Woorden die wegebben

Toen Trump president geworden was dacht ik: nu zal ons leven grondig veranderen. Maar dat was niet zo; het is nog ongeveer gelijk gebleven, misschien zelfs iets beter nog. En iedereen gaat door met praten over het Westen en democratie alsof er niets aan de hand is.

Maar dat Westen, bestaat dat eigenlijk nog? In een eerder opzetje over dit onderwerp had ik mijn twijfel daaraan al uitgedrukt. Inmiddels ziet het er toch zeer naar uit, dat het Westen bezig is zich zelf te vernietigen. Brexit, Trump, neo-fascisme in een nog steeds indolent Europa: alle signalen staan op onveilig. Als Trump nog een tijdje zijn gang mag gaan wordt China de grote winnaar zonder ook maar een schot te lossent, terwijl het Westen hoogstens nog als term in geschiedenisboekjes voortleeft.

En dan de democratie. Die bestaat nog wel, maar de glans is eraf. Adolf Hitler was democratisch gekozen; dat had ons moeten waarschuwen. Maar daarna kwamen de VS en trompetterden de boodschap van democratie luidkeels de wereld in. Dat waren mooie jaren. Voor óns tenminste, en voor de Japanners en de Zuid-Koreanen en nog wat andere volkeren. In andere delen van de wereld werd het democratisch ideaal ook gepredikt, zonder dat het echter ooit een kans kreeg. Daar werd namelijk een stokje voor gestoken door … democratische machten, de VS voorop. In de nieuwste tijd heeft de democratie ons Brexit, Trump, Orbán, Erdogan en Kaczyński opgeleverd, en op microniveau figuren als Rutte, Wilders en Baudet. De democratie kan zich dus maar beter in een hoekje gaan zitten schamen. Een rotsysteem, waar overigens al in de negentiende eeuw voor gewaarschuwd werd. Helaas is dictatuur het enige alternatief, en die is duidelijk nog slechter. Knarsetandend moet we dus toch maar democraten blijven.

Welk politiek systeem gaat het redden in de toekomst? Ik denk China, een sterke staat waar de economie toch opmerkelijk vrij is. En Iran: een dictatuur met een democratische component als troostprijs. Een voordeel van Iran is dat het, mede dankzij die dictatuur, vele volkeren in één staat weet te verenigen, wat elders nooit lukt (Balkan, Turkije, België). Nee, democratieën zijn China en Iran absoluut niet. Maar die staten zouden wel gek zijn als zij zich door democratie lieten vernietigen.

3 reacties

Opgeslagen onder Politiek

3 Reacties op “Woorden die wegebben

  1. Ik deel jouw sombere gedachten.
    Bezorgde groet,

  2. Wat een zwartgallige kijk. Dankzij Trump weten we in elk geval weer helemaal hoe het niet moet en meer dan de helft van de kiezers daar heeft toch sowieso niet op hem gestemd? En Brexit moet ik ook nog zien hoor.

  3. @Irene: Ja, ik heb ook de geheime hoop dat Brexit helemaal niet doorgaat, als ze het allemaal hebben doorgerekend.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s