De retour

Terug uit Parijs. Woensdag heen, zaterdag terug. Het was mooi, intensief en overweldigend. Dat laatste vooral omdat ik sinds de Corona-uitbraak van twee jaar geleden geen treinreis meer had gemaakt, niet in een groep had verkeerd, geen grote stad had gezien en nog zowat van die dingen. Mijn stem was na de verkoudheid nog niet helemaal in orde en sommige stukken kon ik niet meezingen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het geheel had toch meer het karakter van een workshop. In februari gaan we samen met het Franse koortje (en een barokorkest, en beroepszangers als solisten) Bachs Johannes-Passion uitvoeren in Marburg, en misschien ook in Parijs, in een wat grotere kerk. Deo volente natuurlijk, maar die kan hier toch moeilijk iets op tegen hebben.

Onaangenamer was de slechte staat van mijn bewegingsapparaat. Na twee maal iets te snel meelopen met de groep was ik voor de rest van de tijd kapot en kon ik nog maar heel bescheiden bewegingen maken. En Parijs is wel érg groot!

Deze bladzijden zou en zal ik moeten gebruiken, als altijd, om mij dit reisje te herinneren en er over na te denken, maar dat kan ik nog niet. Te veel chaos in het hoofd nog. De gedachten zullen mondjesmaat opkomen of, als wel vaker, helemaal niet meer—wat jammer zou zijn. Sommige dingen zijn zo moeilijk grijpbaar.

1 reactie

Opgeslagen onder Parijs, Reizen, Zingen

Een Reactie op “De retour

  1. Bemoedigende groet,

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.