Gymleraren

Aan de gymleraar op de middelbare school bewaar ik geen goede herinneringen. Ik was altijd de jongste in de klas en was niet goed in gym of sport, terwijl de leraar alleen belangstelling had voor de sportief begaafde leerlingen. Veel later heb ik bedacht hoe jammer dat was: een goede gymleraar had toch ook bij die nerd-achtige jongens met Latijn en Grieks lichaam en geest een beetje in evenwicht kunnen brengen. Maar nee, dat moest je later zelf doen.

In deze kliniek heb ik te maken met twee sportinstructeurs die beurtelings de bescheiden fitnesstudio bestieren, en ook dat zijn botte horken waar je niet veel aan hebt. Iedere patiënt moet natuurlijk gerichte, zeer speciale spierversterkende oefeningen doen om weggevallen musculatuur weer wakker te schudden. Maar ze leggen die apparaten slecht uit, controleren niet hoe je het doet, bemoedigen je niet en laten je aan je lot over. Ook bieden ze geen gelegenheid iets voor de lichaamsdelen te doen die niet geopereerd zijn, maar na weken gedwongen rust ook wat activiteit zouden kunnen gebruiken.

Misschien zit het zo met die gymleraren: ze hebben talent voor sport dus ze gaan een sportopleiding doen, maar voor Olympia of een carrière als prof hebben ze niet genoeg in huis. Dan blijven ze hangen in door hen minder gewenste banen als leraar of zieke-mensen-instructeur.

5 reacties

Opgeslagen onder Niks

5 Reacties op “Gymleraren

  1. Een kennis van mij heeft eenzelfde klacht. Als Parkinson patient ziet hij wekelijks een fysiotherapeut. Die wijst een toestel aan en loopt weg …

    Vriendelijke groet,

  2. Ik dacht precies wat Rob zei, dit is meer werk voor fysiotherapeuten. Die zijn ook altijd heel begripvol en kunnen beter met mensen omgaan is mijn ervaring (op revalidatie-afdeling gewerkt).

  3. Hier heb ik ook fysiotherapeuten; ik krijg wel acht verschillende behandelingen. Maar die fitness-studio is volgens mij de zwakste component.

  4. Sportleraren hebben inderdaad alleen maar aandacht voor leerlingen die goed in sport zijn, is ook mijn ervaring. Gezonde geest? Ammehoela!

  5. Trijntje

    Tja, vanaf de middelbare school vond ik gym ook helemaal niets. Ik was er niet goed in. Op de lagere school was het nog voldoende om zo goed mogelijk mee te doen en kon ik het nog wel leuk vinden.Zelfs op de gymnastiekvereniging was het leuk toen ik er als jong kind naartoe ging.
    Toen het meer om prestaties en niveau ging ben ik daar af gegaan.Op de middelbare school inderdaad vooral prestatiegericht en er waren weinig onderdelen waar ik ook maar een beetje goed in was..
    Overigens deed ik wel mijn best, en werd daarvoor beloond met een 6 voor de moeite.
    Toen mijn dochters gym hadden op de middelbare school was dat niet meer mogelijk: echte leerdoelen die werden getoetst. Maar een onvoldoende kreeg je denk ik toch niet gauw als je wel inzet toonde. En de beoordeling telde niet mee bij de cijfers voor de overgang. Hoogstens als negatief argument, bij een slechte inzet, bij een cijferlijst die een ‘bespeekgeval’ opleverde.

    Hiermee vergelijkbaar: niet alleen bij turnen, ook bij bijvoorbeeld zwemmen en paardrijden is het voor kinderen die niet competitief zijn ingesteld heel vaak niet leuk om op een vereniging daarvan te gaan: erg veel nadruk op presteren, meedoen met wedstrijden; Mijn dochters wilden vooral zelf beter worden in zo’n sport, en niet per se beter dan anderen. En zijn om die reden van die verenigingen afgegaan.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s