Tenor

Wilt U bas zingen of tenor? vroeg de nieuwe zangleraar. Ik was verbaasd: had ik dan een keus? Ja, tot op zekere hoogte wel. Ik heb voor tenor gekozen, omdat ik al had gemerkt dat hoge tonen zingen me gelukkiger maakt dan lage. En er zijn in de hoogte in het afgelopen jaar al drie tonen bijgekomen. Ik produceer nu een goed aanhoorbare, glanzende g, ook als hij luid moet zijn. Een halve toon hoger gaat ook nog, maar niet te lang, niet te vaak en niet forte. Blijkbaar heb ik vroeger vooral bas gezongen omdat ik de hoge tonen niet kon.

Intussen zing ik in de Marburger afdeling van een Hessisch koor, dat gaat helpen de in crisis verkerende Bad Hersfelder Opernfestspiele nieuw leven in te blazen. In augustus zullen we in de Stiftsruine Verdi’s Requiem ten gehore brengen; volgend jaar misschien een of twee opera’s. Bij de twee repetities die er geweest zijn waren er maar drie tenoren en een tsunami van bassen. Een van die tenoren kon de hoge a niet en zei dat hij eigenlijk bas was. Ik stelde voor dat ik dan maar bij hen zou komen zitten; de meeste van die stukken kan ik best zingen. Maar er zitten ook delen bij waar inderdaad een luide, lange hoge a in voorkomt, en die heb ik ook niet in huis. De dirigent vond het geen probleem; hij zou t.z.t. nog een blik doorgetrainde tenoren opentrekken en dan kwam het wel goed. Ooit zal ik die a wel kunnen, maar misschien nog niet in augustus; je kunt zoiets niet forceren.

Het is leuk om tenor te zingen; te glanzen in de hoogte streelt blijkbaar de ijdelheid. Maar in het bassengroepje voelde ik me sociaal meer thuis. Is het ook een kwestie van identiteit, van persoonlijkheid?

Ach wat zou het, je moet niet bij één persoonlijkheid willen blijven. Ik ben al zo vaak iemand anders geworden in mijn leven, dan kan dit er ook nog wel bij. En later ben ik dood, wat nog weer heel wat anders is.

4 reacties

Opgeslagen onder Muziek, Persoonlijk

4 Reacties op “Tenor

  1. Wat heerlijk, het gaat goed met het zingen zo te lezen.

  2. Bob

    Een g is aardig hoog. Tenminste met de ‘borststem’, met de ‘kopstem’ gaat het. Ik herinner me eraan dat ik vroeger geprobeerd heb Angie van de Stones te zingen, dat begint met een e, twee tonen lager, en dat ging maar net.

  3. @Bob: Bij de e is een soort natuurlijke barrière. Wat daarboven is, is kopstem en dat komt er niet vanzelf uit, maar kan getraind worden, bij de een meer dan bij de ander. Ben benieuwd hoe ver ik nog kom.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s