover: natte sneeuw, nasser Schnee, sleet, neige fondante. Hoewel het op de daken hier en daar blijft liggen. Er zit nog veel blad aan de bomen, omdat het helemaal niet gestormd heeft. Toch is dit ook het seizoen van de bladerstofzuigers (grrr!!!). De vraag die algemeen omgaat is: Heb jij ze er al op? Bedoeld is natuurlijk: de winterbanden. Ja hoor, ik wel; laat de winter maar komen.

1 reactie

Opgeslagen onder Klimaat, Marburg

Anderhalve graad

Mocht God bestaan, dan heeft hij gisteren vast erg gelachen. De mensjes gaan namelijk het klimaat regelen. Ja, tot op de graad nauwkeurig! Dezelfde mensen, die niet eens een paar treinen op tijd kunnen laten rijden. Die in steeds sneller tempo bossen verbranden en omhakken, maar ook cultuurlanden vernietigen, daarbij en passant hele volkeren de misère in jagend.
Er is inmiddels wat bekend over klimaatveranderingen door de eeuwen heen. Het is een op en neer van warmer en kouder, van smeltende en weer vastvriezende ijskappen. De oorzaken daarvan zijn bij mijn weten nog niet begrepen. Al zou de mens met zijn rotzooi een zekere bijdrage leveren tot die gigantische processen, groot kan die niet zijn.
Maar laat hij vooral geloven van wél. Hier en daar een beetje schonere wereld is nooit weg. En het geeft hem een lekker gevoel.

2 reacties

Opgeslagen onder De mens, Klimaat

Mooi weer

Het irriteert me soms dat de weersvoorspellers het weer niet alleen voorspellen, maar ook beoordelen en hun oordeel den volke kond doen. Wanneer het dagen achter elkaar 34˚ wordt of zelfs nog meer, moet je dat mooi weer noemen, zoals die lui dat doen? Een boer die dringend regen nodig heeft ziet dat heel anders, een student in een zolderkamer op het zuiden eveneens, en ondergetekende, die een koele woning heeft maar ’s zomers graag fietstochten maakt, vindt dat ook geen ‘mooi weer’. Geen goed fietsweer.

We hadden hier in Midden-Hessen drie hittegolven van ruim een week. Tot 30˚ vind ik alles best, maar daarboven ga ik er echt niet meer op uit. Bovendien was ik nog drie weken ergens anders, in fietsloze omgevingen. Het gevolg is dat ik nog nooit zo weinig heb gefietst als deze zomer.

Volgend jaar moet het anders: meer zoals in het Midden-Oosten. Om vijf uur weggaan en om elf uur terug zijn. Dat had ik nu ook kunnen doen, maar zo’n omstelling van de dagindeling en de innerlijke klok is niet altijd makkelijk: andere mensen doen niet mee, en bovendien is het een week later weer koeler.

Maar vandaag is het goed fietsweer, en met een beetje geluk houdt dat nog twee maanden aan. Het seizoen begint gewoon wat later, laten we het daarop houden.

5 reacties

Opgeslagen onder Klimaat

Koud

Omdat het gisteren zo warm was, had ik vannacht de deken maar van het bed gehaald. Het gevolg was dat ik om vier uur wakker werd van … de kou. Onmiddellijk daarna moest ik aan de belastingaanslag denken die maar steeds niet komt en werd ik dus ook inwendig koud.

In de vroegte een uur door het bos gelopen, waar het heerlijk koel was. Dan hoef ik mij de rest van de dag niet meer te bewegen en ga ik fijn aan de schrijftafel zitten. Tot drie uur mogen de ramen en de gordijnen open; daarna moeten ze dicht en gaat de ventilator aan. Ik denk dat ik dezer dagen de tekst over het paradijs maar eens ga afmaken. In het paradijs heerst een aangename, moderate temperatuur en het fruit is er evenzeer onder handbereik als in de keuken hier.

11 reacties

Opgeslagen onder Klimaat

Wissel

Ineens verliest de notelaar zijn blad. Eergisteren was alleen de bovenste meter kaal. Het waait; wat gisteren nog vast aan de boom leek te zitten is nu geel en vliegt door de lucht. Dikke regenwolken vormen het achterdoek – waar komen ze vandaan ineens? De zomer is voorbij.

9 reacties

Opgeslagen onder Klimaat

Intocht

Ik was niet gaan fietsen vanochtend omdat ik het weer niet vertrouwde. Welnu, tot de middag had het nog wel gekund. Maar nu heb ik thuis de intocht van de herfst kunnen gadeslaan, eerst op het balkon, daarna  door het brede balkonraam. Vanochtend begon het nog warm; wel bewolkt, maar nog steeds gouden oktober. Het woei wat harder dan anders; steeds meer opdringerige dikke bulderwolken uit de Benelux zeilden aan. Het licht veranderde het eerst, en daardoor de kleuren: ze werden geler, bleker. Pas om kwart over twee kwam de grauwe herfstwind erbij. Geen orkaan, zoals misschien in het noorden, maar enkele minuten harde vlagen vol regen. Ze zijn alweer gaan liggen, maar de toon is gezet. Nu zijn er helemaal geen kleuren meer; alleen zwart-witfotografie zou recht kunnen doen aan wat ik nu zie. Heel vertrouwd natuurlijk; een echt Hollandwetter, dat weer maanden zal aanhouden. De truien tevoorschijn; de matrassen omkeren. O ja, en met de kussens van de balkonstoelen was ik toch nog te laat; ik was net even in de badkamer toen het begon. Nu liggen ze in de badkamer uit te druipen.

Echt deren kan het me dit jaar niet; voor december staan nog veertien dagen in een tropisch land op het programma.

NASCHRIFT: En nu ineens weer een volkomen onbewolkte hemel! Maar het zomerlicht is niet teruggekomen.

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Klimaat, Persoonlijk