Remigrant?

Moet ik naar Nederland verhuizen? I can’t help but wonder where I am bound, zingt de radio juist, en zo is het. De mogelijkheid bestaat dat ik het paradijs Duitsland moet verlaten om een verzekeringstechnische reden. Ik heb namelijk geen Pflegeversicherung, d.w.z. als ik over een aantal jaren bedlegerig word of langdurige verpleging nodig heb is er niemand die dat betaalt. Ik heb zo’n verzekering niet, omdat ik een Nederlandse zorgverzekering heb, en in Nederland wordt de verpleging, of wat daarvan over is, uit de openbare middelen betaald (AWBZ). Geen Duitse Seniorenresidenz, bejaardenhuis of verpleeghuis wil echter iemand zonder zo’n verzekering opnemen. Wachten tot ik heel ver heen ben is geen goed plan: op je tachtigste is het echt moeilijk verhuizen.

Een cynicus zal misschien zeggen: in Nederland heb je wel AWBZ, maar ook niet veel verpleging. Dat is waar. De andere nadelen van Nederland zijn bekend: overal herrie, huizen met dunne wandjes, slecht eten, toenemend fascisme en racisme en een kaalplukkende fiscus.

Toen ik indertijd naar Duitsland trok dacht ik dat de Europese eenwording zou zorgen voor eenheid in belastingen, zorgstelsel enzovoort. Het tegendeel is het geval, wat voor de onderdanen, maar ook voor de EU zelf, een groot nadeel is.

Woorden als remigrant, remigratie, die in officiële stukken worden gebruikt, zijn overigens helemaal fout. Na twee weken kun je terug naar waar je vandaan komt, na een jaar ook nog, maar na eenentwintig jaar niet meer. Ik zou opnieuw moeten emigreren, als economisch vluchteling naar een land waarvan ik de taal aardig beheers, maar dat heel anders is dan ik het kende. Vroeger was Nederland een Sozialstaat, de treinen reden op tijd en niemand stemde op Wilders, weet u nog? Zou ik naar Nederland moeten blijf ik dus emigrant.

Maar ik ga eerst nog nadenken, tobben, en allerlei adviezen inwinnen. Wat hier ook wel wordt gedaan is dat een aantal oudjes gaan samenwonen en samen een Oekraïense verpleegster huren. Maar, maar … dat zijn dan toch Duitsers en die hebben als basis toch zo’n Duitse Pflegeversicherung.

8 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Europa, Nederland

8 Reacties op “Remigrant?

  1. In Nederland wordt de verpleging, of wat daarvan over is…, dat stel je heel terecht zo. Bejaardenhuizen bestaan niet meer, verzorgingstehuizen lappen mensen alleen nog op na een val of zo, en sturen ze weg als er geen verbetering meer te verwachten is, alleen de allertreurigste gevallen worden permanent opgenomen. Thuiszorg voldoet vaak matig, het is soms een strijd om voldoende hulp te krijgen. Het hangt denk ik van je sociale vangnet af of het leven dan nog een beetje leuk is. Ik weet niet wat ik zou doen als ik tevreden in Duitsland zou wonen, misschien gewoon een pil in huis halen voor als het niet meer gaat. Maar gelukkig sta ik niet voor die keuze.

  2. Wat een rampspoed.
    Ik herinner mij de ambtelijke en papieren hobbels die een vriendin van mij moest doorlopen om van Bonaire terug naar Nederland te verhuizen.

    De rampspoed in de Nederlandse zorg is jou ook bekend.

    Ik durf jou geen advies te geven ….

    Bezorgde groet,

  3. Zo’n pil lijkt me ook wel een goed idee, maar 1. het is nog te vroeg. 2. er is moeilijk aan te komen 3. ze blijven niet lang goed. 4. als je zo’n ding in huis hebt is het oppassen, dat je hem niet bij grieperigheid of neerslachtigheid per ongeluk een keer slikt.
    Een overheid die zoveel ouderenzorg heeft vernietigd zou tenminste de pil van Drion plus vakkundige begeleiding ter beschikking moeten stellen. Maar daar zijn ze natuurlijk weer te hypocriet voor.

  4. Doe het niet! Straks leef je verzorgd maar chagrijnig. Is er geen ander EU-land waar je terecht kan? Als gepensioneerde kun je je toch overal vestigen en in pakweg Portugal heb je er tenminste fatsoenlijk weer bij.

  5. Met het Duitse weer ben ik dik tevreden en dat Portugees krijg ik niet uit mijn strot. Spaans zou nog gaan, maar waarom een ander land waar ik niemand ken en waar evenmin verpleging zou zijn? Die pil zou dan nog een betere optie zijn, maar ik moet wel erg wennen aan dat idee hoor.

  6. Trijntje

    Lijkt me lastig, om zo hierover na te denken.
    De zorg in Nederland is niet altijd alles; en als je zelf niet meer in staat bent om je zorg te regelen, dan is het heel gewenst dat je een sociaal netwerk hebt: mensen die namens jou, liefst gemachtigd door jou, regelen wat er nodig is. Ik zie dat om me heen bij mijn schoonmoeder, ouders van generatiegenoten;
    mensen bij mij in de kerk die het niet van hun familie moeten hebben, en dan hulp krijgen via de kerk. Leden van mijn kerk willen dat ook best doen voor mensen die helemaal geen lid zijn van een kerk: maar hoe komen die dan bij elkaar, degene die het nodig heeft, en de mensen die zo iets willen doen? En hoe weet je of je diegenen kunt vertrouwen?
    Ik vertrouw de mensen wel, van mijn kerk, die zo iets wel willen doen; maar ik weet ook dat elk vertrouwen beschaamd kan worden, ook dat van ouders op hun eigen kinderen.

  7. Mijn familie is niet zeer talrijk. An de oudere leden zou ik niet veel hebben; die zijn zelf dan ook oud. De jongere familieden kennen meestal geen Duits.
    Zou ik in Duitsland blijven heb ik een vertrouwenspersoon nodig die ook Nederlands kent, vanwege de paperassen.

  8. Even praktisch en concreet, zonder Drionische maatregelen:

    1. Volgens mij bestaat de AWBZ als zodanig niet meer. Er is veel gedecentraliseerd. Daar wordt veel over geklaagd, maar dat is Nederlanders eigen, wen er maar vast (weer) aan. 😉
    2. Bovenstaande betekent dat er niet alleen van Europa weinig terecht kwam, maar dat het nu op nog kleiner niveau wordt geregeld. Kort gezegd: of je oud wordt in Groningen of Sint Michielsgestel kan verschil maken.
    3. Zowel verandering/ opsplitsing AWBZ als verschillen per gemeente leveren huiswerk op om eens te gaan grasduinen hoe het nu/ waar werkt.
    4. -knuppel in hoenderhok- dat geklaag over ‘thuiszorg’ komt me een beetje de strot uit. Ja, je moet door veel paperassen om iets vergoed te krijgen. Dat heeft een reden. Er wordt ook misbruik van gemaakt (zijn Nederlanders ook goed in…. als het ‘mag’dan doe je het) En als je goed luistert naar berichtgeving wordt er óók (laat ik niet ‘vooral’ zeggen) geklaagd over teruggang van huishoudelijke hulp die van bijv. vijf naar twee u. p.w. wordt teruggeschroefd. Ik denk dan: ik heb (met vier dagen werk en drie opgroeiende kinderen) mijn sporadische huishoudelijke hulp altijd zelf moeten betalen. Waarom moet de overheid daarvoor dokken als ik oud ben? (5 u. p.w!)
    5. Treur niet. Internet biedt je niet alleen de mogelijkheid om zeer lezenswaardige stukken te schrijven (!) en je over bovenstaande te informeren, maar er ontstaan ook prachtige weggeefclubs, maatjes die elkaar helpen. Een medeblogster die slecht kan lopen wordt zo regelmatig door anderen (niet van de kerk) rondgereden in haar rolstoel..Allemaal dankzij het onvolprezen internet.

    Kortom. Er kan veel.
    En ik ga volgende week op vakantie.
    Naar Duitsland!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s