Nog meer fietsen

Met dat fietsen moet ik doorgaan; het is nu of nooit meer. Soms is het prettig, soms minder. In het begin was ik na de rit een halve dag kapot in de benen. Maar dat effect wordt nu al minder; het komt natuurlijk gewoon door het gebrek aan training.
.
Gisteren dus maar eens iets langers gepland. Stimulerend was dat er eindelijk een nieuwe druk van de fietskaart van deze streek is verschenen. Aan zo’n kaart heb ik wat: die maakt het mogelijk idyllische routes te ontwerpen zonder autowegen en andere onprettigheden. Sterke stijgingen staan erop aangegeven, evenals de berijdbaarheid van het wegdek. Maar op drie punten heeft die kaart me teleurgesteld; in één geval was dat echt onaangenaam.
.
Eerst ging het maar weer langs Gisselberg met zijn beroemde ruïne. De eigenaar is vertrokken, dus er kan afgebouwd noch gesloopt worden, al vijftien jaar niet. Dan naar Niederweimar, het Amstelveen van Marburg. Van middageten zou niets terecht komen, dus getroostte ik mij twee ijsbolletjes bij de ijssalon Coppelia. Die salon is niet wereldberoemd, maar wel erg goed. Een gulle Italiaanse maakt er hoogstpersoonlijk het beste ijs van uitstekende ingrediënten. Ik neem aan dat haar Duitse man daar woont en dat zij probeert haar ballingschap in dat dorp draaglijk te maken. Verder naar Allna; daarbij viel mij de gelijknamige beek op. Een beek kan heel smal zijn; je herkent hem aan een slingerende rij bomen die zich door graslanden kronkelt. Die bomen zijn andere dan die in een bos staan. Van bomen ken ik zelden de namen; ik noem ze dus maar beekbomen. Een beek fotograferen kan ik niet; als ik het zou doen zou U een paar bomen zien en zich afvragen waarom die op de kiek staan. Allna heeft een aardig kerkje en het piepkleine wijkje Weinwehr is ook mooi. Waarom dat zo heet weet ik niet; het internet evenmin. Daar begon het fietspad naar Friebertshausen. Gelukkig kende ik dat al, want het stond niet goed op die kaart. In Friebertshausen is niets te zien, behalve een kapelletje. In een van de vele Fronhausens die deze streek rijk is, is een aardig kerkje te zien.
.
Wat bekijk je in een dorp? Een Nederlander die hier voor het eerst is zou zich waarschijnlijk vergapen aan de Fachwerk-huizen en -boerderijen. Ik heb die al zo vaak gezien dat ze me niet meer opvallen; alleen als er wat bijzonders mee is. Zoals bij voorbeeld dat afdakje op de foto hier onder. Het wezenlijke van Fachwerk is het houten staketsel; daar hoeft niet beslist leem tussen. Alles wat bij de hand is kan worden gebruikt; in dit geval dus die poreuze bakstenen. Verder verheugt het me als er een nog of weer functionerend bakhuis te zien is, al is dat van Fronhausen niet bezienswaardig.

  • In het bakhuis bakten vroeger de boeren of dorpelingen een of twee keer in de week. Thuis werd het brooddeeg bereid en op een vast tijdstip konden ze dat in het bakhuis in de oven schuiven. Vanzelfsprekend bood het bakhuis ook veel gelegenheid tot onderling contact. Toen er in de dorpen beroepsbakkers verschenen, die het brood ook rondbrachten, raakte het bakhuis in onbruik. Tegenwoordig is de trend ze op te knappen en weer in gebruik te nemen, met precies hetzelfde doel als vroeger. De bakker komt namelijk niet meer aan huis en de meeste winkels zijn uit de dorpen verdwenen.

Een stuk noordwaarts schoot de kaart te kort, of ikzelf, weet ik veel. Het aangegeven fietspad richting Weitershausen was niet te vinden; dan maar de autoweg. Het gaf niet, het was maar twee kilometer en er was nauwelijks verkeer. Weitershausen heeft een laatromaans kerkje. Vandaar over Diedenshausen naar Damshausen, waar niet veel aan was. Vandaar zou er een wegje naar Caldern leiden, maar dat was niet zo. Of liever: het wegje bestond wel, maar liep dood in akkerland. Nog wat aangetobd met alternatieve veldwegen, maar die leidden tot niets. Omwonenden waren er niet en het telefoontje had geen ontvangst. Er zat niets anders op dan een grote omweg te maken over de autoweg richting Lahntal. De eerste kilometers waren niet pluis: een smalle tweebaansweg met veel bochtenwerk naar boven en vrij veel verkeer. Beneden aangekomen moest ik een lang stuk naar huis fietsen over het Lahntalfietspad. Voor mij een afgezaagde en lelijke route. Het Lahndal is van nature best aardig, maar het is volgeplempt met industrie en lelijke bebouwing. De afgebeelde Carlshütte is dan nog het minst lelijke wat er is op industriegebied.
.
Heel erg was het niet; tenslotte had ik daar al bijna twee jaar niet meer gefietst en het ging ditmaal ook om de herwinning van het vroeger gekende. De rit werd wel erg lang zo; in totaal 71 km. Ik had het liever wat geleidelijker willen opbouwen; maar goed, het lukte. Net als vroeger kon ik grote stukken over vlak terrein weer zonder elektriek rijden. In Caldern was een reddende uitspanning, waar een behoorlijke kipsalade geserveerd werd.
.
Ik las toevallig in het internet het enthousiaste verslag van een gezond en stevig uitziende man van een jaar of dertig, een buitenlander in Nederland die nooit gefietst had en daar nu mee was begonnen. Hij vond het heerlijk, maar was totaal kapot na een ritje (niet elektrisch) van maar liefst … 28 km in twee uur. Ook heb ik ooit fietsles gegeven aan een fitte Marokkaanse student, die na 10 km al kapot was. Blijkbaar worden voor het fietsen zeer speciale spieren gebruikt, die anders niet aan bod komen. Tot een paar jaar geleden deed ik nog best 80 kilometer per dag, niet elektrisch. Ik was dan wel moe, maar niet kapot, en dat was ik gisteren ook niet. Een leven lang fietservaring, dat doet toch wat.

For the record:
6 mei 2018 30 km: Niederweimar – Haddamshausen – Hermeshausen – Allna – Kelna – Niederwalgern – huis.
8 mei 2018 40 km: Cölbe – Anzefahr – Kirchhain – Kleinseelheim – Großseelheim – Bauerbach – Edeka supermarkt – huis.
12 mei 2018 71 km: Niederweimar – Hermershausen – Allna – Friebertshausen – Weitershausen – Diedenshausen – Damshausen – verdwaald – Allendorf – Caldern – naar huis over de Lahntalradweg.

4 reacties

Opgeslagen onder Fietsen

4 Reacties op “Nog meer fietsen

  1. Mooie tocht lijkt me. Door een mooie omgeving!

  2. Ja, zodra je de stad uit bent is het prachtig hier.

  3. Petje af hoor, voor zo’n tocht. Ik loop liever een halve marathon dan dat ik 70 km fiets. Maar ik heb ook nog nooit een behoorlijk dameszadel kunnen vinden waar mijn bekken niet bont en blauw van wordt.
    Die beekbomen zullen elzen zijn, die houden van nattigheid en staan daar veel. Mijn dochter keek erop uit aan de Laan (Erlenring!) ’s zomers leveren ze gewoon degelijk groen, in de winter prachtig kantwerk met die propjes.

  4. Ja, maar het is 70 km overwegend elektrisch hoor, dan is het geen prestatie.

    Ik vind de zadels van SQlab zeer aangenaam zitten. Die zijn zelfs min of meer naar maat.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.