Titulatuur

‘Excellentie! U hebt mij aan te spreken met Excellentie,’ blafte de ambassadeur tegen de jonge student die het gewaagd had ‘Mijnheer’ tegen hem te zeggen. Het is waar, een ambassadeur heeft recht op de titel Excellentie, maar Z.Exc. toonde met deze reactie juist erg weinig excellentie.

Nee, dan prinses Nathalie zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Er liep hier op de plaatselijke televisie een aardige serie over Hessische kastelen, waarbij de bewoner de kijker rondleidde door zijn/haar kasteel. Zo zie je nog eens wat. Het kasteel Berleburg  is prachtig, ik heb het meermalen gezien, maar alleen van buiten. Wel wat weinig uitloop voor de paarden daar op die heuveltop, en dat is jammer, want de prinses bleek juist erg into paarden te zijn. De journaliste vroeg hoe zij haar moest aanspreken: Hoogheid misschien? Nee, zei de prinses, dat was haar moeder; voor haar volstond een eenvoudig Durchlaucht (Doorluchtigheid).

En die faux pas tijdens het staatsbezoek van Koningin Elisabeth in Berlijn. Niet zo maar iemand, maar een persoon die te maken had met het  protocol bestond het om aan Hare Majesteit te refereren met ‘Hare Koninklijke Hoogheid’. Dan is er toch iets erg mis.

Zijn ze er nog, die zakagenda’s met een dichtbedrukte bladzijde over titulatuur? Die helpen uit iedere verlegenheid.

9 reacties

Opgeslagen onder Europa

9 Reacties op “Titulatuur

  1. Mijn geheugen en mijn digitale agenda houden mij op de hoogte van mijn afspraken.
    Ik herinner mij de vreemde adresseringen aan mijn vader. Half overgeschreven rijtjes van titulatuur. Maar ook aangevuld met s.s.t.t..
    In de papieren agenda’s bladerde ik toen met veel plezier door de aanspreektitels.
    Nu zeg ik: met veel respect kun je iemand met l.u.l. aanspreken. En met nog meer minachting kun je iemand Meneer noemen.

    Ach, rangen en standen hebben nu meer met geld dan met afkomst, religie of opleiding te maken.

    Vriendelijke groet,

  2. Zonder die pagina’s zou ik het niet gered hebben. 😉

    Maar is de Hessische omroep aan het annexeren geslagen? Berleburg met slot ligt immers in NordRhein-Westfalen.

  3. Daar zeg je wat Ximaar! Ik zal er eens naar kijken. Maar ik ga nu eerst op vakantie.
    Ook Rob heeft gelijk: het gaat tegenwoordig alleen nog maar om geld.
    De afschaffing van de titulatuur heeft ook te maken met gecomputeriseerde adressen. In die hokjes is nooit plaats voor hoogedelgestreng enz.

  4. Fijne Vakantie!

    Vrolijke vakantiegroet,

  5. Ik vind dat dit weer verplichte schoolkost moet worden. 🙂

  6. Trijntje

    Ik vond die titulatuur in de agenda’s vroeger fascinerend!
    Zelf heb ik er zelden gebruik van hoeven maken.

    Mijn vader heeft verschillende titels gehad, op grond van zijn functies in het wetenschappelijk universitair onderwijs. In elk geval de volgende twee
    weledelzeergeleerde heer toen hij lector was
    hooggeleerde heer.toen hij hoogleraar was.

    Ik was dertien toen mijn vader hoogleraar werd; en ik vond eigenlijk de titel
    ‘weledelzeergeleerde heer’ veel mooier dan ‘hooggeleerde heer’.

    Hij is ook wetenschappelijk ambtenaar A en B geweest.
    De functies aan universiteiten zijn nu heel anders dan toen: hij was werkzaam aan achtereenvolgens de Rijksuniversiteit Groningen, van ergens in de jaren 50 tot 1967, en daarna aan de VU in Amsterdam, tot aan zijn emeritaat in 1991.

    In mijn herinnering werd hij pas weledelzeergeleerd toen hij lector werd, in 1966; maar misschien klopt dat niet. Nu ben je weledelzeergeleerd zodra je bent gepromoveerd, zie ik via Google. En hij is gepromoveerd in 1957,

  7. Trijntje

    Overigens vond mijn vader voor hemzelf die titulatuur volstrekt onbelangrijk: het was in die tijd nog de gewoonte dat studenten hoogleraren aanspraken met professor. Hij werd liever gewoon meneer genoemd; en hij liet zich door zijn promovendi bij de voornaam noemen, en tutoyeren.

  8. Ik snap het woord doorluchtigheid niet goed maar ik vind het wel mooi, etherisch. Bij weledelzeergeleerde heer moet ik meteen aan Bob Smalhout denken. Farce Majeure had een mooi liedje over hem: Dokter Smalhout, (rust-rust-) Weledelzeergeleerde heer… (met een extra accent op zeer), heel jammer dat ik de rest niet meer weet.

  9. Ximaar@: Misschien is het omdat het grondgebied van de Sayn-Wittgensteintjes zich ook ver in Hessen uitstrekte: Bad Laasphe e.o., een landstreek die meer ontwikkeld was (en is) dan Berleburg.

    Groninganus@: Maar dan wel met practicum graag.

    aargh@: doorluchtig = doorgelicht, doorstraald, perillustris. Hooggeplaatste personen geven namelijk van binnen uit licht.

    Vroeger was het ook belangrijk hoe je een adres op een enveloppe schreef. Als ik me goed herinner ging het zo:

    De Wedelelgestrenge Heer,
    de heer XYZ

    De Hooggeleerde Heer,
    Prof. Dr. XYZ

    Belangrijk was die komma, en dan een nieuwe regel. Uiteraard met inkt geschreven; niet met ballpoint of erger nog. Dat heb ik als student geleerd. En dan zeggen ze nog dat universiteiten nergens goed voor zijn.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s