Wat te doen: nadenken 1

Vroeg wakker vanochtend en geen zin om al op te staan; waartoe ook? Een beetje nadenken dan maar. Maar eerst slopen er nog twee droompjes binnen: hoe ik het raam van een dakkamer in Amsterdam na een sneeuwstorm probeerde van ijs te ontdoen. En hoe een fysiotherapeute probeerde mij het paardrijden bij te brengen. Daar kwam niet veel van terecht, ze werd ongeduldig en klapte de zijkant van het paard open. Er sprong een blonde, slanke ruiteres uit, die kwiek op het paard sprong en ermee vandoor ging. Ook weer opgelost.

Men zegt dat ik eind april-begin mei weer zonder stokken zal kunnen lopen. Dan mag/kan ik ook weer auto rijden. Dat betekent tot die tijd hoge taxikosten en ergernis met koetsiers, vanouds een onprettige beroepsgroep.

Zelf auto rijden zal het leven vergemakkelijken, maar lost in een stadje als Marburg lang niet alle vervoersproblemen op. Grote delen van de stad zijn per auto niet bereikbaar, of je moet er zo ver van je doel parkeren, dat je net zo goed meteen had kunnen gaan lopen. Straten met kinderhoofdjes en historische keien in de oude stad zal ik eerst willen vermijden, vermoed ik zo.

De bus lijkt me een bezoeking: butsen, bonken, elkaar niet ontziende passagiers, geen zitplaatsen. Bovendien rijdt de bus bij mij in de buurt alleen naar plekken waar ik niet heen wil.

Het zal nog veel langer duren voor ik weer kan/mag fietsen. Mijn flat op die aardige locatie in Marburg is vooral bewoonbaar dankzij het fietsen. Met de fiets kom je overal handig naar toe; al het andere is moeizaam. Nu merk ik echter dat ik een beetje bang word van fietsen, van het idee fietsen. Zou dat weer overgaan? Anders moet ik mij maar als moslimvrouw verkleden en aan een fietscursus gaan deelnemen. Of zou de fiets uit mijn leven moeten verdwijnen?

En dan de trappen! Voor mijn eigen twee trappen ben ik niet bang. Maar de koorrepetities zijn twee maal per week in de muziekzaal van de Martin Lutherschule, op de derde verdieping van dat royaal opgezette gebouw. Twee maal drie monumentale trappen zonder leuning, of wel met decoratieve leuning, maar waar je geen enkele steun van hebt.

Kortom: nog meer dan voor de operatie zal ik de komende weken/maanden thuis aan de schrijftafel moeten doorbrengen.

Maar wat dan schrijven? Daar ben ik weer terug bij de vraag van januari. Maar daarover kan ik nog niet nadenken.

3 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

3 Reacties op “Wat te doen: nadenken 1

  1. Ik heb in de jaren negentig een paar jaar niet gefietst. Kocht opnieuw een tweedehands en was bij het opstappen inderdaad wat beducht. Maar dat was bij het afstappen al wel voorbij.

  2. Bart

    Dat fietsen is inderdaad een dingetje om tegenaan te hangen. Enige jaren geleden kreeg ik een nieuwe heup nadat m’n eigen exemplaar versleten was. Drie weken na de operatie kroop ik weer op de fiets, het was op een aangename voorjaarsdag weet ik nog. Toen ik weer fietste werd ik overmand door een gevoel van euforie, blijdschap, enthousiasme en vooral overmoedigheid. Maar goed, daarbij ook vreselijk voorzichtig natuurlijk. Een rondje rond de vijver, de naastgelegen school, een parkje, daar was ik weer voor m’n voordeur, nog een rondje, nog een en ik zag dat de kleuterleidsters elkaar al aankeken: wat doet die ouwe knakker hier steeds, voor ons schoolplein langs? Maar ik merkte dat ik nog steeds geen strategie had om weer goed en zonder ongelukken af te stappen. Nog een rondje, en weer een. Na nog vijf rondjes waarbij ik eindelijk een plan had ging ik langzaam uitvieren en bij de lantarenpaal vlak bij mijn huis tegen de paal hangen. Daarna me heel voorzichtig vastklampen aan de paal en de fiets rustig naar beneden laten zakken. Over het frame stappen, thuis aanbellen en mijn vrouw vragen de fiets verder te verzorgen. Het had een mooi resultaat: ik durfde weer, elke dag, te fietsen, steeds verder en steeds langer. Het had me een enorme boost gegeven: weer eigen baas over de mobiliteit!

  3. Bob

    Angst voor het fietsen is niet uit de lucht gegrepen. Een ex-schoonmoeder van mij brak haar been omdat ze te schuin probeerde de natte stoep op te rijden. Opgelet dus!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s