Historische rozengeur

Onze koorleidster oefent met de verschillende stemgroepen ook iedere week apart bij haar thuis;  dat is een grote luxe en komt de kwaliteit van ons Canticum Antiquum zeer ten goede. Ditmaal vroeg zij na het tenorenuurtje of we zin hadden met haar in de tuin nog een glas wijn te drinken. Dat hadden we. Die tuin bleek een grote en dichte rozentuin te zijn, waarbinnen een soort prieel was met een tafel en zitbanken. Nu heb ik wel eens vaker een rozentuin gezien, maar deze was wel bijzonder mooi en veelzijdig, en  de rozen geurden—allemaal! De gastvrouw verklaarde desgevraagd dat zij sinds vijftien jaren rozen in de tuin had, dat de grond er heel geschikt voor was en dat zij alleen wat zij noemde ‘historische rozen’ wilde hebben. Ouderwetse rozen dus, waarvan de geur nog niet was weggekweekt. Dat bracht een ongekend geurgenot teweeg. Wat was dat heerlijk— ik werd er domweg gelukkig van.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Marburg

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.