Hard en zacht

Zangleraar Daniel heeft weer een nieuwe truc op me toegepast, met behulp van een Theraband. Dat is een reep Latex die ver uitgerekt kan worden; ook wel in gebruik bij fysiotherapie.
Het gaat zo: houd het ding met beide handen voor de borst, rek het ding een stukje uit en zeg bijv. ‘anders’. Dan een stukje verder en spreek: aaa. Rek het dan nog wat verder en zing aa-áá-aa. En zo verder met de andere klinkers.
Het idee is dat die band de krachten, die anders de keel toeknijpen, afleidt. Op de keel wordt geen kracht meer uitgeoefend en de lucht kan ongehinderd uitstromen. Het maakt mijn stem helderder maar ook luider, zodat men hem ook achter in de zaal kan horen. En hij was al tamelijk luid. De leraar was aangenaam verrast over het resultaat en ik ook, maar ook verbaasd en een beetje verward.
.
In een van mijn koren kreeg ik juist de klacht, dat men mijn stem ‘er zo bovenuit hoorde’, terwijl toch eerder een onpersoonlijke, homogene koorklank gewenst was. In het begin begreep ik die klacht wel: als je nog niet mooi zingt kun je je maar beter stil houden, om de totale indruk niet te verstoren. Maar nu ik veel beter zing is kan dat de reden niet meer zijn. Ik ben gewoon te luid, vinden ze.
.
Daniel heeft me uitgelegd dat er twee verschillende opvattingen zijn: er zijn koren waar men een homogene, onpersoonlijke koorklank wenst en andere waarin de individuën graag gehoord worden. Daar komt nog bij dat er vaak weinig tenoren zijn, en die moeten dan dus met meer volume opboksen tegen de kuddes alten en sopranen.
.
Het kan dus vriezen en dooien. Ik kan me verheugen over de grotere luidheid, maar moet als volgende stap ook zachter leren zingen. Maar de hele tijd zacht zingen is zwaar werk; daar dreigt de boel toch weer toegeknepen te worden: het gevreesde säuseln. Een volgende opgave. Daniel heeft even gedemonstreerd hoe het allebei kan met dezelfde—bij hem geringe—lichamelijke spanning.
.
Luid zingen moet natuurlijk ook bij het zingen van liederen mogelijk zijn. De smart of woede van Schubert wil eruit gegooid worden, geschmettert, en vaak nog op een hoge g ook. De reeksen hoge g’s in Monteverdi’s Non si levav’ancor  gaan nu overigens goed, maar die hoeven niet zo hard.

2 reacties

Opgeslagen onder Zingen

2 Reacties op “Hard en zacht

  1. LOL. ‘Daar komt nog bij dat er vaak weinig tenoren zijn, en die moeten dan dus met meer volume opboksen tegen de kuddes alten en sopranen.’
    Nu weet ik waarom naar de tenoren overstapte…ik wilde geen kuddedier zijn.😂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.