Bluf

Kan ik zingen? Natuurlijk niet; ik heb pas een paar maanden les en dat is veel te weinig. Toch breng ik af en toe een lied ten gehore – geen zorgen, voor een zeer, zéér beperkt publiek! — en hoe doe ik dat dan? Ik ga staan en doe alsof ik het kan. Daardoor gaat het al veel beter. Bij zingen komt gewoon veel bluf kijken. Naar ik inmiddels heb gehoord is dat altijd zo, ook bij coryfeeën die het werkelijk goed kunnen.

Ken ik Arabisch? Welnee, die taal is haast niet te leren. Toch heb ik een jaar of veertig succesvol gedaan alsof. Ik heb er les in gegeven en word nog regelmatig als expert geraadpleegd. Ook hierbij was bluf natuurlijk een deel van het succes. Zo kwam ik door de winter, maar wel knaagde in de vroege jaren het gevoel dat mijn werk eigenlijk nep was. In de latere jaren was het nog steeds nep, maar had ik me daarbij neergelegd.

Jaren lang kon ik graag dingen niet. Mijn ouders hadden mij al vroeg duidelijk gemaakt dat ik niets kon en nergens voor deugde en dat werd dus vanzelf zo. Daarom was Arabisch het ideale studievak; daarbij kun je je heerlijk wentelen in de zekerheid dat je er niets van terecht brengt en dat ook nooit zult doen. Andere studenten gingen dan gauw Turks of Perzisch studeren, maar ik ben bij het Arabisch gebleven. Omdat ik het niet kon.

Bij bluf kun je meer dan je kunt. Ook als er een dringend beroep op je gedaan wordt is dat soms zo. Ooit was ik op een bijeenkomst in Wallonië met Arabischtaligen. De tolk Arabisch-Frans was niet komen opdagen; kon ik het niet doen? Dat heb ik toen gedaan; het ging niet professioneel, maar het redde de situatie. Daarvóór had ik dat nooit gekund, en daarna evenmin, nee op geen stukken na. Ook menig geschoolde zanger, vermoed ik, slingert zijn kunnen de zaal in met een flinke bijmenging van bluf, en uit dringende noodzaak: hij staat daar nu eenmaal, dus in godsnaam dan maar.

Het zingen brengt in contact met prachtige muziek en biedt tegelijk de mogelijkheid op het scherp van de snede te jongleren met intimiteiten. Het is ook spannend omdat het ieder ogenblik mis kan gaan.

4 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

4 Reacties op “Bluf

  1. Over ‘bluf: bijster muzikaal ben ik niet, maar een weekendcursus
    ‘mondharmonica’ bij de Volkshochschule stelde mij in staat met zo’n diatonische 10-kanaal-mondharmonica op zak menigeen te verbluffen door ‘The Blues’ ten gehore te brengen. Of een bestaand liedje gehoormatig te syncopiseren.

  2. Ja, je hebt mensen die kunnnen … .

  3. Een eerlijk bericht!

    Mag ik mij hierbij aansluiten?

    Vakantiegroet,

  4. Ik bluf niet graag en eigenlijk alleen als het niet anders kan. Maar ook dan bouw ik voldoende achterdeurtjes in voor al het dreigt mis te lopen.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s