Categorie archief: Deutschland

Oud worden in Duitsland (damesuitvoering)

6 reacties

Opgeslagen onder Deutschland

E-fietsen

Met die knie van mij gaat het alleen nog bergafwaarts; ik zie het toch gebeuren dat ik een keer een electrische fiets aanschaf. Maar vandaag heb ik er een gehuurd, een Flyer, net als ik vorig jaar een keer gedaan heb. Toen dacht ik dat ik nog wel zonder zo’n ding kon.
De verhuurder blijkt inmiddels deel uit te maken van een netwerk dat de Landkreis Marburg-Biedenkopf heeft opgezet. Zeven verhuurpunten in de ruimere omgeving zijn er nu. Een goed initiatief; in de brochure staat terecht dat fietstoerisme met gewone fietsen in deze mooie streek niet van mensen verlangd kan worden. Toen ik zelf nog vrolijk de heuvels op en af peddelde behoorde ik zeer duidelijk tot een minderheid; de meeste fietsers bleven op het pad langs de rivier.
Een tochtje langs de bekende plaatsen; Hermershausen, Diedenhausen, Sinkershausen, Frohnhausen, Lohra, Kehna, Allna, ach u kent het wel. Een slecht ijsje gegeten in Gladenbach; eigen schuld, die plaats deugt gewoon niet.
Het is wel wennen, zo’n electrische fiets. Het neemt de heroïek van het fietsen weg. Als ik vroeger over de heuvels de stad uitfietste voelde ik mij Hannibal die de Alpen overtrok, met olifanten en al, maar nu was het maar een onbeduidend sprongetje.
De accu was wel gauw leeg, hoewel ik zuinig gereden heb. De heuvelrug vlak buiten de stad, waar je eigenlijk altijd overheen moet om in de wijde wereld te komen en weer terug, vreet energie en op de terugweg bleek kort daarvoor de accu leeg te zijn. De laatste halve kilometer voor de afdaling terug werd dus toch nog ploeteren.
Het voertuig had ook een snelheidsmeter. Daarop was te zien dat de snelheid bergafwaarts, zonder hulp van de motor, opliep tot 40 km.p .u. Dat wist ik niet; het lijkt me nogal gevaarlijk, als er een kuil, een auto of een geit aankomt; ik heb dus wat geremd.
Een mooi detail aan deze Flyer vind ik de handvatten aan het stuur. Die hebben een klein plateautje waar de muis van de hand op kan rusten. Dat is maar een kleinigheid, maar ik vond het erg prettig.

8 reacties

Opgeslagen onder Deutschland, Fietsen

Hoger opgeleid 2

‘Twintig procent,’ zei mijn collega ongevraagd, ‘hoogstens twintig procent van de studenten stelt wat voor; de rest zou beter van de universiteit weg kunnen blijven.’ Ze is niet in mijn vak werkzaam, maar wel op een verwant gebied. Het treffende is, dat we dit onderwerp niet eerder besproken hadden en zij precies hetzelfde percentage in haar hoofd had als ik. Twintig procent. Onze grote en dure instituten zijn voornamelijk schijnvertoningen. Maar ze worden wel door iedereen gewild, ook door de geldgevers. De studenten zijn blij dat zij een of ander diploma krijgen, want zakken is er nauwelijks nog bij. Hun ouders, de belastingebetalers: idem. De docenten zijn blij dat zij dank zij de grote studentenaantallen een baan hebben. De overheid is tevreden dat er zoveel groei is, dat de statistieken er zo fraai uitzien, dat nu ook nieuwe groepen toegang krijgen tot de universiteit, dat alles zoveel beter is/lijkt dan in andere landen, enzovoort. Alleen het peil van de afgestudeerden stelt dus helaas weinig voor.

Aan het begin van mijn universitaire loopbaan was het percentage mislukkende studenten in mijn vak vijftig procent. Dat vond iedereen toen absurd veel, maar het werd gerechtvaardigd met de bijzondere moeilijkheid van het Arabisch. En toen werd er nog wél gezakt. Of beter nog: de ongeschikte studenten verdwenen snel vanzelf, al voordat er iets te zakken viel, zodat zij gauw iets konden gaan doen wat beter bij hen paste. Zo konden de goede studenten die bleven een redelijke opleiding krijgen. Zij krijgen nu te weinig, want het studieprogramma is afgestemd op de minder goede, die behoorlijk in de weg lopen. De slechte studenten  hangen jaren voor niets bij ons rond en verdoen hun tijd, al beseffen zij dat niet. Voorschrift uit de hoofdstad is immers: het programma moet studeerbaar zijn. (Alsof Arabisch óóit studeerbaar was!) Vandaar dat we nu arabisten afleveren die nauwelijks Arabisch kunnen lezen. De huidige situatie aan de universiteit heeft zeker bijgedragen tot het zg. ‘burn out syndroom’ dat ik vorig jaar had. Ik kon het werken niet meer als zinvol ervaren.

Het zou fijn zijn als Arabisch aan slechts twee of drie universiteiten in Duitsland gedoceerd werd, maar dan écht. De opheffingen van de andere instituten zou niet puur een bezuiniging zijn: nee, de blijvende instituten zouden wel beter moeten worden. Vooral zou er massief taalonderwijs van de modernste soort moeten worden gegeven, en dat is arbeidsintensief en dus duur. En de financiering zou onafhankelijk moeten zijn van de studentenaantallen, zodat de niet-getalenteerde studenten konden worden weggestuurd, net zoals dat bij de toneelschool en de hotelacademie het geval is.

Het bovenstaande geldt voor mijn vak en voor zeker nog een aantal alfa-vakken. Bij de medicijnen valt het hoop ik mee. Daar, en ook bij de natuur- en scheikunde en de technische vakken, sturen ze de slechte studenten nog wel weg. Het gevolg is dat daar vaak maar heel weinig studenten in zijn, veel te weinig. Maar gelukkig zijn er veel knappe en eerzuchtige koppen in verre landen, die geïmporteerd kunnen worden. Die mensen brengen vaak een beter middelbare-schooldiploma mee, en vooral: een taai doorzettingsvermogen en een arbeidsethos. Ze zijn nog niet aan chocola verslaafd. Die import lukt natuurlijk alleen zolang Duitsland nog geld heeft.

Er is een kansje dat het probleem van de te grote studentenaantallen zich vanzelf oplost, en wel door een kleine bureaucratische maatregel die eraan komt, althans bij ons.  Als er een nieuw studiereglement wordt ingevoerd zullen studenten tentamens waarvoor ze gezakt zijn niet meer eindeloos over mogen doen, maar nog slechts twee maal. Daarna moeten ze weg en moeten ze de hele studie staken. Nieuw is dat niet; ik meen dat dit al tien jaar geleden heeft rondgezongen. Maar ingevoerd was het nooit; er is een kansje dat het nu wel gebeurt. Misschien ook niet. Het is niet duidelijk of er een overtuiging, opzet of beleid achter deze verandering zit, of dat het een van die bureaucratische toevallen is waarvan het moderne leven aan elkaar hangt.

6 reacties

Opgeslagen onder Deutschland, Europa, Universiteit

Euroge(b)eier

Die Bayern gehören zu den lautstärksten Gegnern der sogenannten ‘Griechenlandhilfe’. Nach ihnen soll Europa auf keinen Fall zu einer Transferunion entarten. Wir sind gerade mal wieder einem CSU-Austritt aus Europa entkommen.

Die Bundesrepublik ist bereits eine Transferunion. Dank dem Länderfinanzausgleich werden arme Bundesländer durch die reicheren strukturell unterstützt. Und Bayern ist das Geberland, das am meisten einzahlt. Im Jahr 2010 überwies der Freistaat 3,5 Milliarden an die Bundeskasse. Aber wie ist Bayern so reich geworden? Es verdankt seinen Nachkriegsreichtum den großen Mengen Einwanderer aus den Ostgebieten. Mit Hilfe dieser billigen Arbeitskräfte konnte sich der rückständige Agrarstaat endlich auch industrialisieren. Dabei wurde ihm geholfen mit Geld vom Bund. Bis 1986 war Bayern kein Geberland, sondern Nehmerland. Erst 1994, nach erfolgreicher Modernisierung, wurde es ein Geberland.

Ehrlich gesagt war Bayern schon Nehmerland als Preußen während und nach der Regiering Ludwigs II. (1864–1886) etliche Millionen zur Tilgung der fürstlichen Schulden überwies. Millionen, das waren die Milliarden von damals. Dann rede ich noch nicht von den Milliarden, mit denen Berlin neuerdings die marode bayrische Hypo Real Estate Holding retten musste.

Kurzum, Bayern sind Neureiche, die nicht jammern, sondern in Dankbarkeit der Segnungen der finanziellen Solidarität gedenken sollten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland

Doktor

Hätte man sich damals Helmut Kohls Doktorarbeit genauer angesehen, so hätte es jetzt weder den Euro, noch das vereinte Deutschland gegeben.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland, Politik

Sarrazin und das Gen

Hat man bei Sarrazin schon das Sarazenen-Gen feststellen können?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland

Sarrazin

Man kann noch nicht mal kurz verreisen, schon sagt jemand etwas Dummes. Herr Sarrazin, viele Deutsche rentieren sich auch nicht, wussten sie das nicht? Namentlich Banker kosten viel mehr als sie einbringen.
Warum heißen Sie eigentlich Sarrazin? War ihr Urgroßvater ein Sarazene? Was tun Sie noch hier, mit Ihren Sarazenengenen?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland, Politik

Schiesserei auf dem Lande

Ach ja, la Westphalie, Voltaire hatte schon seine Probleme mit diesem Landstrich. Zu Gast bei guten Freunden in der westfälischen Pampa war ich Zeuge, wie ihr zwölfjähriger Sohn beichtete, den Hahn der Nachbarn erschossen zu haben. Er hatte einen guten Grund gehabt, so meinte er: Der Hahn belästigte ja ständig ‘seine’ Hühner. So hatte er eine Schrotflinte genommen, das Tier erschossen und begraben. (Ein wenig Schuldgefühl war also schon da.)
Nun, dass ein Zwölfjähriger noch kein ausgereiftes Gefühl für Proportion bei Konfliktlösung hat, kann ich verstehen. Auch das wahre Wesen eines Hahns dürfte ihm noch entgangen sein. Aber dass die Eltern ihre Waffen so herumliegen lassen, dass Kinder dazu Zugang haben, finde ich unverzeihlich. Und völlig unverständlich fand ich ihre Reaktion: sie wollten den Jungen bestrafend zusprechen, aber konnten dabei ihr Lachen nicht halten. Jetzt weiß der Knabe, dass er nur ein Kavaliersdelikt begangen hat. Was soll aus ihm werden? Wie lange hat der Nachbarsjunge noch zu leben?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland

Auto kaufen

Jetzt doch mal den alten Gebrauchtwagen für etwas Neues eingetäuscht. Ein Augenblick spürte ich die Verführung, ein Auto zu kaufen, das zu mir passen würde, das mir richtig gefällt, das mir ‘stehen’ wurde wie ein Kleidungsstück. Das ist natürlich Unsinn, denn das wäre gleich um 20.000 Euro teurer gewesen. Und ein Auto ist kein Kleidungsstück, sondern ein ziemlich miserables Ding, mit dem man von A nach B kommt und das man leider selbst fahren muß, weil ein Chauffeur unbezahlbar ist und die Bahn versagt hat.
Daß die Anschaffung mich nicht glücklich gemacht hat ist bei dieser Haltung kein Wunder. Aber unglücklich hat es mir auch nicht gemacht, so mal eine größere Summe auszugeben. Es ist mir eigentlich egal.
Merkwürdig: Deutsche Männer spendieren null Geld an Kleidung. Es ist ihnen Wurst wie sie ausschauen, und sie gehen auch ruhig in Trainingsanzug oder in Sandalen zum Restaurant. Aber die Kleidung in übertragenem Sinne, die äußere Schicht, das Auto, das muß bei vielen tipptopp in Ordnung sein und darf auch viel kosten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Auto, Deutschland, Einkaufen

Alter Adel

Es fällt mich auf, daß die Deutschen, wenn sie auf einem Gläschen zusammensitzen, relativ oft über ihre früheren Fürsten reden. Auch hier in Mittelhessen ist das wieder der Fall. Und sie kennen sich aus, wissen genau welcher Fürst damals bei der Erbteilung …, wen der dann heiratete, daß dadurch auch das Fürstentum Dings zu Bums dazu kam, daß XY der Dritte dann 1567 evangelisch wurde, und so weiter. Solche Sachen zu wissen, und darüber auch fröhlich zu plaudern, gehört hier einfach zur Bildung. In Staaten, die noch eine Monarchie haben, ist das weniger der Fall. Ist es Heimweh?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Deutschland