Tweede taal

‘De tweede taal in Duitsland is het Engels,’ hoorde ik iemand beweren. Wie het was weet ik niet meer, in elk geval een gezaghebbende meneer in een van de media, niet iemand in een café op de hoek. De bewering is onjuist, en niet zo’n beetje ook.

In Duitsland wonen drie miljoen mensen die tot het Turkse volk behoren. Van hen spreekt een mij onbekend, maar beslist zeer groot aantal mensen Turks; pakweg 2.000.000 misschien?

De tweede taal in Duitsland is dus Turks. Er wordt vaak gezeurd over Turken die zich niet aanpassen, niet geïnteresserd zijn in democratie en rechtsstaat, op nare types stemmen en noem maar op. Maar hoe zou dat nou toch komen, als Duitsers hen al tientallen jaren niet eens zien staan? Zou er wel eens een Duitser Turks gaan leren, zomaar uit nieuwsgierigheid?

5 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Europa

5 Reacties op “Tweede taal

  1. Toch zou het ook kunnen dat 30% of meer van de Duitsers (en Duitse Turken) Engels kan spreken en dan is dat al snel de 2de taal. Zelf lijk mij Beiers ook een belangrijke taal, maar die ‘taal’ verschilt nogal per regio van totaal onverstaanbaar tot redelijk goed verstaanbaar. Sorbisch wordt overigens ook weinig gesproken, en hun Fries is gewoon Nederlands. 😉

  2. Trijntje

    Turks leren is overigens niet eenvoudig; mijn man heeft tijdens zijn leven veel contact gehad met Turken, en hij heeft Turks geleerd; tot zelfs een diploma tolk/vertaler aan toe. Omdat we daardoor ook als gezin wel contact hadden met Turken heb ik het jaren geleden ook een heel klein beetje geleerd. De afwijkende grammatica is lastig; de zinnen staan voor ‘ons gevoel’ in de verkeerde volgorde. En de woorden zijn vreemd; een klein deel is geput uit het Frans (televizion bijvoorbeeld), maar het meeste is voor ‘ons’ moeilijk herkenbaar. Ik ben dan ook niet heel ver gekomen. Al versta ik ook nu nog soms losse woorden, of eenvoudige woordcombinaties, als ik in mijn woonomgeving Turks hoor spreken, of bij gesproken Turks op de televisie.
    Wat wel handig is: het Turks wordt pas sinds Atatürk in het Latijnse alfabet geschreven; en dat heeft tot gevolg dat de uitspraak niet heel lastig is: redelijk fonetisch, (al zijn er natuurlijk heel veel variaties in de uitspraak in zo’n groot land als Turkije)

  3. Ik zou het alleen al (hebben) willen leren omdat het zo prachtig klinkt. In mijn vorig leven had ik veel oudere Turkse klanten, die met een tolk op ons spreekuur kwamen. Zo welluidend. Een collega is het wel gaan leren, moeilijk inderdaad maar de moeite waard.

  4. Ik ben vroeger vaak en lang in Turkije geweest, zonder Turks te kennen, en mij viel toen op, dat het zo duidelijk wordt uitgesproken. Je zou zó een dictee kunnen opnemen, nog steeds zonder de taal te kennen. Bij Spaans is dat ook zo; bij Portugees en Deens juist helemaal niet.

    Buiten West-Europa zijn ‘voor ons’ de meeste talen moelijk. Uitzonderingen: Perzisch, Indonesisch — en vast nog enkele andere mij onbekende.

    Dat is omgekeerd met ‘onze’ talen ook het geval — toch wordt er vaak van migranten verlangd dat zij onze talen leren. Dat zal slechts zelden goed lukken. Maar de kinderen.

  5. L

    Dat is een goede observatie.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s