Categorie archief: Bahn

Italiëreis 2018

Voordat nieuwe horizonten mij roepen (Utrecht! Freckenhorst!) wil ik mij de vakantie in Italië nog een keer herinneren, zodat zij niet ondergaat in de steeds sneller stromende rivier der vergetelheid. Enkele  hoogtepunten had ik al genoemd. Bezocht zijn Mantua en Padua, maar de eerste nacht heb ik doorgebracht in Stresa, waar ik afgesproken had mijn Australische vriend en reisgenoot op te pikken.
.
Met de trein naar Stresa, theoretisch lukt dat met de trein vanuit mijn woonplaats makkelijk in een dag. Ik had echter niet met de vernieuwingsdrang van de Deutsche Bahn gerekend. De lijn tussen Frankfurt en Kassel was grotendeels gesloten wegens werkzaamheden, de vroege trein vanuit Marburg zou op 25 juni niet rijden. Dat dwong me een dag tevoren naar Frankfurt te gaan en daar te overnachten. Onaangenaam, maar veel werd goedgemaakt door een avondeten in mijn geliefde Vietnamese restaurant, om de hoek bij waar ik vroeger woonde, dat nu echt knettergoed geworden is. En niks geen capsones daar; het blijft gewoon een buurtrestaurant en het heet Quán Văn, Schwarzburgstraße 74, voor als U eens in de buurt bent.
.
De treinreis was routine tot Bern, al rijd ik dat traject nooit. Daarna werd het mooi, tussen de Zwitserse bergen door, ondanks twee hele lange tunneltrajecten. De Exprestrein van Basel naar Milaan stopt ook in kleine Zwitserse stadjes als Visp en Brig: afgelegen, maar zwaar geïndustrialiseerde plaatsen. Dat verandert na de Italiaanse grens: die streek lijkt eerder armoedig. Vroeger kreeg je deze gebieden nauwelijks te zien, want er reden nachttreinen; van Brussel naar Milaan in ieder geval, misschien zelfs vanaf Amsterdam, dat weet ik niet meer.
.
Stresa was vanaf ± 1880 één van die oorden waar de fine fleur van Europa tot rust kwam, na wintermaanden van bals en ingespannen couponnetjes knippen. Langs de oever van het Lago Maggiore staan nog steeds joekels van Grand Hotels uit die tijd. Eén ervan is nog steeds op niveau. Het onze (Bristol) was afgezakt tot vier sterren, daar stopten nu ook bussen met reisgezelschappen. Maar het gaf toch een aardige indruk van het vroegere vakantieleven: ruime kamers, balkons met meerzicht, kostbare materialen, kroonluchters. Het indrukwekkendst waren de zwaar verzilverde olifanten en herten die vroeger de banketten moeten hebben opgesierd. Het meer blijft schitterend, vooral ook omdat er bijna op zwemafstand een paar leuke eilandjes in liggen.
.
Het stationnetje was wat vervallen, evenals de boemeltrein die door talloze treurige randgemeenten naar Milaan reed. Daar moest er worden overgestapt naar Mantua; ruim een uur wachten, en dat was niet prettig. Er was een scheidsmuur opgetrokken tussen de ruim twintig sporen en de grote hal, met heuse gates en veel politiecontrole. Deze hal is immers berucht om zijn zakkenrollers en bendes. U begrijpt: overwegend buitenlanders, uit landen als Sicilië en Calabrië. Koffietentjes en wachtkamers waren blijkbaar in die hal, en bij de sporen was vrijwel niets. De tsjoek tsjoek naar Mantua deed er een kleine twee uur over; kennelijk geen belangrijke verbinding. In Mantua een Bed&Breakfast, centraal gelegen, alles nieuw en high tech. Als zo vaak waren de haakjes en plankjes in de badkamer ten offer gevallen aan design; verder alles puik. Het ontbijt werd geserveerd door een academica uit de Punjab, wier man hier een mooie baan had gevonden. De vrees van mijn vriend dat hij op een continental breakfast zou moeten overleven werd niet bewaarheid. Ze strapazzeerde de eieren als de beste.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bahn, Eten, Europa, Reizen

Met de trein naar Europa

Terwijl een kwart van de Nederlanders hun prachtige vaderlandje het liefst in een eiland zouden veranderen bouwen de spoorwegmaatschappijen juist bruggen met het vasteland. Er is besloten lang afgeschafte treinverbindingen tussen Nederland en Duitsland in ere te herstellen, denkelijk al in 2017. Er zullen directe treinen tussen Aken, Maastricht en Luik gaan rijden. Het traject Arnhem–Oberhausen, waarover momenteel alleen ICE’s rijden die nergens stoppen, zal ook weer door stoptreinen worden bereden, zodat het als vanouds mogelijk wordt met de trein vanuit Nederland naar Emmerik of Wezel te reizen. Twentenaren zullen desgewenst kunnen profiteren van een nieuwe verbinding Hengelo-Bielefeld. ‘In Almelo, in Almelo is altijd wat te doen,’ dat is bekend; nu kan men eens gaan kijken wat er te doen is in Bielefeld, dat de naam heeft de saaiste stad van Duitsland te zijn.

De verbinding Nijmegen-Kleef, waarover ooit trotse D-treinen naar Klagenfurt reden, kan niet in ere worden hersteld, omdat er intussen op de rails is gebouwd. De Groningers zullen nog jaren op herstel van hun verbinding met Leer, Oldenburg en Scandinavië moeten wachten, omdat er een dronken Rus, al dan niet aangemoedigd door Poetin, met zijn schuit tegen een spoorbrug is geknald. De glorieuze verbinding Venlo-Keulen, waarover eens de TEE van Den Haag naar Keulen reed, is afgeschaft. Er rijdt nu een boemel met een ongelukkige overstap. Wel is er nu een verbinding van Venlo naar Düsseldorf, en soms kunt U zelfs blijven zitten tot Hamm (Westf.). Dat zou ik echter niet doen.

4 reacties

Opgeslagen onder Bahn, Europa, Trein&tram

Heiße Bahn

Es ist nicht so, dass die Klimatisierung in Zügen nur bei Hitzewellen untauglich ist. Am Pfingstmontag saß ich schon mal in einem proppenvollen Zug, einem RE diesmal, in dem alle Fenster zu waren und die Klimatisierung nicht funktionierte. Die Fahrt dauerte nur eine Stunde und an zwischenliegenden Bahnhöfen konnte neue Luft “eingenommen” werden; also es ging noch gerade.
2010 habe ich ganze vier Bahnfahrten gemacht; davon waren zwei aus technischen Gründen sehr unangenehm. Ich weiß, das hat keinen statistischen Wert, aber ich bleibe doch lieber beim Auto.
Gründe der Probleme bei der Bahn: 1. Offensichtlich zu viel Vertrauen in unbeherrschbaren high tech. Nicht nur bei Klimatisierung, auch bei Klospülungen und weiß Gott bei was für verborgenen Sachen, die der Reisende nicht sieht, 2. Die Bahn lügt immer und systematisch über was los ist.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bahn

Mehdorn in Ruhestand

Ach, der Mehdorn, jetzt ist er weg. Warum war er so irritierend? Für mich persönlich nicht mal, weil er was Falsches getan hätte, mit Personal Abhören oder so. Er war die Verkörperung eines fehlgeleiteten Bahnsystems. Natürlich ist nicht alles seine Schuld; er vertrat aber eine Richtung, die hoffentlich bald als falsch erkannt wird: die der Privatisierung. Unter Mehdorns Regierung ist die Bahn von einer maroden Behörde ein profitabeler Betrieb geworden. Dafür wird er postum gelobt. Schön, dürfte man meinen; aber den Reisenden hat es wenig gebracht. Die Gewinne wurden wohl in Containerterminals in Vladivostok o.ä. investiert. Das Zugfahren wurde inzwischen ständig unkomfortabeler und teurer. Immer öfter muss man umsteigen, wobei der Anschlusszug oft verpasst wird. Der Anfang des Niedergangs war glaube ich die Abschaffung der Interregio-Züge. Ein Fehler war es auch, alles einem Schnellstreckennetz zu opfern — das noch nicht mal eins ist. Wäre die Bahn an die Börse gegangen, so wäre es sicherlich noch schlimmer gekommen.
Die Bahn ist, neudeutsch gesagt, systemrelevant, wie Post, Wasserleitung und Stromversorgung auch. Deswegen sollen solche Firmen nicht irgendwelchen Geldverdienern überlassen werden. In Mehdorns Jahren hat die Bahn es geschafft, mich von einem begeisterten Bahnfahrer in einen unbegeisterten Autofahrer zu verwandeln, und ich bin wohl nicht der Einzige.
Er ruhe in Frieden; seine Rente wird dazu sicherlich ausreichen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bahn

Ausgemusterte Führungskräfte

Kann Herr Mehdorn nicht zum ehemaligen Postchef, Herrn Zumwinkel, ziehen? Der hat in seinem Schlösschen bestimmt noch ein Zimmer frei.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bahn, Post

Der Zug endet hier


Also dann. Ich habe mir ein Auto gekauft und werde mein langjähriges Verhältnis mit der Deutschen Bahn beenden. Schade, denn ich war von Kindesbein an ein bahnbegeisterter Mensch. Was für mich gegen das moderne Bahnreisen spricht:

– Privatisierung und Börsengang. Das war in anderen Ländern auch das Ende.

- Wenigstens die Trennung von Bahn und Gleise war beschlossen, aber kommt jetzt vielleicht doch wieder nicht, oder nicht so ganz.

– Immer mehr ICEs. Die sind unkomfortabel, teuer und längst nicht immer schnell. Dafür immer weniger normale Züge.

– Stilllegung von Strecken und Verlangsamung oder Verdünnung von Verbindungen. Heute z. B. in den Nachrichten: weniger Züge von NRW nach Thüringen. Und so geht es weiter und weiter und weiter, bis die DB den British Railways ähnelt.

– Die Erfindung des Handys macht die Züge unbewohnbar. Dafür kann die DB nichts, oder nur zum Teil. Man hätte mit Hilfe Faradayscher Käfige kräftig durchgreifen können. Sowie es früher Rauchen und Nicht-Rauchen gab, so hätte es jetzt Handy und Nicht-Handy Abteilungen geben sollen. Und dann wirklich; nicht nur als fromme Absichtserklärung.

– Das Verschwinden des Abteils. Immer sitzt man heutzutage im Großraumwagen, knallhart eingerichtet, so dass Geräusche nicht gedämpft werden, sondern auch von zehn, zwanzig Meter weiter regelrecht ins Ohr knallen.

– Der Zerfall der ersten Klasse. Es gibt eigentlich nur noch zweite und dritte.

– Die Bahn stimmt immer knapper die Anzahl der Reisende auf der Zahl der Plätze ab. Das kann man ihr nicht übel nehmen, das ist gesundes kommerzielles Denken. Aber für den Reisenden bedeutet das: immer in vollen Wagons sitzen, und nie mehr den Luxus erfahren von breit sitzen, entspannt lesen, die Beine baumeln lassen. Es wird fast so knapp wie ein Flugzeug.

Das kumulative Unbehagen ist so groß geworden, dass ich dann doch lieber meinen eigenen Chauffeur spiele.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bahn