Graag gehoord

Tien die ik graag hoor (alfabetisch):
Bach Brahms Mahler Monteverdi Mozart Pergolesi Puccini Scarlatti Schubert Scriabin Verdi

Vijf die ik niet zo graag hoor — hoewel ik wel zie dat ze veel konden en hun belang voor de muziekgeschiedenis begrijp:
Beethoven Bruckner Hindemith Reger Wagner

Zo, nu kent u mij.

7 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

7 Reacties op “Graag gehoord

  1. Maar waarom hoor je Beethoven c.s. minder graag? Te zwaar en te bombastisch of zo?

    Uit je rijtje favorieten zou ik Monteverdi, Pergolesi en Scarlatti pikken. Gusto Italiano, blijkbaar.

  2. Bob

    Ben net bezig met twee sonata’s van Scarlatti. Een soort vereenvoudigde Bach.
    Beethoven speel ik graag.

  3. Beethoven is een beetje een probleem: ik zie natuurlijk dat het goed is wat hij gemaakt heeft, maar het ligt me toch niet. Zoals je sommige personen niet mag.
    Koffie is ook van de Italianen het lekkerst.

  4. Je voorkeuren gaan niet ver de twintigste eeuw in. De verdeling 10:5 is willekeurig?

  5. Slechts vijf, omdat ik niet aan zoveel mensen een hekel wilde hebben. In dat andere lijstje staan er overigens elf, zodat men mij kan leren kennen als iemand die niet om getallen geeft. Uit de twintigste eeuw houd ik bij voorbeeld van Sjostakovitsj, Britten en ook van Berio.
    Scriabin reken ik nog tot de negentiende eeuw, die immers pas in 1914 voorbij was. Ach, Rachmaninov mag er ook best op; die is van beide eeuwen.

  6. Ik hoor tegenwoordig graag muziek die ik nog niet (goed) ken, daarom zet ik vaak de radio aan in de hoop verrast te worden. Helaas hebben radiozenders nogal eens een beperkt repertoire. Ooit vond ik bijvoorbeeld dat Stabat Mater van Pergolesi prachtig, maar toen kwam het in de mode en draaide men het op verschillende zenders ineens een paar keer per week, ik kan het niet meer horen.

  7. Maar Pergolesi heeft ook liederen en minstens één leuke opera: L’Olimpiade, die ik volledig bij verrassing een keer in Innsbruck te horen kreeg. Dan zakt zoiets weldadig in een immer dorstige ziel.
    Oververzadiging is in onze cultuur überhaupt een probleem. Ik heb die weigering vaak met kleurenfoto’s, die altijd en overal zijn: te veel, weg ermee!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s