Sleepless in Marburg

Voor het eerst sinds de oorlog in Joegoslavië kon ik vannacht de slaap niet vatten door een politieke gebeurtenis: Brexit. En dan heb ik nog niet eens een Britse pas, zoals R. er voor veel geld een aanhoudt om comfortabel in Europa te kunnen reizen. Of zoals D. een huis in Londen, dat nu minder waard zal worden.

Wie is de schuld? Cameron. Farage. Murdoch met zijn vullesblaadjes. Het Verenigd Koninkrijk is het eerste land dat door de media vernietigd en ontenigd wordt. En het onderwijs, dat daarginds net als bij ons geen enkel benul meer bijbrengt. Niet alleen de lagere standen zijn daarvan het slachtoffer, ook de hogere. Eton kun je zeker medeschuldig noemen: een onderwijsinstituut waar je nooit heel veel leerde, maar dat zogenaamd geweldig goed was voor de karaktervorming. Zie de resultaten: Cameron, Boris Johnson: right honourable schoolboys. Sluiten die tent. Schuld zijn ook de verkalkte ouderen, die voor het behoud van de vermeende wereldmacht GB hebben gestemd. En de jongeren, die daarom lachten, maar te lui waren om In te gaan stemmen.

Als Cameron klaar is met documenten door de shredder te halen en de moeite neemt op te rotten, zal Klein-Brittannië dus een regering krijgen die nog beroerder is dan de huidige. Die zal te kampen krijgen met onrust en grote financiële verliezen en zal veel tijd moeten verdoen met onderhandelingen in Brussel en Glasgow. Een armoe-eiland vlak voor onze kust, een comfortabele springplank voor allen die Europa schade willen toevoegen. Nog is echter niet alles verloren: in strijd met wat ik boven zei over de media wijs ik U graag op een briljante ingezonden reactie van een zekere Teebs in de Guardian (25.6.2016): ‘If Boris Johnson looked downbeat …’.

Vreemd genoeg brengt de misère in GB de EU-vijanden in Europa niet tot inzicht; integendeel. Je zou kunnen denken: die zijn niet al te snugger, dus die hebben wat meer tijd nodig voordat ze het zien. Maar ik vrees dat bij hen een echte (zelf)vernietigingsdrang overheerst. Op de zondagavond van de verkiezingen in Oostenrijk leek het aanvankelijk dat Hofer gewonnen had. Toevallig zwierf ik die avond rond in het Internet en was getuige van een beangstigende vreugderoes van de Nazi-achtigen. Het leek 1914: juichend de eigen ondergang tegemoet. Alles moet kapot, ohne Rücksicht auf Verluste.

Overigens kan Hofer alsnog gewonnen hebben: in Oostenrijk moet er wegens onregelmatigheden bij het stemmen tellen mogelijk opnieuw worden gestemd. Het is overal hetzelfde: om en nabij de 50–50, en niemand krijgt die varkenskoppen terug in de hokken.

NASCHRIFT: ‘About 64% of registered voters aged 18-24 went to polls, study reveals, but 90% of over-65s voted.’ (The Guardian, 10.7.2016)

12 reacties

Opgeslagen onder Europa, Politiek

12 Reacties op “Sleepless in Marburg

  1. “…voor het behoud van de vermeende wereldmacht GB hebben gestemd”
    Ik denk dat ze vooral uit nostalgie naar de WASP welvaartstaat stemden.

  2. Je kunt er weinig aan veranderen en minder slapen zal het niet verbeteren. 😉

    In GB komen erg veel zaken bijelkaar waardoor ze van halfbakken-EU-land waarschijnlijk opschuiven naar EVA-land dat zich aan de meeste EU-afspraken gaat houden. Ze stappen dus niet uit de EU, maar zijn er nooit goed ingestapt. Dat halfbakken gedoe scoort niet bij kiezers en zowel de EU als GB krijgen daar nu de schuld van.

    Maar er is ook vooral tegen migratie en tegen de regering Cameron gestemd. Die migratie zal niet veel veranderen als ze helemaal buiten de EU staan. De EU had er wel meer aan kunnen doen om de migratie in beter banen te leiden. De EU is daar te zwak voor en GB heeft mede bijgedragen aan die zwakte. Vooral in Noord-England stemde men tegen de regeing van Cameron. Dat zal een moeilijke afweging geweest zijn omdat de EU dat gebied net als Schotland behoorlijk heeft geholpen. Als er een labourregering had gezeten, dan hadden ze waarschijnlijk met Schotland meegestemd.

    En eigenlijk is dat laatste probleem al zo oud als Thatcher en de vakbonden. GB was immer flink verziekt en het buitenspel zetten van vakbonden (omdat daar niets mee te beginnen viel) door bedrijven op te delen en veel uit te besteden en in te huren, met daar overheen de globalisatie, zorgen er al jaren voor dat er een enorme kloof is tussen lager opgeleide werknemers en de meeste politieke partijen.

    Frankrijk gaat ook die kant op als hun vakbonden het land kapot staken. Misschien is het Nederlandse gepolder uiteindelijk toch beter voor een land en de inwoners.

    Een groot deel van de massa-media ziekt ook overal. In GB is het heel erg, maar in de USA is het niet minder. Aandeelhouders en adverteerders staan boven het landsbelang. Marketing is daarbij waarschijnlijk de grootste boosdoener. Zij zoeken uit wat lezers en kijkers willen horen en zien. Zaken als Facebook zijn daar een vervolg op en de kans is groot dat ook daar erg veel onzin en onwaarheden op geplaatst zijn die mensen overgehaald hebben om voor een Brexit te stemmen.

    Uiteindelijk is de regering van Cameron zo zwak dat dit raadgevende referendum met een dusdanig klein verschil toch als bindend zullen beschouwen.

  3. Even in reactie op de vorige: media hebben belang bij verhalen, verhalen gedijen bij tegenstellingen, zodat media garen spinnen bij conflicten. Voor puur commerciële media geldt dit nog het meest.

  4. De analyse van Ximaar is helaas maar al te waar.

  5. Waarom zijn referenda plotseling zo populair? Mensen willen in principe in een meerderheid kunnen afstemmen over prangende onderwerpen en niet meer hun meerderheid in politieke partijen zoeken, die te ver van hun achterban zijn geraakt. De mondiale digitalisering van de samenleving een belangrijke katalysator. ‘Trump’ is niet alleen ‘Amerika’ als voorbeeld.
    Hetzelfde geldt voor de EU. Enkel wanneer de EU tastbaar meer vrijheid en welvaart brengt, is “meer Europa” sterker. Anders zal dit instituut omkomen door “meer Europa”. Om dit te voorkomen, zouden bestaande EU-programma’s, regelgeving, verdragen en organisatievorm moeten worden getest op hun compatibiliteit voor burgers. En dan vallen velen door de mand. After all, de EU is een verbond van soevereine staten. Er is geen sprake van één “Europees Volk”. De kwestie zijnde, een afweging tussen Brussels centralisme of subsidiariteit op lidstaatniveau. Ofwel bevoegdheden terughalen naar nationale parlementen als antwoord op populisme. Een voorbeeld, het EU gezinde Europees Gerechtshof heeft in haar zeventigjarig bestaan slechts in een handvol zaken de Europese Commissie ongelijk gegeven.
    Want, wanneer referenda worden misbruikt door demagogen en plaatsvinden in een giftig politiek klimaat, zoals in Griekenland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, dienen ze niet de democratie, maar verstoren deze of breken deze af. En veroorzaken op tal van manieren en terreinen tastbare en onzichtbare schade in de samenleving.
    De ergste schade veroorzaakt door dergelijke referenda, Brexit als voorbeeld, is onzichtbaar: nieuwe investeringen die niet meer plaatsvinden, kansen en nieuwe mogelijkheden voor mensen, de economie, cultuur, research, onderwijs die uitblijven.
    Een daadkrachtig antwoord aan populisten moet niet alleen komen van individuele burgers en politici met hun politieke partijen, maar evenzo uit tal van organisaties uit allerlei sectoren die diep vertakt zijn in de samenleving.

  6. @King Billy: EU hééft meer vrijheid en welvaart gebracht, maar blijkbaar voor velen niet tastbaar. Dat blijkt bij voorbeeld in die gebieden in Wales en Cornwall, die door EU subsidies overspoeld werden en die toch voor Exit hebben gekozen. Pas een dag later merkten ze hoeveel ze gingen verliezen.
    Tastbaarmaking van de voordelen, daaraan zal het nu hopelijk wakker wordende Europa meer aandacht moeten geven. Meer PR tegenover de shitmedia stellen. En natuurlijk een algemene toetsing van wat er goed en fout is in de regelgeving. Grote groepen mensen ondervinden inderdaad nadelen de laatste tijd. Maar komt dat door de EU of door het neoliberalisme, dat giftige geschenk van mevrouw Thatcher aan Europa? Het opheffen van de Sozialstaat kon wel eens het einde van de staat überhaupt inluiden. Zelf heb ik veel ellende gezien die werd veroorzaakt door de gelijkschakeling van het hoger onderwijs (Bachelor-Mastersysteem) door de EU, die overigens ook Brits geïnspireerd was, maar op het continent veel beroerder wordt toegepast. Een ware ramp, waar we nog lang niet vanaf zijn. Herziening ja, maar alsjeblieft geen opheffing van onze mooie EU! Ik wil niet mijn pas laten zien bij Emmerik, en ik wil ook geen twee vakjes in mijn portemonnee voor verschillende valuta.

    Referenda zijn onzin, omdat de mensen kennelijk niet weten waarvoor of waartegen ze kiezen. Ik denk dat Jan Roos nog steeds niet weet waar of wat Oekraïene is.

  7. In grote lijnen volledig eens. Toch een kanttekening waarom het verwachtingsvolle ideaal van Europeese vrijheid, pluralisme, welstand, culturele rijkdom, etc., in de EU dreigt ten onder te gaan.
    Het functioneren van Europese democratie wordt niet primair door het sociaal- economische beleid aangestuurd of veroorzaakt – een misvatting- maar veeleer door het alles overheersende EU recht.
    Wat gebeurt namelijk? Om de ingewikkelde consensus over de beperkte politieke speelruimte van de Unie te vermijden, wordt in Brussel compromisbeleid uitgestippeld, uitgevoerd en doorgedrukt op basis van jurisprudentie. Daardoor wordt stap voor stap de politieke radius van de lidstaten –en parlamenten- beperkt dankzij de heimelijke uitbreidende constitutionalisering van verdragen en Europese Richtlijnen ten gunste van de Europese Commissie met een Europees Parlement dat niet onafhankelijk is.
    Op EU-niveau worden juridische hechtingen gesloten, en niet alleen op economisch vlak zonder grondwettelijke kwaliteit, die desondanks worden omgezet in quasi-constitutioneel recht en vervolgens opgelegd aan lidstaten.
    Het meest aansprekende voorbeeld is Frankrijk, dat de Val van de Berlijnse Muur aangreep om een gemeenschappelijke munt te verankeren in Europees recht.
    Nu grijpt Juncker de Brexit aan om de euro aan alle lidstaten op te dringen, of misbruikt tactisch de euro om eenheid af te dwingen.
    Evenzo, de arbitraire 100.000 euro vrijstelling voor rekeninghouders Indien een bank failliet gaat. Oorspronkelijk gelegenheidswetgeving a.g.v. de Cyprus crisis. Of de nagenoege onmogelijkheid het Europees Parlement te verhuizen.

    De executeurs van deze agenda’s en beleid zijn de Commissies en het Europees Gerechtshof. De Commissies, primair gefixeerd op de interne markt en vastgelegd op een liberaal economisch beleid, verankeren besluiten juridisch vervolgens bij het Europese Hof en gaan aan de slag.

    Deze wijze van operen, waar recht en beleidsuitvoering op voorhand geraffineerd samensmelten en op elkaar worden gestapeld, wordt dan inderdaad een open uitnodiging om ‘Europese democratie’ te betwisten. Ofwel, voer voor populisten en voor de daarbij behorende referenda.

    Misschien toch het in Engeland gevestigde Ogilvy, gedoemd om te verhuizen naar het Europese continent, met zijn best betaalde CEO in de EU, erbij halen om het EU imago op te krikken?

  8. Persoonlijk zou ik graag de Verenigde Staten van Europa zien, met eenheidsrecht. Merkel als keizerin in Brussel! Maar ik begrijp dat ik het niet meer zal meemaken

  9. LOL. Dan liever de CEO van Ogilvy als opvolger van Tusk, Merkel als opvolgster van Ban Ki-Moon, Hollande president van de gefuseerde Wereldbank en het IMF. Remember the Russian Bear.

  10. @King Billy: Wel even een vraag. Wat betekent ‘doorgedrukt op basis van jurisprudentie’? En ‘heimelijke uitbreidende constitutionalisering van verdragen en Europese Richtlijnen’? Het lijkt wel een complottheorie. Ik zou willen weten wat er tegen is dat ‘het functioneren van Europese democratie [wordt aangestuurd] door het alles overheersende EU recht. Wees blij. Je zou willen dat de hele wereld werd aangestuurd door ‘alles overheersend recht’, zeker als dat wordt gesproken door onafhankelijke rechterlijke colleges.

  11. Allerminst een complottheorie.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Spaak_method
    Deze methode wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt. Denk bijvoorbeeld aan de bail-out clausules in het Verdrag van Maastricht.

    De ‘Cyprus redding’ is, achteraf bekeken, wèl een blauwdruk waarop werd doorgebordurdeerd.
    Juncker:
    In 2005: m.b.t. het Verdrag van Lissabon: “If it’s a Yes, we will say ‘on we go’, and if it’s a No we will say ‘we continue’.” On the 2005 French referendum on the Lisbon Treaty.
    En: “We decide on something, leave it lying around and wait and see what happens. If no one kicks up a fuss, because most people don’t understand what has been decided, we continue step by step until there is no turning back.” Daarmee refereerde hij in 2012 aan zijn collega’s in de Europese Raad.
    2015: “Il ne peut y avoir de choix démocratique contre les traités européens”…

    Daarnaast, de onafhankelijkheid van het Europees Gerechts Hof wordt door vele juristen betwist. Waaronder prominent bijvoorbeeld Roman Herzog, voormalig Bondspresident.

  12. Ik heb meer dan 20 jaar bij dit Hof gewerkt en dat de onafhankelijkheid ervan door vele juristen betwist wordt, dat zal best, maar daarmee haal je het instituut nog niet onderuit. It’s still the best we got. Er wordt in elk geval recht gesproken, in onafhankelijkheid van de wetgevende en de uitvoerende macht, op EU niveau. Ik zie nog niet zo gauw een beter alternatief op deze onvolmaakte wereld. Maar ik ga hier niet verder over discussiëren hoor, ik voorzie oeverloosheid.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s