Cursus Latijn

Het geheugen. Vijftig jaar geleden kwam ik van het gymnasium. Daar had ik een redelijke hoeveelheid Latijn geleerd, maar in de halve eeuw daarna had ik er weinig mee gedaan, zodat ik er eigenlijk helemaal geen toegang meer toe had. Anders gezegd: ik was het vergeten.
Dit eigendom wilde ik terug hebben, al was het alleen al om Ammianus Marcellinus in het origineel te kunnen lezen.
Deelname aan een cursus gesproken Latijn leek me het handigste middel om het geheugen weer te activeren. Uit eigen (arabistische) ervaring weet ik immers dat je een taal die alleen geschreven wordt toch het best kunt leren door te doen alsof hij gesproken wordt. Gesproken Latijn dus; eerst maar eens voor twee weken. Het onderwijs blijkt uitstekend te zijn en ziedaar, het werkt: karrenvrachten Latijn staan weer ter beschikking. Volgende week thuis verder daarop voortbouwen.
De aanname was dat alles wat je ooit in een geheugen stopt er ook weer uitgehaald kan worden—behalve natuurlijk in geval van dementie. Dat blijkt dus te kloppen. Een zekere belangstelling voor het vergetene is ook vereist: differentiaalrekening zou in mijn geval niet meer terug te halen zijn.

Nu de tweede week ten einde loopt verdwijnt gelukkig het Italiaans een beetje. In het begin, als ik iets moest zeggen, schoven er steeds Italiaanse woorden of zinnen voor. En dat is vreemd, want ik ken niet veel Italiaans. Een cursusje en een veertiendaags werkverblijf in Rome en Turijn in 1971(!); twee, drie boeken, wat liederen en opera’s en wat vakliteratuur. Weinig tot geen spreekervaring. Toch drong dat Italiaans zich op; andere deelnemers hadden last van Spaans of Frans. Misschien gewoon omdat het moderne talen zijn, die dichter bij ons staan. Latijn spreken is toch een beetje eigenaardig. Maar als voorbereiding om het te gaan lezen blijkt het dus heel geschikt.

Taalonderwijs in Nederland. In beide weken bestond driekwart van de deelnemers aan de cursus uit leraren klassieke talen, en die praten natuurlijk over hun vak. Daarbij bleek dat het aantal lesuren dat aan Latijn en Grieks besteed wordt sterk is gedaald. Zo zeer zelfs, dat het de vraag is of het genoeg is om ooit een werkkennis van die talen op te doen. De ene student klassieke talen die erbij is vertelde dat er bij hem op college of voor de ‘punten’ nooit teksten gelezen worden in Latijn of Grieks! Waartoe dan nog die façade? Het irriteerde hem zo dat hij dus elders zijn toevlucht zocht. Die zie ik volgend jaar wel naar Italië verdwijnen, waar je een half jaar achter elkaar praktisch Latijn kunt studeren. Ook het Arabisch aan Nederlandse universiteiten is de nek omgedraaid door het als een deelvak onder te brengen bij andere, veelomvattende studierichtingen die dus helemaal niets omvatten, en dat schijnt nu zelfs met de moderne talen te gebeuren. Nederland heeft zo de talenstudies aan de universiteit vrijwel geheel afgeschaft—voor zover ik weet als enige land in Europa; of misschien doet België mee. Dat past wel bij de huidige politiek, die de ene blunder op de andere stapelt. Want waarom wordt Nederland zo slecht geregeerd? Ik ben ervan overtuigd dat één reden is, dat de dames en heren in Den Haag niet hoog genoeg zijn opgeleid. Mensen hoog opleiden doe je namelijk mét vreemde talen, literatuur, kunst, muziek, theater en nog zowat. Wat heeft dat Fyra-debakel ook al weer gekost? Van dat bedrag kun je generaties lang taal- en literatuuronderwijs geven.

4 reacties

Opgeslagen onder Bildung und Uni, Persoonlijk

4 Reacties op “Cursus Latijn

  1. Trijntje

    Tja, ik vrees dat je gelijk hebt; ik heb nog Latijn en Grieks geleerd op gymnasium bèta, nog net voor de Mammoetwet.
    Ik heb daarna met Latijn en Grieks niet veel meer gedaan; maar ik kan nog steeds een aantal rijtjes opdreunen van het Latijn.
    Toen mijn dochters het gymnasiumonderwijs volgden merkte ik dat ik het Latijn nog redelijk kon volgen. Mijn Grieks is altijd minder geweest; ik kan wel het Nieuwe Testament in het Grieks lezen, maar dat is dan ook omdat ik de vertaling al goed ken.
    Ik vind het wel schokkend dat zelfs aan de universiteit het lezen van teksten niet meer wordt aangemoedigd; ik vond het prachtig om te puzzelen op de betekenis van teksten, ook als bèta-leerling met een duidelijk exacte aanleg: die differentiaalrekening zou mij na enige oefening wel weer lukken.

  2. Dus dat zit daar allemaal nog, je hoeft het alleen maar te activeren. Bemoedigend. Toch niet weggegooid dan, die zes jaar oude stijl gymnasium.

  3. Nee, zeker niet. Er zit zelfs veel meer dan bij gymnasiasten nieuwe stijl, maar dat is niet verbazend.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s