Vegane kip

Vanmiddag heb ik min of meer per ongeluk een gerecht gegeten met daarin stukjes vegane kip. Een vegane kip is, zo begrijp ik, een knuffeldier dat een rijk en waardig leven heeft geleid met heel veel uitloop.
.
Het had een vleesachtige consistentie en je moest prettig even doorbijten, wat bij de hedendaagse niet-vegane kip, die eerder naar visstick neigt, niet altijd meer het geval is. Het was redelijk lekker, ook dankzij de bijgeleverde groentes en de goed gekruide saus, maar ik zal zoiets niet gauw nog eens bestellen. Hoe lekker het is hangt natuurlijk af van wat er verder nog te krijgen is. In een verarmd mijnstadje in de zuidelijke Oeral, waar ze alleen maar kool en oude aardappels met scheuten en putjes hebben, is zo’n gerecht beslist haute cuisine. En ook in onze Nederlandse hongerwinter zou het vlot van de hand zijn gegaan. Met de voedingswaarde zal het wel in orde zijn: de chemici hebben waarschijnlijk aan alles gedacht.
.
Vreemd vind ik vooral dat vegetariërs en veganisten hun verleden als vleeseters maar niet kwijt raken. Ze spreken van kip, vegane worst, vegetarische schnitzels; er zijn zelfs vegetarische slagers. Dat herinnert eraan dat het allemaal surrogaat is, met nep-vlees te maken heeft. Over twintig of vijftig jaar zijn er mensen die geen vleesetend verleden hebben. Ben benieuwd of zij gerechten gaan verzinnen die niet meer aan vlees doen denken.

6 reacties

Opgeslagen onder Dieren, Eten

6 Reacties op “Vegane kip

  1. Praten over een eiwitbron spreekt mij ook veel meer aan.

    Diervriendelijke groet,

  2. Ik las eerst per ongeluk vergane kip 🙂 Ja, dat nepperige vind ik ook raar. Vegetarische schnitzels, zelfs vegetarische rookworst en gehakt. Het is nog niet eens lekker ook.

  3. Maar zelfs het begrip eiwit is aan een dier ontleend…

  4. Proteine klinkt zo wetenschappelijk.
    Peul, boon of erwt ???

  5. Het zijn niet de vegetariërs die dit verzinnen hoor. ‘Proteineflats’ vinden de reclamejongens denk ik niet zo mooi.

  6. In die aan echt vlees herinnerende namen zit ook een bekeerlustig element. Hoe onzekerder men is over een aangenomen waarheid, hoe sterker de aandrang om ook anderen te willen overtuigen. Lukt het volgelingen te kweken, dan geldt dat immers als bewijs dat de eigen keus de beste was.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.