Maisy de laan uit

What Maisy Knew hoef ik niet verder te weten. Drie weken geleden was ik begonnen deze roman van Henry James uit 1897 te lezen, maar ik ben niet verder gekomen dan een kwart ervan. Het is genoeg, ik leg het weg; het heeft me al die tijd afgehouden van andere lectuur.

Het gebeurt natuurlijk wel vaker dat ik een boek wegleg als het niet zo goed is. Vreemd is echter dat What Maisy Knew wel degelijk een goed boek is. Het is misschien wel héél goed: rijk taalgebruik om van te smullen, een perfecte opbouw, een thematiek die in die tijd zeker origineel en moeilijk moet zijn geweest: twee echtelieden die uit elkaar gaan en elkaar daarna voortdurend dwars zitten, een dochtertje van een jaar of tien dat tussen moeder en vader heen en weer wordt gestuurd en het slachtoffer wordt van de onmin. Beide ouders hebben een gouvernante ingehuurd; beiden hertrouwen ook, zodat er personages genoeg rondlopen, en ze worden allemaal zo goed ingevuld dat je ze duidelijk voor je ziet. De akelige en onbegrijpelijke lotgevallen van een scheidingskind van elkaar hatende ouders waren een eeuw geleden zeker niet algemeen en nog nauwelijks in romans verwerkt. Buitengewoon goed is dat de schrijver alles beschrijft vanuit het gezichtspunt van het kleine meisje, en met succes. Als dat geen prestatie is!

En toch, ik heb er geen zin meer in. Waarom begrijp ik niet.

5 reacties

Opgeslagen onder Literatur

5 Reacties op “Maisy de laan uit

  1. Boeken lezend waar in ik niet vooruit kwam las ik soms van achter naar voren. Eerst 1 bladzijde, dan 1 hoofdstuk, tot halverwege, waarna ik weer van voren opnieuw begon.
    Vriendelijke groet,

  2. Soms is het de moeite waard eerst het laatste hoofdstuk te lezen en vervolgens nieuwsgierig lezen hoe de schrijver daar naar toe werkt. Werkt uiteraard niet met een boek dat thematisch is opgezet.

  3. Dat klinkt voor mijn doen erg ongewoon: ik ben juist iemand die bijna dwangmatig de laatste tien bladzijden van een boek ongelezen laat.

  4. Om nog een gewoonte prijs te geven: Specifieke passage wil ik graag opzoeken en nog eens lezen. Soms lees ik daarna het hele boek nog eens.
    Vriendelijke groet,

  5. Misschien is het boek te goed. Opgezadeld te worden met de voortdurende misere waar het meisje mee te maken krijgt, ik kan me voorstellen dat dat niet meevalt.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s