Cameraatje kameraadje? of: Echt en onecht

Een begenadigd fotograaf ben ik niet, maar soms is het toch leuk even ergens een plaatje te schieten, temeer omdat het nu zo gemakkelijk geworden is. Daartoe heb ik een klein Nikon dingetje dat ik bij het fietsen aan mijn broekriem doe, zoals anderen hun telefoontje of pistool. Geen gezicht, maar wat geeft het: fietsende oude heren zijn sowieso geen gezicht.

Nu had ik echter een nieuw telefoontje gekocht, een iPhone6. Peperduur, maar ik moest haast wel: ik heb alles van Apple en met Android kan ik niet overweg. Dit ding beschikt ook over een camera en die heeft opmerkelijke kwaliteiten. Om hem uit te proberen maakte ik een opname van wat op dat moment op mijn schrijftafel lag. Ik kan u deze niet laten zien, omdat hij weigert van mijn telefoon op mijn computer over te springen. Net als bij echte wolken is de inhoud van de cloud niet altijd dezelfde. Hoe dan ook: ’s avonds, bij available light (een normale bureaulamp), op korte afstand maar zonder statief, zonder dat ik me erg concentreerde kreeg ik een perfecte opname van een tekst die daar lag, goed leesbaar en zeer scherp. De Minox-fabriek, die spionnencamera’s in miniatuur maakte, kan wel sluiten of heeft dat misschien allang gedaan.

De volgende stap was dat ik op fietstochten de andere camera thuis liet en de telefoon gebruikte. Daarover ben ik niet geheel tevreden. Ten eerste bestaat het gevaar dat je het ding uit je handen laat kletteren; dan is het kapot. Dat je het niet goed stabiel in je handen kunt houden schijnt niet erg te zijn; het lijkt wel of er iets is ingebouwd dat het beeld stabiliseert.

Een groter bezwaar is dat de foto’s ‘te mooi’ worden.
Hiddensee2Wat is er mis met deze foto van Hiddensee? Ik zou zeggen: het resultaat is te kunstmatig geworden, de lucht te dramatisch. Het lijkt wel een reclamefoto, al ontbreekt het product.

ElnhausenEn op de foto die ik gisteren in Elnhausen maakte is de lucht blauw als aan de Middellandse Zee en het huis ziet er goed uit, terwijl het in werkelijkheid nogal verwaarloosd is. Leuk voor makelaars die bouwvallen aan de man willen brengen, maar ik blief dat niet, zo’n vermooiingstruc.
Ik zal dus voortaan toch weer de Nikon meenemen als ik ga fietsen.

Bij kleurenfoto’s bestond altijd al het probleem van het vermeende realiteitsgehalte. In de tijd van de kleinbeeldfilm had je Agfa-kleuren en Kodak-kleuren. De laatstgenoemde waren veel kleuriger en vrolijker en daardoor dus enigszins deprimerend. Agfa was groener en lommerrijker. Voor somber, existentieel of communistisch werk was er nog het Oostduitse merk Orwo met een geheel eigen koloriet. Wat Fuji ervan bakte heb ik nooit bewust gezien. Natuurlijk konden beroepsfotografen al die kleuren op de afdruk nog naar hun hand zetten, maar dat was voor de leek niet weggelegd. Ook bij de digitale fotografie is blijkbaar de ene camera de andere niet.

Het realiteitsprobleem zit natuurlijk veel dieper. Kleurwaarneming is conventioneel en niet universeel. De oude Arabieren bij voorbeeld zagen kleuren heel anders dan wij, en ik verbaas mij nog altijd over de vraag die in een niet zo heel oude, maar evengoed negende-eeuwse tekst wordt gesteld: ‘Waarom is de lucht groen?’

Minder pretentieus en dus beter zijn zwart-wit-foto’s. Dan weet je zeker, net als bij een grammofoonplaat, dat je slechts te doen hebt met een onvolkomen weergave van de werkelijkheid.

Eigenlijk zie ik het liefst etsen en lithografieën. Echte natuurlijk.

4 reacties

Opgeslagen onder Kunst, Medien

4 Reacties op “Cameraatje kameraadje? of: Echt en onecht

  1. Je kunt het zo maken als je wilt tegenwoordig, met de standaard programma’s schuif je naar believen wat van de gewenste kleur erbij of eraf, zwartwit kan ook in alle gradaties van contrast en scherpte. Je kunt daar leuke dingen mee doen. Veel mensen vallen voor de verleiding om altijd de kleuren te ‘verlevendigen’ , dat wordt heel saai.

  2. Tien jaar geleden was ik verwikkeld in een conflict(je) tussen een fotograaf en lithograaf over de kleur groen. De lithograaf verklaarde zijn werkwijze door te schermen met de opvatting van de drukker – de volgende stap in het proces – over groen, die afweek van wat veel andere drukkers groen vonden. Inderdaad, leve de zwart-wit-fotografie, hoewel zwart-wit nog maar zelden zwart-wit wordt afgedrukt.

  3. De laatste keer ben ik via de K58 uit Marburg omhoog gefietst en kwam ik dus langs dat ‘militaire’ wijkje. Ik wist niet zo goed wat ik er van moest denken en ben er niet in gegaan omdat het me niet aantrok en mijn koers meer richting west was.

    Die platte camera’s, waar ook iPhone, smartphones of tablets onder vallen staan me een beetje tegen. Ik zou ook graag een plattere camera hebben en die zijn er voldoende, maar volgens mij krijg je daar geen goede lenzen met goede afstand tussen de lenzen in. Het zou me niets verwonderen als dat in de software wordt gecompenseerd en dat dat te merken is.

    Zelf heb ik dus een oude digitale camera die veel dikker is en de lens een stuk naar buiten schuift na het openen. Over die foto’s heb ik totaal niet te klagen. Sterker nog ik vond ze mooier dan die van mijn voorgaande Nikon-compact-rolletjescamera. Die camera was niet slecht, maar ik had meer moeite met de afdrukkers. Daar ben je min of meer aan over geleverd. Heel vaak heb ik foto’s opnieuw laten afdrukken met de vraag of de er niet aan de bovenzijde 1,5 cm af wilden knippen. Idd kerktorens zonder spitsen die wel op de negatieven stonden. Digitaal kan je zelf bijsnijden en dat vind ik erg handig.

    In mijn laatste camera’s zat een of ander blauwfilter en volgens mij zit dat in de meeste camera’s. Daardoor worden de kleuren wat mooier, maar zo’n filter kan je ook overdrijven als ik de foto van dat huis zie. En tegenwoordig zit overal stabilisatiesoftware in, waardoor je geen bewogen foto’s krijgt. Mijn 10 jaar oudere heeft dat niet en moet ik bij weinig licht goed stilhouden. Die nieuwere en ook smartfonecamera’s zijn zo licht dat je ze sneller beweegt en zulke stabilisatiesoftware echt nodig is.

  4. Dan is mijn Nikon Coolpix P310 misschien een aardig tussending. 3 cm. dik, en de lens kan naar buiten schieten. Traploos verstelbaar van 4.3 – 17.9 mm. Drie of vier jaar oud inmiddels, dus waarschijnlijk hopeloos verouderd.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s