Vruchten die ik gekend heb

De kersen die ik had gekocht zagen er mooi uit, maar smaakten naar niks. Steeds vaker is het zo met fruit: het ligt glanzend te bollen en te lokken op de schappen, maar er blijkt geen smaak in te zitten. Nederland was daarin gidsland, met zijn beruchte Westland-tomaten.

Het is wel degelijk mogelijk behoorlijk fruit te kweken, als de ingenieurs en industriëlen er maar met hun tengels afblijven. Misschien is het goed, een ogenblik de echte vruchten te gedenken, die ik ooit gegeten heb en die een blijvende herinnering hebben nagelaten.

Onvergetelijk zijn natuurlijk de frambozen uit de tuin van mijn grootmoeder, en de perziken uit de tuin van de dominé (gestolen, dus dubbel lekker). Sommige vrienden in Nederland en Duitsland hebben ook nu nog heerlijkheden in de tuin.

Bramen, zelf geplukt, op verschillende plekken in Nederland. Later kwamen daar de wilde aardbeien en frambozen in Zweden en Duitsland bij. Je kon heel goed het verschil proeven tussen frambozen van de ene of de andere struik. Ook in Duitslandg veel bramen natuurlijk. Miljoenvoudig de wilde/verwilderde(?) kersen in Zweden. Ongans heb ik me eraan gegeten.

In Nederland werden vroeger grapefruits en sinaasappels uit Suriname geïmporteerd.

Mijn eerste echte tomaat at ik in 1965 in Novo Mesto, Joegoslavië. Een overweldigende ervaring.

In Egypte waren er citrusvruchten, verse dadels en kleine banaantjes met een rijke smaak. Nu verkopen ze daar ook Chiquita, de sukkels.

Op de weekmarkt in Griekenland kochten we in de jaren negentig voor een tientje groente en fruit voor een week. Vooral de perziken die haast uit hun perzikhuidjes barstten van sappigheid heb ik in dierbare herinnering.

In 2013 bracht ik een kort bezoek aan Thailand, waar ik rijpe, rijpe manga’s mocht smaken en wederom begreep hoe een banaan eigenlijk bedoeld was.

De conventionele fruithandel in West-Europa heeft ook wel eens iets te bieden, maar dan is de kwaliteit vooral goed wanneer een bepaalde vrucht nog niet zo gangbaar is. Die platte perziken waren eerst erg lekker, nu zijn ze trendy en worden ze industrieel. Hetzelfde geldt voor de kesemek of kaki vrucht. Te vrezen is dat ook de bloedsinaasappel een kunstproduct gaat worden.

5 reacties

Opgeslagen onder Eten

5 Reacties op “Vruchten die ik gekend heb

  1. Toch wordt er ook wel eens wat geleerd, de ‘Wasserbomben’ worden nauwelijks nog verkocht, er zijn tegenwoordig overal smakelijke tomaten te koop. De geur van een rijpe trostomaat, heerlijk! Ik heb dit jaar wel vijf keer kersen gegeten. De eerste keer waren ze het mooist en ook het lekkerst. De braamstruik die ik bij het tuincentrum kocht gaf prachtige grote vruchten en geen doorns, maar de vruchten smaakten inderdaad nergens naar, in tegenstelling tot die van de woekerende en venijnig prikkende plant die hier overal spontaan opduikt. Ik betreur natuurlijk nog altijd het verdwijnen van de sterappel, we hadden vroeger veel boomgaarden in de buurt en ik plukte ze altijd op weg naar school. Maar de golden delicious die vervolgens geplant werd in de (met fikse premie gerooide) voormalige hoogstamboomgaarden werd goddank als populaire appel alweer lang geleden verdrongen door de heel wat smakelijker Elstar. Af en toe gaat het dus de goede kant uit. Dit voorjaar kocht ik eens heerlijke druiven die een beetje naar lychees smaakten, heel apart. Ik weet de naam van het ras helaas niet meer, maar het is in elk geval niet allemaal kommer en kwel.

  2. Ik nodig je hierbij van harte uit om de mierzoete aardbeien (er was veel zon in Holland in de lente), zwarte en kruisbessen (die ik niet lus en tot de jampot veroordeelde), bosaardbeien (bloemen en vruchten tegelijk…. ‘gewone’ aardbeien zijn op, deze nog lang niet) en straks in september/ oktober de druiven te komen proeven. O ja, en wilde pruimen, verschillende soorten, maar die staan in het wild.
    En straks tomaten…. maar die reken ik net zo min tot fruit als de komkommer en sla die in mijn stadstuin staan.

  3. Dominé…. Duitslandg… 😉

  4. In Frankfort was er ook goed fruit. Bij een Italiaanse groenteman, die wel tien soorten tomaten had. En in de Kleinmarkthalle, daar lag al het lekkers van de wereld. De eerst jaren kocht ik daar wel, later kon ik het niet meer betalen, want erg duur!

    Hier kan ik momenteel slecht naar de markt, omdat ik een moeilijk been heb. Maar ooit wordt het misschien weer beter.

  5. Heb qua kersen dezelfde ervaring als jij en Aargh. Begin van deze maand hadden ze nog kersensmaak, inmiddels niet meer en zijn ze alleen nog maar sappig.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s