Poetins vorderingen

Oekraïne ging langzamer dan hij dacht, dat zal hem zijn tegengevallen, onze Vlad. Maar als Syrië zo’n beetje klaar is kan hij zich weer concentreren op die oostgrens van Oekraïne. Hij heeft immers een corridor naar de Krim nodig, want een brug van het vasteland naar Kertsj op de Krim is te moeilijk, te duur en te kwetsbaar, en past ook niet in het grotere concept. En wie weet volgt heel Oekraïne dan, te meer omdat hij aan de westkant van dat land zijn invloed heeft weten te versterken in Transnistrië en Moldavië. Wat verder op de Balkan is Bulgarije hem veel welgezinder geworden, het mallotige Macedonië blijft een onzekere factor, Servië was altijd al erg pro-Russisch. Door handig zieken, omkopen en beloven zijnerzijds, maar ook en vooral om dat EU—wie verbaast zich nog?—er totaal niet in is geslaagd zich zelf voor die landen aantrekkelijk te maken. Als het rest-Westen blijft zeiken in Griekenland zou zelfs dat land Poetin nog in handen kunnen vallen. In Libië schiet hij ook lekker op, met generaal Haftar. Als het zo doorgaat hebben we binnenkort niet een islamitische, maar een Russische halve maan ten Zuidoosten van Europa liggen.

Trump kan dat niet schelen. Die trompettert dat ISIS de grootste buitenlandse vijand is. Een olifant die een mug wil gaan verslaan. De arme man weet niet eens dat ISIS al verkruimelt, terwijl al-Qa‘ida juist weer opkrabbelt.

Maar kan het ons wel wat schelen, dat Rusland oprukt?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s