Vluchteling

Op een van de kerstvieringen waarin dit land grossiert kwam ik een jonge vluchteling uit Syrië tegen. Of liever: hij werd mij toegeschoven omdat hij behalve Arabisch nauwelijks iets sprak.

Tja. Zo heb ik ze vroeger bij dozijnen ontmoet. Als medestudenten in Cairo eerst, waarbij me hun buitengewone onopgeleidheid al opviel (uitzondering: de Somaliërs, toen nog). Later als contactzoekende smekelingen, die in mij een Grote Heer zagen die wel even een verblijfsvergunning in Europa kon regelen. In één of twee gevallen kon ik inderdaad helpen, maar daarbij lette ik er wel op of ze een vak beheersten en goed Engels kenden, anders hadden ze geen enkele kans. Deze jongen zou kansloos geweest zijn: hij had een cursus Duits aan het Goethe Instituut gevolgd, naar hij zei; maar kennelijk niet met vrucht: er kwam niet één woord Duits uit. Of het was bluf: ook zulk gedrag herinner ik mij van talloze Arabische studenten.

De oorlog in Syrië was dus een buitenkans voor hem; anders was hij hier nooit binnengelaten. Nu zit hij in een abject Notaufnahmelager in Giessen; daar is het erg onprettig, maar gelukkig had al iemand zich over hem ontfermd. Binnenkort wordt hij afgevoerd naar Fulda, waar ze een hekel hebben aan niet-katholieken. Daar krijgt hij drie maanden intensief Duitse les. Daarna krijgt hij een wat betere status en mag hij werk zoeken, maar als wat? Het is een burgerjongen, hij heeft scholen en vervolgopleidingen doorlopen, die echter niet tot bruikbare kennis van wat dan ook hebben geleid. Als kelner misschien? Maar erg sociaal was hij ook niet: hij zat voortdurend met zijn mobieltje te spelen en zo integreer je natuurlijk nooit. Of is dat juist een teken dat hij al een halve Europeaan is? Goed, hij moet eerst nog de schok van de verhuizing verwerken, geven we hem een kans. Als alles goed gaat krijgt hij drie jaar lang bescherming als vluchteling. De Duitse overheid schijnt ervan uit te gaan dat de oorlog in Syrië dan over is.

Die slechte scholing is een van de ergste dingen die ik me van de Arabische wereld herinner. Het is niet te weinig scholing, het is pseudo-scholing, anti-scholing. Op die scholen daar wordt iedere gezonde geest onherstelbaar verpest. Maar wat zeur ik, Europa haalt zijn achterstand in deze snel in.

9 reacties

Opgeslagen onder Duitsland, Nabije_Oosten

9 Reacties op “Vluchteling

  1. Wieneke

    Ik heb zo vaak gezegd, toen ik les gaf aan asielzoekers: ‘Was het alleen maar de Nederlandse taal, die ze moeten leren, dan kwam het allemaal wel goed’. Maar het zijn gapende afgronden op allerlei gebied die deze mensen moeten overbruggen. Als in Europa zelfs autochtone goed opgeleide mensen geen baan kunnen vinden, is het niet moeilijk om te voorspellen hoe het zal aflopen met het type jongen dat jij hierboven beschrijft.

  2. Arabische mensen heb ik tot nu toe nauwelijks ontmoet.
    Wel heb ik veel trotse verhalen over de hoge behaalde opleidingen in eigen land gehoord.
    Of opmerkingen over alle talen die men verstaat en spreekt, alleen het Nederlands is dan te moeilijk ….

    Jezelf groter voordoen blijf ik een zwakke manier van presenteren vinden.
    Dit te spijt van die asielzoekers die wel degelijk iets in hun mars hebben.

    Of het Nederlandse Onderwijs achteruit gaat wil ik niet zeggen.
    Wel is er een verandering gaande, ten goede of ten slechte?

    Vriendelijke groet,

  3. Het Duitse middelbaar onderwijs is in de achttien jaar die ik hier ben wel achteruit gekacheld. Misschien gaat het met rekenen en wis- en natuurkunde uitstekend, wie zal het zeggen, maar taal (Duits en vreemde talen), literatuur, geschiedenis, aardrijkskunde, maatschappijkennis, allemaal verslechterd.

    De grootheidswaan: toen ik destijds als student in Egypte aankwam vroeg iemand me of ik Frans kende. Ik zei ja, waarop hij een zin van vier woorden tot me sprak, waaraan geen touw was vast te knopen, die zelfs niet als Frans herkenbaar was. ‘O,’ zei hij teleurgesteld, ‘nee, jij spreekt toch geen Frans.’

  4. Erg lastig, waarbij het schrift een extra barriere is.

    Zelf heb ik altijd een verschil gezien tussen een (politieke-) vluchteling en een gastarbeider, maar daar ben ik van terug gekomen. Mensen gaan om een mix van redenen uit een land weg. Vaak wel met de intentie terug te keren als de politieke, economische en/of veiligheidssituatie daar weer verbetert.

    Dat valt doorgaans tegen. In het thuisland schieten de verbeteringen niet op en al helemaal niet als de mensen die het kunnen verbeteren zijn gevlucht naar het buitenland. Zo ken ik wat Ukrainers die al rond 1995 begrepen dat het land tot een onoplosbare corrupte en armoedige puinhoop was vervallen en dat de Ukraiense Russen en Ukraieners flinke moeite met elkaar hadden. Deze mensen met een goede opleiding zijn met nog zo’n 5 miljoen (hoofdzakelijk Russische Ukrainers) niet meer teruggekeerd. Wat achtergebleven is zijn de nationalistische tokkies en de mensen die zich door corruptie verrijkt hebben. Die gaan dat land niet uit het slop trekken.

    Het westen zuigt politieke vluchtelingen t/m economische gelukszoekers aan. Op dit moment doen we dat in het Midden-Oosten, Mali en West-Afrika waar we problemen voor hen willen oplossen. Probleem is dat dat over komt als een advertentie met de boodschap: ‘Bij ons is alles beter, waarom ga je daar niet heen?”

    Bij twee van mijn tantes ging het precies zo. Toen de Amerikanen ons hadden bevrijd gingen zij naar Amerika omdat daar alles beter was en vooral veiliger. Ze hebben heel lang (tot 50 jaar) hun Nederlanderschap aangehouden om ooit terug te keren. Daar is het nooit van gekomen, vooral omdat zij daar kinderen kregen en die willen echt niet naar Nederland. Die onbeperkte mogelijkheden bij de bevrijder waren ook iets genuanceerder. De een werd er rijk door 80 uur per week hard te werken en de ander kreeg het er zeer armoedig, omdat haar man al jong overleed. Toch is ook zij nooit teruggegaan. Want zo simpel is dat niet. (O ja, en beide met alleen lagere school.)

  5. Schamele uitzonderingen daargelaten, is “Integreren” geen kwestie van jaren, maar een proces dat zich over generaties uitspreidt. Met tegelijkertijd enorm snelle demografische veranderingen onder de autotochtone bevolking, waar de laatste babyboomers 50 jaar geleden werden geboren, tuurt het ‘Europa van de EU’ bij wijze van spreken in een kristallen bol om een passend antwoord te vinden op de vraag hoe dit omvangrijke probleem op vreedzame wijze te kunnen accomoderen. Juncker zou geen betere investering voor een deel van zijn 315 miljard kunnen vinden dan een verplichte spoedcursus Engels voor alle Europese autochtonen en voor vluchtelingen om de eerste en allerbelangrijkse barriere zo snel mogelijk te doorbreken in die Europese Toren van Babel en Babbel.

  6. Politieke vluchtelingen t/m economische gelukszoekers hebben veel overeenkomsten. Het vasthouden aan taal, cultuur, geloof en traditie door deze groepen veroordelen wij. Het vasthouden aan Nederlandse gewoonten door geemigreerde Nederlanders naar Canada, Verenigde Staten, Australie of Nieuw-Zeeland waarderen wij als romantisch nostalgisch.
    Zoals het vasthouden aan cultuur, geloof en tradities van in Nederland wonende oorspronkelijk Overzeese Rijksgenoten afgewezen wordt.

    Als een buur of collega ook nog eens een ander uiterlijk heeft wordt het in Nederland steeds moeilijker.

    Bezorgde groet,

  7. Op studiereis tijdens mijn opleiding kregen wij een rondleiding in een botanische tuin vlakbij Parijs.
    De Franse taal is nooit mijn taal geworden.
    Maar na een half uur begrepen wij dat de uitleg in een onverstaanbaar Engels werd gedaan.
    In dat zelfde jaar kregen wij een rondleiding in de botanische tuin van de Universiteit van Groningen. De uitleg werd verstoord door ons ongelijke lopen. Onze interesse ging niet uit naar de gegeven uitleg. Zonder na te denken ratelde de begeleidster haar praatje af. Waarop wij ontdekten dat zij als een levende bandrecorder gewoon haar praatje hield. Zonder enige kennis van zaken.
    Dit in tegenstelling tot de Fransman, die jammer genoeg in onverstaanbaar Engels weer wel heel veel kennis van planten had.

    Taal en het begrijpen van een taal blijft een lastig iets.

    Vriendelijke groet,

  8. Is dat nou zo Rob? Ik meen dat de Indonesiërs nu heel goed gewaardeerd worden in Nederland, en zeker hun eten. En de Surinamers langzamerhand dito. Antillianen minder, voor zover ze van huis uit geen Nederlands speken.

  9. Indonesiërs ontmoet ik weinig. De restaurants zijn meer aan het verdwijnen.
    Japans en Vietnamees eten is erg in opkomst.
    Surinamers hebben het niet even makkelijk.
    Veel Antillianen lijden toch onder een laag opleidingsniveau en een grote betrokkenheid bij criminele en gewelddadige activiteiten.

    Vriendelijke groet,

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s