Heuvelen

Voor het eerst sind de zomer van 2019 heb ik gedaan wat ik vroeger vaak deed: de fiets een eind meegenomen in de trein en dan terugfietsen naar huis. De keuze was gevallen op Biedenkopf, 37 km. en dus 40 minuten van hier. De terugtocht door het Lahndal zou een makkie zijn. Biedenkopf was nog treuriger dan ik mij herinnerde; snel een kop koffie en fietsen maar. De omgeving van B. is echter prachtig, het ritje was heel genoeglijk, tot er borden verschenen dat het fietspad was afgesloten en er een serieuze omleiding was geregeld, met allerlei richtingborden. Dat betekende meteen heuvelopwaarts, en daar was de route nog mooier. De omleidingsborden verwaterden echter en op zeker ogenblik gaven ze tegengestelde bevelen—u kent het misschien uit de Ardennen: déviation in álle richtingen —, wat ertoe leidde dat ik twee keer door het ellendedorp Allendorf kwam, dus in een kringetje rondgereden had en dat alles met veel klimmen en dalen. Ik meende zelfs ergens een alpenhoorn te horen, maar dat was de toeter van het treintje, diep in het dal. Dan maar naar Damshausen en via Caldern naar huis. Geen heuvel bleef onbeklommen. Het was niet erg, integendeel, want ik fiets immers electrisch en ik zag heel mooie vergezichten. Maar ik had wel te doen met de argeloze toeristen die de comfortabele Lahntal-route meenden te zullen rijden en dan in zoiets belanden.

In Caldern zit een min of meer beroemd bakkertje dat wat tafeltjes en stoeltjes voor zijn zaak heeft neergezet, waar de broodkopers graag even pauzeren om koffie te drinken. Zo ook ik. Er zat een stel dorpelingen in vrolijk gesprek bijeen. Ze wilden mij graag in de conversatie laten delen, maar ik kon maar heel beperkt meedoen. Bij zoiets merk je weer eens dat je niet van hier bent. Ze praatten hevig dialect en er was werkelijk niet veel van te verstaan.

2 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Fietsen, Taal

2 Reacties op “Heuvelen

  1. In 2008 ben ik langs de Sieg omhoog gefietst en ging ik met de Lahn weer langzaam naar beneden. Kwam toen ook door Biedenkopf en sloeg via Wetter linksaf naar Korbach en zigzagde zo door naar Erfurt en Magdeburg, Biedenkopf kende ik omdat er een zenderpark heeft gestaan. Sliep daar boven een chinees restaurant. Was er erg rustig, maar het mooie weer maakte het meer dan goed. Ben toen ook hun heuvel opgelopen waar in de brurcht een restaurant zat. Van die heuvel is een prachtig uitzicht over het Lahndal. Vanaf Frankenberg is het ook prachtig af te dalen via Münchhausen of door het Wohratal. Zelf ga ik liever eerst met de fiets op stap en pak dan op de terugweg de trein. Maar met het lage Marburg als eindpunt is dat altijd klimmen behalve richting Giessen. Is trouwens ook een mooi fietsgebied.

  2. Het kasteel van Biedenkopf ken ik ook, je kunt er vrij goed eten. Maar op de fiets is dat vrijwel niet te doen; je kunt het heuvelen ook overdrijven.
    Ik wil niet naar Marburg terugtreinen, omdat je nooit zeker weet of de lift het doet. Inmiddels ben ik niet meer in staat een fiets van 25 kg. trap-op trap-af te dragen.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.