Doorhalen en af laten glijden

Dat was een uitdrukking van mijn grootmoeder; het had iets met breien te maken. Maar voor mij is het iets anders.

Zondag was ik op een verjaardagsfeestje. Dertig mensen, gespreid over een keuken, twee kamers en een serre. De keuken en de eetkamer waren warm, de andere kamer was koel, de serre zelfs tamelijk koud. Het is weliswaar ongewoon warm voor de tijd van het jaar, maar het huis lag op een heuvel, zoals alle huizen van stand in Marburg. Vijf uur ben ik daar geweest. De wijn was niet zo goed, dus ik heb nauwelijks een glas gedronken. Het eten was wel lekker.
Hoe krijg ik dat voor elkaar, omgaan met dertig mensen, terwijl ik alleen woon en verder ook vaak alleen ben? Een lijdensweg is het niet. Een vriend van me vindt zulke avonden verschrikkelijk; ik niet. De helft van de aanwezigen kende ik al, de andere niet. Er waren saaie periodes, zoals toen ik in de te warme kamer met een bord eten vastzat aan een tafel met twee echtparen die over hun cruise door de Stille Zuidzee vertelden. Keurige mensen, daar niet van, en helemaal niet dom of onaardig, maar zo saai. Of ik niet ook zulke reizen wilde maken? Nee, helemaal niet; fietstochten door Noord-Hessen zijn ook prachtig. Tijdens een cruise vier weken lang met deze mensen aan tafel zitten lijkt me heel erg.
Maar er waren ook talloze aardige of interessante mensen met wie je dan even een kort gesprekje voert. Luchtig, niet onaangenaam.
Later zat ik stiekem even met de ogen gesloten toen ruim na middernacht die grote mevrouw van het museum waaraan ik mijn wayangpop geschonken heb naast me kwam zitten. We kwamen te spreken over hulpverlening bij het sterven, een hot issue hier op het moment. Ik legde uit wat de pil van Drion was of had zullen zijn. ‘O, die zou ik onmiddellijk nemen,’ zei ze, ‘nú al: ik ben oud, lelijk, en niemand wil met me dansen omdat ik zo lang ben.’ Nu kwam het erop aan voorzichtig te zijn en dit niet al te ongeloofwaardig te ontkennen. Al spoedig bleek, als zo vaak in zulke gevallen, dat het eigenlijke probleem een ander was: ze zou weldra gepensioneerd worden (verrassend: ze zag eruit als 49). Dat is inderdaad een probleem, dat ik echter niet voor haar kan oplossen. Ik heb me er handig uitgedraaid door Markus aan haar voor te stellen, een man van bijna twee meter die graag danst. (Ikzelf heb een kapotte knie, die ik al jaren als excuus uitbuit.) Kortom, die twee raakten in gesprek en misschien hebben ze een dansje gemaakt op de daartoe geschikte vloer in de serre, als de gastheer tenminste bereid was andere muziek op te zetten. Intussen kon ik met goed fatsoen afscheid nemen, had nog even moeite met de sluiting van het high tech tuinhek en stond weer buiten in de klamme tropennacht. Ja, 15˚ was het, in november. Het jack kon onder de zelfbinder. In twee seconden kon ik alles af laten glijden en ging ik over tot de orde van de nacht: naar huis fietsen, een stukje lezen nog, en slapen.

Ik weet nu nog alle havens die de cruisende echtparen hadden aangedaan en van het gesprek met de zelfmoordwillige aspirant-pensionada kan ik nog hele flarden herhalen. Deze avond is dus niet weg uit mijn geheugen. Maar uit mijn ziel wel. Zo gaat het vaak bij mij: bij zulke avonden vol drukte, maar ook bij gebeurtenissen die minder prettig of juist veel fijner zijn dan deze. Ik schud even mijn manen en daarna is het geweest, dan ben ik weer in mijn eigen wereld en laat al het andere afglijden. Ik ben dus impassible geworden: een eigenschap waarop Franse dichters in de negentiende eeuw zich beroemden. Maar waarom trots zijn daarop? Het is alleen een beetje raar, want vroeger was ik niet zo. Is het omdat ik alles wel zo’n beetje gezien heb?

Zo blijft me waarschijnlijk veel leed bespaard, terwijl anderzijds het vermogen tot genieten gelukkig niet is aangetast! Is goed zo.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Persoonlijk

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s