Mini-herinnering: oranje licht

De gemeente heeft in de lantarens in mijn straat nieuwe lampen aangebracht, die een oranje licht verbreiden. Toen ik het zag deed me dat niets; ik werd er koud noch heet van.

Twintig jaar geleden was dat anders. Ik zou een vriend in Mainz-Finthen bezoeken. Omdat de tramlijn daarheen nog niet bestond en de plaats zonder auto moeilijk te bereiken was, kwam hij me met de auto afhalen op het station Mainz. We reden over een absurd brede, lege vierbaansweg. Daar voelde ik me al wat mulmig, en toen de vriend onderweg een paar minuten verdween om zijn hond af te halen, die uit logeren was geweest, kreeg ik een regelrechte angstaanval. Die godverlatenheid—tussen kerst en nieuwjaar is Duitsland uitgestorven—de kou, en dat smerige oranje licht van de straatlantarens! Toen mijn vriend terugkwam met de hond vond hij me in jammerlijke toestand terug. Hij deed alles om me gerust te stellen, maar dat lukte pas toen we eenmaal in zijn woning waren. Hem uitleggen wat het was kon ik niet, maar ik wilde het zelf ook graag weten en heb er daarna dus over nagedacht. Daarbij kwam een vroege herinnering op, die ten grondslag gelegen moet hebben aan mijn angstaanval van dat moment.

Het was op een van de beide kerstdagen. We waren bij mijn grootouders, er was waarschijnlijk veel gegeten en mijn ouders besloten daarna even te gaan wandelen. Mijn oom ging ook mee, en ik. Op de straatweg was het koud en leeg, en daar scheen een akelig oranje licht. In de oneindige leegte voelde ik mij eenzaam en verloren. Ik begreep voor het eerst dat er niets was en was bang! Er waren wel drie volwassenen bij me, maar daar had ik op dat ogenblik niets aan, want die waren met elkaar aan het praten. Het besef dat we nu het dorp uit waren en dat er niets meer kwam! En dan dat licht. Nú weet ik dat het volgende knusse dorp maar vier kilometer verderop was, maar ik was toen misschien zes of zeven, en het einde van het dorp betekende het einde van de wereld.

Dat oranje licht, de kou, een lege weg die (gevoeld) nergens heen leidt, plus een vriend die me ‘alleen liet’—nou ja, even maar—veroorzaakte dus een herleving van die angstaanval uit de kindertijd. Maar die was blijkbaar voldoende om er verder vanaf te zijn. Ik heb verder weinig angstaanvallen gehad in mijn leven, behalve in een bepaalde periode, toen ik aan een bescheiden depressie leed.

6 reacties

Opgeslagen onder Niks

6 Reacties op “Mini-herinnering: oranje licht

  1. Het is ook naar licht. Het verbaast me dat ze dat nu nog gebruiken bij vervanging, misschien is er bij de gemeente ooit een enorme voorraad van die dingen ingeslagen. Hier in de stad worden natriumlampen tegenwoordig door Ledlampen vervangen.

  2. Oranje is zeker goedkoper.

  3. Ja. Ooit waren ze voordelig wegens laag energieverbruik en lange levensduur. Maar moderne ledlampen zijn veel zuiniger en gaan tien keer zo lang mee, dus ik denk echt dat ze ooit een flinke voorraad aangelegd hebben en nu met oude troep zitten die op moet.

  4. Dan hopen we maar dat ze relatief snel opbranden. Want dat licht blijft lelijk.
    Als ik het goed heb onthouden, heb jij menigmaal door deze straat in de richting van de Lahnbergen gejogd.

  5. Maar altijd bij daglicht

  6. Ik heb nog eens gekeken: het is alleen deze straat en die ernaast waar oranje licht is. Het zal dus inderdaad wel een restbestand zijn.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.