Het tikkende ik

Typen heb ik nooit geleerd; toch ging het met twee vingers altijd wel tamelijk vlug. Ik werk nog altijd met het virtuele Nederlandse (=Engelse) toetsenbord in mijn hoofd, al ligt er hier steeds een Duits hardware exemplaar voor me. Naar de letters die daarop staan kijk ik maar met een half oog.

Door de computer is het typen meer ontspannen geworden, want het geeft niet als je een fout maakt. Dat was vroeger met schrijfmachines wel anders, vooral als het in het net moest. Ik maak (dan ook?) steeds meer fouten; of zou het al de ontspannenheid van de oude dag wezen? Vooral veel spaties verschijnen gewoon niet meer meteen op het scherm, die moet ik later toevoegen. Wonderlijk is ook de verwarring die binnen woorden ontstaat, bij voorbeeld avotnuur of goernte of ozu. Ook wel eens dubbele omwisseling, zoals valredand. Dat had ik vroeger niet. Een coördinatieprobleem, blijkbaar.

Een verhaal apart is de tweede ziel in mijn borst, die soms gewoon meetypt. Ik zit Nederlands te schrijven en wil bij voorbeeld het woordje of typen. Maar ziedaar: op het scherm staat dan ineens oder.  Ik heb op zo’n moment niet in het Duits gedácht, dat weet ik zeker.

13 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Schrijven

13 Reacties op “Het tikkende ik

  1. De diepe ziel van de computer is ondoorgrondelijk.
    Wie kann uitleggen hoe de ‘i en ‘e’ met Trema onder een toets op de Duitse Tastatur kann worden ondergebracht? Dat scheelt veel gepriegel omdat op de Duitse Tastatur alleen de ‘a’, ‘o’ en de ‘u’ ook met een Umlaut zijn uitgerust.

    ‘kann’ en ‘Trema’ verschijnen automatisch met dubbel ‘n’ en de hoofdletter ‘T’, hoewel de Rechner op Engels is ingesteld.

  2. De letterverwisselingen overkomen mij ook.
    De taalverwisseling vind ik wel erg apart.

    Vrolijke vakantiegroet,

  3. Ha, de schrijfmachine komt terug, dan zal de kaartenbak wel niet lang uitblijven. Ik heb net de laatste weggegooid.
    Inderdaad, de trema! Daaraan had ik nog niet eens gedacht, maar voor mij als gebruiker van een Nederlands toetsenbord is dat geen probleem. Hoe ze op een Duits toetsenbord moeten? Symbole of Vreemde tekens openklappen denk ik, dan de letter selecteren en een toets toewijzen, zoiets? Bij mij gaan de Duitse Umlaute steeds wat moeizaam.

  4. Bij typen op de computer is ook erg tijdrovend het herstellen van de ‘correcties’ die de spellingcorrector heeft aangebracht. In Word kun je die nog uitschakelen, in veel andere programma’s niet. De ‘diepe ziel’ van de computer kent meestal niet het verschil tussen Nederlands en Duits en kletst vaak ook maar een eind weg. Zo typte ik zoëven het woord ‘verwijzen’ maar maakte een fout. Waarop hij met ‘everzwijnen’ aan kwam. Dat is toch geen verbetering? Waar hééft ie het over?

  5. Het gebruik van de schrijfmachine heeft onverwacht de prijzen van postduiven in Duitsland ook doen stijgen.
    Terug in de tijd geen drones maar postduiven in de jacht naar spionnen en terroristen.

  6. Als je een windows toetsenbord op internatinal zet, dan type je gewoon “e voor ee ë, “y voor een Turkse ÿ en ‘c voor een ç. Of dat met een Duits toetsenbord op international ook werkt weet ik niet. ß kan ik ook nergens vinden, maar zoiets moeten ze gewoon aborteren als ze een wereldtaal willen uithangen.

    Zelf hebben ze mij van typles geschopt. Dat was privé in de laaatste klas van de lagere school tussen de middag. Na een jaar was het bij mij zo belabberd (omdat ik alles lees en onthoud en dat schijnt bij blindtypen niet te mogen), dat mij ten sterkste afgeraden werd om op te gaan voor het type-examen.

    Voordeel is wel dat ik weet waar de Nederlandse ij zit, die sinds Windows niet meer op het toetsenbord te vinden is. Sinds die tijd tik ik gewoon i en j en sorteer ik ‘m onder de i.

    Ik tik tegenwoordig wel veel sneller en haal dan later wel de fouten er uit. Als het belangrijk is, dan gaan de speller er over. Textverwerken kon ik op kantoor dan ook veel beter dan onze typistes. Ikschakelde veel eerder over op copiëren en plakken. Bij onze Termeulen typmachine was dat wel anders. Vooral het uit elkaar halen van de hamertjes vrat tijd.

  7. buurtaal

    Heel herkenbaar stukje. Ik typ ook al jaren lang blind met twee of drie vingers, op een Apple-keyboard met een Duitse layout. Raar dat de automatische spellingcontrole na ruim 20 jaar nog steeds zo “dom” is. Heeft kennelijk geen prioriteit bij softwaremakers.

    Door al dat getyp is mijn handschrift trouwens een stuk minder geworden. Dat vind ik wel jammer.

  8. Ik heb voor de vreemde tekens allang mijn eigen Apple toetsenbord ingericht. Voor mijn rare talen gebruik immers nog veel meer tekens: ā ī ū ṣ ḍ ṭ ġ š ǧ ḥ ḫ enzovoort

  9. Ik kan sinds mijn 16de met tien vingers blind en razendsnel typen. Geen verdienste, hoor, want ik was een Schoeversmeisje. Wij werden namelijk bont en blauw geslagen als we fouten maakten 😉 Daarna mijn hele leven erg veel beroepsmatig getypt. Maar echt nog nooit heb ik het woord Frankfrijk in een keer goed kunnen typen. Altijd zit die f er ineens tussen.

  10. Frank en vrij mag een ieder eigen fouten maken.

    Vrolijke vakantiegroet,

  11. Ik typ vaak Frankrijk als ik Frankurt bedoel. En dat is vreemd, want in Frankurt heb ik elf jaar gewoond, terwijl Frankrijk in mijn leven maar een beperkte rol speelt.
    Ja, Frankurt moet natuurlijk Franklfurt wezen (2x)! Dara heb j heet weer.

  12. Vingers hebben een eigen wil, met pianospelen had ik daar ook last van, ik ben er maar mee opgehouden.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s