Lekker kagum

‘Ik heb lekker kagum,’ zei men op het schoolplein van de lagere school, ‘en jij niet,’ werd er vaak bij gezegd, of anders gedacht.
.
Kauwgum bestond in twee vormen: als kauwgumbal, te trekken uit de automaat, of in pakjes, waarvan ik mij vooral het minderwaardige, stinkerige merk Bazooka herinner. Smerig spul was dat, maar het ging vooral om de bijgesloten plaatjes: een stripverhaaltje in miniatuur. Mijn vroegste herinnering aan de kauwgumbal was dat ik van mevrouw Wenzel, een vriendin van mijn moeder, een cent kreeg om een kauwgumbal te gaan trekken. Het moet omstreeks 1952 zijn geweest. Gauw naar de Hogeweg, waar een automaat hing, maar wat een teleurstelling: de cent paste er niet in! Bedrukt naar huis, en wat bleek? De cent die ik had gekregen was nog van koningin Wilhelmina, en die waren iets groter dan die van Juliana. De cent geruild en zo werd alles toch nog goed.
.
Dit herinnerde ik mij toen ik van de week aan het begin van mijn huidige woonstraat een opengebroken kauwgumballenautomaat zag. Ja, die bestaan hier nog; in Nederland misschien niet meer? Deze was strategisch opgesteld bij de ingang van een basisschool. Het was de boef blijkbaar niet om het snoepgoed te doen geweest, want dat zat er nog in. Maar het bakje waar het geld in zat was er met aanzienlijk geweld uitgesloopt. Bij een balprijs van 10 cent zal daar misschien wel vijf Euro te roven zijn geweest!
.
Heel verbaasd was ik toen daar al na drie(!) dagen een bestelwagentje stond en er twee mensen bezig waren een geheel nieuwe automaat aan te brengen. Nou ja, geheel nieuw: bij nader inzien bleken bepaalde onderdelen van een ouder exemplaar te stammen, maar toch: het ding glanst verlokkender dan ooit. Niet alleen kauwgumballen, ook ander snoep wordt er nu aangeboden, en voor huiveringwekkende prijzen: 10, 20 en 50 cent! Het openbreken is lonender dan ooit.

6 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Eten, Vroeger

6 Reacties op “Lekker kagum

  1. Ik herinner mij Tante Mien.
    Zij verkocht uit het raam allerlei snoepgoed.

    Voor een stuiver kon je een zak vol met lekkers krijgen.

    Na taal ik daar niet meer naar.

    Nostalgische groet,

  2. Ha, bazooka. Goor spul idd maar met de grappen van Bazooka Joe (niet uitgesproken als bazoeka djo maar bazoka joe; dat stáát er toch?): hij had te nauwe schoenen aan, auw auw, waarom draag je ze dan bazoka joe – nou het is zo heerlijk als ik ze uittrek. Mijn hemel. Geheugenruimte die ook iets nuttigs had kunnen bevatten. Kon een mens dergelijke dingen maar vergeten 😀

  3. In mijn dorp verkocht Tootje de nog goedkopere variant van bubble gum, namelijk Bell Boy. Daar was de smaak na vijf minuten af en de bubbles hielden ook al niet over. Het kostte slechts vijf cent. Dat dan weer wel.

  4. Ja, in mijn geboortedorp was natuurlijk ook geen automaat, daar verkocht Mieke van Drunen het snoepgoed, ook in de kleinste hoeveelheden. Zij had ook zoethout.

  5. Zulke automaten zijn er nog. In mijn ouwe buurt hing er een aan de muur van een kroeg en de kroegbaas verzekerde me dat de automaat rendabel was.

    Overigens dacht ik dat dat Bazooka voluit Bazooka Joe heette. Je vrat dat chemische spul niet om se smaak, maar om de meegeleverde stripjes die afgedrukt waren op een vettvrije soort van glanspapier:
    https://www.google.nl/search?q=bazooka+Joe&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjqlqvSoevhAhVCbVAKHZYPC_IQ_AUIDigB&biw=1200&bih=621

  6. Emigrant

    Ja, dat is het. Prachtige documentatie; het water loopt me alweer in de mond, maar niet heus.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.