Stralsund e.o.: met de trein

De spoorwegstakingen zijn voorbij; ik hoefde dus niet zeven uur achter het stuur te zitten, maar kon met de trein. Er gaat zelfs een directe trein van Marburg naar Stralsund. Comfortabel inderdaad, maar ook versuffend. Zes uur en dertig minuten zitten tussen mensen die ik niet als gezelschap gekozen had, maar die gelukkig geen herrie maakten en niet al te talrijk waren. Zo gezien is Stralsund niet zo ver als Bangkok, maar wel verder dan Teheran. Het was ook ver weg in die zin dat ik thuis vergeten was. Op de terugweg zag ik ergens ter hoogte van Göttingen weer de eerste heuvels. Ik was het heuvellandschap even vergeten, maar ik voelde mij direct weer thuis en stelde me meteen allerlei fietstochten voor.

Zo’n lange treinreis is wel wat vervelend, maar de volgende dag ben je niet moe.

3 reacties

Opgeslagen onder Duitsland

3 Reacties op “Stralsund e.o.: met de trein

  1. Zag net dat de hemelsbreedsnelheid voor deze IC ruim onder de 90km/h is door de omweg via Hamburg. Ik heb een deel van dit traject in tegenrichting genomen van Schwerin naar Hannover. Dat waren allemaal regiotreinen, waarbij ik een flink stukje heb afgesneden door direct van Büchen naar Lüneburg te gaan en Hamburg rechts te laten liggen. Het ging behoorlijk vlot, er zaten overstappen bij die ik met de fiets maar net haalde. Het leuke was dat ik door het station van Uelzen liep, dat door 100wasser is opgepimpt. https://ximaar.wordpress.com/fi11d06/

    Voordeel van zo’n doorgaande trein is dat je lekker kan blijven zitten. Zelf vind ik het overigens ook leuk om op die manier met de lokalo’s in contact te komen. Vooral in de regiotreinen vind je weinig touristen en meer ‘normale’ mensen uit de buurt.

  2. Het Hundertwasserstation heb ik ook gezien, van achter het raampje. Ik vrees dat dat de enige attractie is in Uelzen.
    Gezellige treingesprekken zijn zeldzaam geworden, vind ik. Veel mensen hebben telefoontjes of muziekapparaten in hun oren. En van die steeds in herhalingen vervallende moeder en volwassen zoon (denk aan de sketch van Koot en Bie) had ik na drie uur ook wel genoeg.

  3. Genieten van het landschap vind ik het fijne van treinreizen.
    Kijken naar medereizigers is inderdaad kijken naar beeldschermen geworden …..

    Maar als het stil is in de trein vind ik het al prima.

    Vriendelijke groet,

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s