Fout gelopen

Donderdag was ik eerst naar een drogisterij in het dorp gelopen. ’s Avonds ging ik naar de muziek in de Wandelhalle; zie boven. Alles met krukstokken natuurlijk. Volgens mijn telefoontje een dagtotaal van 4,2 km. Dat gaat de goede kant op, dacht ik nog, maar de dokter zag dat heel anders: het was beslist te veel! Inderdaad had ik gisteren en vandaag weer meer pijn; dat kwam omdat ik de boel had willen forceren. Ik moest de spieren gelegenheid geven zich te herorienteren en in alle rust nieuwe contacten aan te knopen. Nou moe.

Forceren, dat deed Peter B., wiens verhaal mij al voor de operatie koude rillingen bezorgde. Wat ouder dan ik, zelf arts geweest, dus wist precies in welke kliniek hij moest wezen. Operatie gelukt, maar enkele weken na thuiskomst deed hij alweer zwaar werk in de tuin, verschoof enorme plantenbakken, klom op ladders enzovoort. Resultaat: er was nog geen jaar voorbij of er moest opnieuw een knie in. Ja, zoiets is forceren, dat begrijpt een kind, maar mijn gewandel ook? Ik was er nooit op gekomen.

Waarom schrijven die artsen en fysiotherapeuten niet gewoon op een briefje wat ik moet, mag en niet mag? Liefst met het aantal stappen, duur en gewicht erbij.

Zou het vandaag een mooie dag worden? Dat wordt hoog tijd, na een week van rukkerig Hollandwetter, waardoor ik ook nog verkouden ben geraakt. Het weerbericht repte van 17˚, maar dat geldt meestal alleen voor een enkel mythisch dal in Zuid-Hessen. Dit is Noord-Hessen, op een meter of 300. Daarom was al dat gestorm van de week ook zo zinloos. In Nederland raakt er bij zulk weer tenminste nog een vissersscheepje aan de grond  of er breekt een dijk door. Hier kan dat niet: een hoop rotherrie in de nacht, maar uiteindelijk alles ijdelheid en geblaas van wind. Alleen  de schapen van kunststof, waarop ik uitzicht heb, waren omgewaaid; vanochtend heeft iemand ze weer op hun pootjes gezet.

4 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

4 Reacties op “Fout gelopen

  1. Haha, kunststof schaapjes, zijn die ter bevordering van het Kur-gevoel?
    Ik zie hier trouwens wel weer mogelijkheden voor een revalidatie-appje. Misschien ben je nog op tijd.

  2. Een zelfcontrole app? Dat lijkt me wel wat.

  3. De kunststofschapen hebben het dus maar makkelijk.

    Sterkte met de revalidatie.
    Rustig aan begrijp ik is dus het motto.

    Bemoedigende groet,

  4. Fysiotherapie is big business geworden. Die gaan je niet meer vertellen dat het ook simpeler kan. Ooit schreef ik daar een verhaaltje over met 2x een vergelijkbare armbreuk. Rond 1970 gaf de arts na het verwijderen van gips aan dat ik wat simpele bewegingen moest maken. Niet inspannen, wel bewegen. De 2de keer een jaar of 5 terug gaf een vergelijkbare arts aan dat ik minstens 6x bij een fysiotherapist langs moest gaan. Maar ja ik wist dus van de vorige keer hoe het moest, dus daar trapte ik niet in. Vaak is rustig aan doen, wel bewegen en absoluut niet forceren het beste. Daarmee goed naar het lichaam luisteren. Die geeft wel aan wat als forceren over komt.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s