Concert

Het laatste concert dat ik had bijgewoond was van het Concertgebouworkest in Amsterdam, eind januari 2020. Het eerste ná corona, gisteren, was van hetzelfde orkest, maar nu in de Stadthalle te Marburg. En natuurlijk niet van het hele orkest, daarvoor is het stadje te klein, maar het kamerorkest, bestaande uit twintig strijkers uit het grote geheel. In twee stukken trad bovendien de violist Niek Baar als solist op. Mijn ogen schoten wel even vol toen het begon. Levende muziek is toch echt iets anders dan de radio of een CD. Op het programma stonden overwegend bekende stukken, gespeeld in een kwaliteit die in Marburg zeer zelden te horen is. In de vaardige handen van Baar werden ook de zeer virtuoze, moeilijk speelbare stukken van Tartini en Saint Saëns echt muziek, en easy listening. Een modern stuk was de ‘lockdown-compositie’ Resilience van Rob Dirksen, die als bassist ook meespeelde met het orkest.

De zaal zat maar half vol, dat was een raar gezicht, maar het was zo gewild, met het oog op corona. Er was ook strenge controle bij de ingang. Hoe de Marburger Konzertverein het financieel rond krijgt, dure musici voor een halve zaal te laten spelen, is me een raadsel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Marburg, Muziek

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.