Oude en nieuwe bezigheden

Bij de pensionering was de vraag: ga je nu iets heel anders doen of toch maar weer hetzelfde? Het werd dat laatste, omdat mij niets nieuws te binnen schoot en er nog veel lag dat ik wilde afmaken. Nu tekenen zich echter twee nieuwe, maar toch oude bezigheden af:

Latijn opfrissen en bijleren. Op school had ik daar, niet geheel vrijwillig, veel tijd in gestoken. Daarna had ik het vijftig jaar vergeten. Grieks had ik nog wel bijgehouden door mijn werk en langere verblijven in Griekenland. Maar nu wil ik ook mijn Latijnse eigendom terug. Ik heb mij dus aangemeld voor een slim opgezette cursus praktisch Latijn, in augustus (nee, niet de keizer), in Ankeveen of all places. Uit mijn ervaring met Hoogarabisch, dat een schrijftaal is, weet ik dat je niet-gesproken talen het best leert door ze wél te horen en te spreken. Dus gesproken Latijn moet het worden. Dat zal ook later van pas komen, want in de hemel wordt naast Hoogarabisch veel Latijn gesproken, zeker in het katholieke deel.

Muziek. In Nederland had ik vijfendertig jaar dwarsfluit gespeeld, op een behoorlijk amateur-niveau. De negentien jaar in Duitsland echter helemaal niet. In het begin had ik het heel druk met het nieuwe land, de nieuwe baan en de andere taal. In het begin was ik zo moe dat ik om negen uur al naar bed ging. De fluit bleef liggen; er was ook geen muzikale omgeving waarin ik hem had kunnen gebruiken. Nu ligt hij als een pijnlijk voorwerp in de kast. De stapel bladmuziek die er nog lag maakte me treurig: zelfs als ik nu opnieuw mee zou beginnen zou ik die stukken nooit meer kunnen spelen. De fluit moet verkocht (kassa!) en de bladmuziek (vroeger ooit kassa!) moet maar bij een gemotiveerde fluitstudent(e) terecht komen. Vervolgens had ik gedacht: maar als je nu eens traverso ging spelen, de voorloper van de dwarsfluit uit de zeventiende/achttiende eeuw? Naarmate ik zelf ouder word neig ik toch meer naar oude muziek. Maar nergens traversospelers hier, zelfs niet in Frankfort. Op dat punt is Nederland misschien wat verder. Nu was ik met Pasen in Bad Waldsee op die studieweek oude muziek. Daar heb ik in het koor gezongen, maar er waren veel mensen die oude muziekinstrumenten speelden, nog veel ouder dan de traverso. Door gesprekken met hen en het luisteren naar die oude blaasroeren heb ik veel geleerd, en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dat niet wil. Nee, ik wil meer zingen, verbeeld ik mij. In Marburg zing ik in een gezellig faculteitskoortje, waarin slechts drie of vier van de twintig stemmen geschoold zijn. In Waldsee heb ik genoten van de geschoolde zang, zo vlak om mij heen. Ook was ik verrast te horen dat een van de beste sopranen al 74 jaar oud was. En zij was pas op haar 65e begonnen, naar zij zei. In de keel is blijkbaar geen verstijving van gewrichten, dat werd mij door kenners bevestigd. Je kunt nog zingen tot je doodgaat, en dat is maar het beste ook.

Ik heb inmiddels mijn eerste zangles gehad; mijn stem wordt uit de mottenballen gehaald en weldra kan ik aan allerlei liederen beginnen (voorlopig alleen in bad natuurlijk).

Maar dat Arabisch dan, dat een groot deel van mijn leven gevuld heeft? Het Midden-Oosten heb ik eigenlijk afgeschreven, en daar heeft het zelf niet weinig toe bijgedragen. Naast mijn bed ligt nu al twee jaar(!) een niet eens zo dikke Arabische roman, die ik domweg niet lees, hoewel hij interessant zou kunnen zijn. Als ik geen modern Arabisch lees vergeet ik die taal en dat zou jammer zijn. Mijn Egyptisch is al goeddeels weg. Wel wordt ik nog regelmatig met ouder Arabisch geconfronteerd, dat ik nodig heb voor mijn Arabisch-en-islam-bloek. Daarmee wil ik nog wel een tijdje doorgaan; het is mijn bijdrage aan de Wilders-bestrijding en de redding van Europa. Verder liggen er nog twee wetenschappelijke en enige essayistische projecten op het gebied van Arabisch. Die moeten ook blijven.

Kortom, het ziet ernaar uit dat er niet veel oude bezigheden worden opgegeven, maar er gewoon twee bijkomen. Tijd en energie zat. Nu is het alleen nog de vraag of de nieuwe beklijven. Bij beide sta ik immers pas heel aan het begin. We zullen zien.

1 reactie

Opgeslagen onder Pensioen, Persoonlijk

Een Reactie op “Oude en nieuwe bezigheden

  1. Veel plezier met het zingen.

    Vriendelijke groet,

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s