Een nieuwe mens

Ik word weer eens iemand anders. Nee, niet zoals in de woorden van de Apostel: ‘want gij hebt de oude mens afgelegd, om een nieuw leven te leiden’. De oude mens blijft gewoon bestaan, er is een nieuwe bij gekomen. Dat ging sneller dan ik had gedacht: vijf zanglessen heb ik gehad en ik merk nu al dat ik iemand anders word. Twee maal heb ik nu thuis een lied ingestudeerd en voor mijn lerares ten gehore gebracht. Natuurlijk was dat niet ‘goed’ in de zin van een muziekrecensent. Het was zelfs niet om aan te horen, want alles moet voorlopig even hard klinken en interpreteren is nog streng verboden! Maar daar gaat het nu niet om. De eerste keer voelde ik me als iemand die doet alsof hij zingt. De tweede keer heb ik echt gezongen. Een nieuwe stem kwam van binnen uit, en daar is nog heel veel meer van. Die ga ik in de komende tijd naar buiten lokken. Ik kan nu al veel opener en luider zingen, en twee tonen hoger dan een maand geleden.

Het was al eerder gebeurd, in de jaren tachtig, toen ik aikido ging trainen. Ook dat was heerlijk, better than sex; ook toen werd ik een andere mens. Met aikido moest ik jaren later ophouden wegens een probleem met de knie. Die mens heb ik toen noodgedwongen weer afgelegd, maar gelukkig zijn er nog zoveel over. Waarom zou iemand maar één persoonlijkheid mogen hebben? Die apostel was misschien toch een beetje beperkt, net als al die rebirthers.

9 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

9 Reacties op “Een nieuwe mens

  1. Het gaat echt niet altijd om het geweldige resultaat. Gewoon op plezierige wijze ergens geconcentreerd mee bezig zijn is al heel erg fijn. Goeie zet, deze 😉

  2. Veel plezier!
    Het ademen zal nu totaal anders zijn.

    Zonnige groet,

  3. Heel Ulrum, in elk geval Ulrum-Zuid, is in afwachting van je eerste publieke optreden. (Maar fijn natuurlijk dat het pleziert).

  4. @Rob Alberts: Een nieuwe mens heeft veel met nieuwe adem te maken, maar ook met de tevoorschijnhaling van de stem en daarmee van een reserveziel. Die ademhaling is voor mij niet nieuw, omdat ik jaren fluit gespeeld had. Alleen was ik lang vergeten adem te halen.

    @Martin Hillenga: In de stationshal van Ulrum-Zuid? Mij best, maar voor Afgescheidenen zing ik niet hoor. Die zingen zelf maar wat, op hele noten.

  5. Frank uit Leiden

    Zangles is een wonderlijk gebeuren. Je probeert in te grijpen op (semi-)onbewuste processen. Bij mij schoot het soms totaal niet op – en dan ineens viel er iets op zijn plek. Een voortschrijdend lichamelijk bewustzijn.
    Ik zing inmiddels 25 jaar, een bariton waar in de loop der jaren aan de onderkant een half octaaf bij kwam. Hoe zit jij qua stemtype en (nu al!) uitbreiding (boven- of onderkant, allebei)?
    Liederen vind ik heerlijk om te zingen. Alle emoties die je in het sociale verkeer geacht wordt in toom te houden, mogen daar wel. En als het lied afgelopen is, stap je er weer uit (dat is misschien nog wel het mooiste moment). Ik roep meteen: Brahms opus nummers 3, 32, 96. En Duparc: Lamento – l’Invitation au voyage – Chanson triste – Le Manoir de Rosemonde. (Misschien vertel ik niks nieuws.)
    En zingen bij een koor, is dat iets? Of ben je daar te veel Einzelgänger voor?

    Groet – Frank uit Leiden

  6. @Frank: Ik zing al enkele jaren in een klein koor, veel a capella werk. Daar zing ik bas, ben wel bariton, ga nu iets hoger, omdat we daarmee begonnen zijn, maar ik denk dat ik er in de laagte ook nog wat bij kan winnen.
    We zijn begonnen met 24 Arie Antiche, zoals waarschijnlijk iedereen die les neemt. Liederen en eenvoudig operawerk. Ja, die stukken die jij noemt ken ik wel van horen maar die liggen nog ver van mijn bed. Van Brahms hebben we in het koortje enkele Romantische Liebeslieder gezongen, voor koor en twee piano’s. Prachtig. Schubert is een wens van mij, en Mahler, bijv. Der Einsame im Herbst. En vele andere.
    Toen ik nog in Nederland woonde had ik daar een muzikale infrastructuur, waar ik met mijn dwarsfluit inpaste. Een pianist, een triootje. Dat moet ik hier allemaal nog vinden, maar het is sowieso nog te vroeg voor dat soort dingen.

  7. Heerlijk! Ik ben wel jaloers. Mijn stem is van strokarton.

  8. Trijntje

    Wat een goed idee om dit op te pakken! Ik zing elke zondag in de kerk, en dat is niet op hele noten 😉

  9. Dat is nu vast verouderd, zingen op hele noten. Mijn grootvader ging echter op zondag naar een kerk enkele dorpen verderop, o.a. omdat daar op hele noten werd gezongen. Met de auto nog wel, waarmee je natuurlijk voor andere doelen op zondag niet mocht rijden.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s