De ouderdom komt met gebroeken

In het kader van de ontspulling — een mooi en stimulerend woord, dat ik van Irene heb geleerd — was ik bij het broekenpark aangeland.

De aanleiding was dat ik onlangs tijdens het hittegolfje een bepaalde lichtgewicht broek zocht. Dat is nog eens Friedensware: dertien jaar oud, maar ziet er nog prima uit, hoewel hij in Egypte vaak gedragen is. Die bijzondere, vrijwel zelfreinigende stof, die zo licht is dat je hem haast niet voelt, was toen net uitgevonden; toen deed de fabrikant er blijkbaar nog zijn best op. Ik vond hem inderdaad, maar ik zag toen wel erg veel broeken. Verontrustend was dat ik vorig jaar twee keer precies dezelfde broek heb gekocht—of was het in twee opeenvolgende jaren? Blijkbaar had ik het gevoel gehad dat ik niets had om aan te trekken. De verdwijnende geheugenfunctie.

Eerst maar eens zeven paar jeans en jeans-achtige broeken van vroeger in een zak voor de Kleidersammlung gedaan. Reden: ze passen niet meer. Dat ruimt al aardig op. Er was nog een historisch waardevol exemplaar bij: een Levi’s 501 met knoopjes. Moge een stijlgevoelige vluchteling er zijn voordeel mee doen.

Van de vlotte broeken in de juiste maat bleken er twaalf te zijn: acht voor de zomer en vier voor de winter. Meer dan ik ooit in mijn resterende leven af kan dragen. Ook nog vijf broeken van één maatje kleiner bewaard voor het geval ik vermager, wat bij voorbeeld na mijn verblijf in het ziekenhuis het geval was.

Dan is er nog de koffer vol Stoffhosen, nette broeken van wol met een vouw erin, zoals die vroeger algemeen werden gedragen. Te vrezen is dat de meeste te krap zijn geworden en ook weg moeten, bovendien heb ik ze in de tien jaar dat ik in Marburg woon niet één keer gedragen. Maar dat moet dan maar een andere dag; ik wil er nu niet naar kijken.

Het blijft laf natuurlijk: in plaats van broeken zou je boeken moeten wegdoen. Maar dat is een stuk moeilijker.

NASCHRIFT: Kom, niet zo flauw nu, even het karwei afgemaakt. Vier Stoffhosen, deels nog afkomstig uit Nederland of Engeland, in de weggooizak gedaan. Zo slank word ik pas na mijn dood weer. Eén broek, die nog goed paste, heb ik gehouden.

2 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

2 Reacties op “De ouderdom komt met gebroeken

  1. Nou die kun je dan toch aantrekken bij overlijden, dan hoef je daar geen mager exemplaar voor apart te houden. Scheelt weer 😉

  2. Ja, bij zo’n gelegenheid wil je wel een beetje aardig voor de dag komen.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s