Duitse distantie

Mijn vorige baan was in Frankfort, in een klein instituut waar zeven mensen vast werkten en soms nog een paar erbij. De sfeer was goed, Duits goed, optimaal zelfs: heel prettig in de samenwerking, nooit ruzie en we gingen ook regelmatig samen eten of koffie drinken. Maar persoonlijk waren de betrekkingen niet.

Je kende elkaar eigenlijk niet. Dat bleek bij voorbeeld toen ik de dienstcomputer overnam van een tijdelijke medewerker die vertrok. Die had een nieuwere en grotere gekregen dan ik, omdat hij zulke ingewikkelde dingen deed. Toen het ding eenmaal op mijn tafel stond ging ik hem eerst maar eens saneren en leeg maken. Daarbij bleek dat er ergens diep in de onderbuik van het apparaat ongelofelijke hopen sado maso porno van de grofste soort waren opgeslagen. Wie had dat gedacht van die keurige, actief katholieke Uwe? Maar goed, met zulke dingen loopt niemand te koop. Van het opslaggedrag van zijn computer had hij blijkbaar geen benul gehad.

Vreemder was het met Lisbeth. Dat was de ziel van het instituut: ze werkte er het langst. Ze was aanspreekpartner voor iedereen, haar kamer was een zoete inval. Ze klaagde wel eens dat ze voor een receptioniste of secretaresse werd versleten, terwijl zij toch een echte academica was. Een wasechte zelfs: ze was ongehuwd, leefde alleen voor haar werk, was er altijd en ging nooit op vakantie. Op een dag veranderde dat. Ze nam vakantie op en ging naar Hamburg. Toen ze terugkwam dweepte ze met die stad, en dat hield niet op. Haar ogen glansden als ze erover sprak. Ze nam steeds meer vakantiedagen op, altijd om naar Hamburg te gaan. Al snel had ik de diagnose geveld: ze was verliefd, niet op die stad, maar op iemand in die stad. Op een keer, toen ik met haar alleen zat koffie te drinken, vroeg ik het haar: Heb je daar een vriend? Zoiets ja, was haar antwoord. En toen duurde het niet lang of ik zag de screensaver op haar computer: het portret van een vrouw. Is ze dat? vroeg ik. Ja, zei ze. En toen wist ik op wie ze verliefd was, maar ik bleef blijkbaar de enige in het instituut.

Want korte tijd later verhuisde ze naar Hamburg. Ik heb nog twee maal contact met haar gehad. Ja, ze woonde daar mooi, had ook werk gevonden, maar geen interessante vaste baan; was nochtans heel gelukkig. Driekwart jaar later was ze dood. Een snelle kanker had een eind aan haar leven gemaakt. Wat voor kanker dat was kregen we niet te horen; dat was dan weer te privé. Alleen dat het een soort was die geen pijn veroorzaakte. Ik wist niet eens dat dat bestond.

Na haar dood werd in het instituut vaker dan ooit over haar gesproken. Daarbij bleek dat ik de enige was die de ware reden van haar vertrek naar Hamburg kende. En dat alleen omdat ik zo’n indiscrete Hollander was, die zomaar vragen over het privé-leven stelde. Ik heb het natuurlijk niet verder verteld; zo Duits ben ik dan ook wel weer.

Waarom schrijf ik dit op? Alleen omdat ik vanmorgen wakker werd met deze herinnering. De gedachten bij het ontwaken zijn altijd de hoofdaanleiding tot mijn geschrijf, of het nu over het vak is of privé.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Niks

3 Reacties op “Duitse distantie

  1. Vinden Duitsers Nederlanders indiscreet?

  2. Heb er zelf nog geen ervaringen mee, maar ik hoor altijd dat de omgangsvormen in Duitse archieven ook veel formeler (of stijver) zijn dan in de Nederlandse. Een jaarbeurs- en kermis-achtige manifestatie als de Dag van de Groninger Archieven was in Ost Friesland ook ten ene male ondenkbaar en de Herr Doktor Archivar die hier een paar jaar geleden poolshoogte kwam nemen, keek dan ook zijn ogen uit. Sindsdien hebben ze daar zelf ook iets in deze richting geëntameerd, maar dat kwam dan neer op een dag met een aaneenschakeling van academische redevoeringen, zonder al te veel vertier in de marge.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s