De pil van Drion

Arme Huib Drion: hij moet een waardevol en interessant leven hebben gehad, maar de mensen herinneren zich hem vooral vanwege ‘de Pil’ die zijn naam draagt. Ik heb hem uit de verte een beetje gekend, want hij woonde in een flatgebouw in Leiden waarin ik ook een paar jaar gewoond heb. Toen ik beter ging verdienen ben ik daar weggetrokken. Hij niet, hoewel hij met zijn pensioen als hoogleraar en vicepresident van de Hoge Raad makkelijk iets beters had kunnen betalen. Een scheefwoner; dat gaf toen nog niet. Later zag ik hem hoogstens nog eens ergens lopen. Naar Leidse bronnen mij berichten is hij in zijn eigen woning heel oud geworden, veel te oud naar zijn zin, en toen hij hulp en zorg behoefde hebben liefdevolle buren die op zich genomen. Hij is een natuurlijke dood gestorven. Een bejaarde naar het hart van het huidige kabinet dus, maar dat kon hij niet weten. Of de buren zich misschien stiekem aan de oude heer hebben verrijkt vermeldt de historie niet. Ik wil graag geloven van niet, maar het ligt voor de hand dat dit vaak genoeg wél het geval zal zijn.

Mijn hoogbejaarde moeder woont in een bejaardenhuis. Min of meer zelfredzame bejaarden mogen tegenwoordig niet meer in zulke huizen van het kabinet. Die moeten zelfstandig gaan wonen en maar bekijken hoe ze het klaar spelen. Dit heeft ook tot gevolg dat die tehuizen wel een zeer eenzijdige bevolking krijgen.

Mijn moeder mag in het tehuis blijven omdat ze al zo ver heen is. Toch ligt ook daar een dreiging op de loer. De laatste tijd plast zij ’s nachts in bed. Er bestaan uitstekende luierbroekjes die voor dit probleem zijn gemaakt, maar mijn moeder wil voor geen goud zo’n broekje aan; ze weigert hardnekkig. Het tehuis krijgt genoeg van al die nattigheid en heeft de dreiging uitgesproken dat ze dan maar naar een verpleeghuis moet. Zou daar het incontinentieprobleem dan ineens zijn opgeheven? Zijn gediplomeerde bejaardenhelpsters niet in staat iemand met beginnende dementie in een luierbroekje te praten? En zelfs als ze enige dwang zouden moeten toepassen is dat nog altijd minder wreed dan een gedwongen verhuizing.

Ik denk dat zo’n verhuizing haar einde zou inluiden. Hoewel ze het leven niet meer met volle teugen kan genieten heeft ze het nu op haar manier best naar haar zin. In zo’n verpleeghuis zou ze lijden en snel doodgaan. Als haar versnelde levenseinde door het kabinet gewenst is, zou het dan niet humaner zijn, hoogbejaarden gratis de pil van Drion ter beschikking te stellen? Maar ziekenfonds of niet, dat ding mag eigenlijk in geen enkel medicijnkastje van ouderen meer ontbreken. Nederland is no country for old men geworden. En voor de meestal nog oudere vrouwen al helemaal niet.

10 reacties

Opgeslagen onder De mens, Nederland, Politiek

10 Reacties op “De pil van Drion

  1. trijntje

    Mijn indruk: vroeger was het niet ongebruikelijk dat je min of meer werd gedwongen om in een bejaardenhuis te gaan wonen, ook als je dat zelf niet wilde.
    Nu word je gedwongen om zelfstandig te blijven wonen totdat je er min of meer letterlijk bij neervalt, en niet meer zelf op kunt staan.
    Ik ben zover nog niet, maar van wat ik heb gezien bij mijn (groot)ouders heb ik nu het idee: het lijkt me voor mezelf het plezierigst als ik naar een collectieve woonvorm kan verhuizen (zeg maar een bejaardenhuis), op een moment dat ik niet meer heel mobiel ben, niet meer gemakkelijk zelf bij anderen op bezoek kan gaan, maar nog wel voldoende in staat, fysiek en mentaal, om echt nog te wonen in zo’n woonvorm, daar contacten te hebben en mee te kunnen doen aan activiteiten die gemakkelijk bereikbaar zijn. En dat dan ook nog betaalbaar voor iemand met alleen AOW.
    Ik heb niet de illusie dat die wens in vervulling zal gaan; wel een redelijk vertrouwen dat mijn drie dochters, als het in de toekomst nodig mocht zijn en ik het niet meer zelf kan, dat zij dan voor mij de best mogelijke oplossing zullen zoeken.
    En besef dat er heel veel mensen zijn die niet gezegend zijn met mensen in hun netwerk, al dan niet naaste familie, die kunnen helpen als iemand het zelf niet kan.

  2. Ja, met kinderen ben je het beste af, als de verhouding goed is. Zelf heb ik er geen, en hier in Duitsland is vaak het probleem, dat de kinderen, en ook de vrienden, vaak zo ver door het grote land verstrooid wonen.
    Het komt in Nederland wel erg plotseling: decennia lang sprak het eigenlijk vanzelf dat kinderen niet voor hun ouders opdraaiden, maar de staat alles regelde. Maar noch mijn zuster, noch ik zou in staat zijn mijn moeder de verzorging te geven die ze nodig heeft.

    Die bejaardenhuisdwang waarvan jij spreekt heb ik vroeger in Nederland niet zo meegemaakt.

  3. trijntje

    Mijn oma is naar een bejaardenhuis verhuisd gewoon omdat ze lang genoeg op de wachtlijst stond, en de huur kon betalen. Ze had een grote kamer ( veel anderen hadden echt een heel klein kamertje, maar mijn oma had via haar overleden man een behoorlijk pensioen). Ze hoefde daar niet meer zelf te koken of schoon te maken, maar was verder in feite helemaal zelfstandig. Ze ging geregeld met de bus ‘naar stad’ (vanaf haar bejaardenhuis aan de rand van de stad Groningen naar het centrum), en shopte daar – al heette dat toen nog niet zo -. Het was een christelijk huis, met een binnendoorverbinding met de kerk van de wijk waar het huis stond.
    Dus mijn oma kon, weer of geen weer, naar de kerk, binnendoor.
    Haar grootste angst was dat ze zodanig zou dementeren dat ze zou moeten verhuizen naar Blauwborgje, het huis voor dementerende ouderen (ik denk dat in die tijd dat woord ook nog niet werd gebruikt)
    Ze is uiteindelijk overleden aan haar hart.
    Ook in Nederland wordt het een probleem dat kinderen lang niet altijd dichtbij hun ouders wonen. De afstanden zijn uiteraard wel kleiner dan in Duitsland. Maar als je ouders veel zorg nodig hebben dan is een reisafstand van anderhalf uur of meer toch echt wel bezwaarlijk, te meer omdat in steeds meer huishoudens beide partners werken en een en ander ook nog combineren met zorg voor kinderen. En soms voor zorgbehoevende ouders aan weerskanten.

  4. trijntje

    Ik zie dat mijn laatste reactie niet in erg goed Nederlands is geschreven 😉

  5. Vind het geen slecht Nederlands hoor.

  6. trijntje

    Ik vind zelf sommige zinnen nogal ingewikkeld geschreven.

  7. Mijn moeder woonde, vanwege dementie, het laatste jaar in een verpleegtehuis, maar dat onderscheidde zich niet zo veel van een verzorgingstehuis vond ik. maar dat is nu wel alweer allemaal anders, geloof ik. Men dient geld op te brengen in Nederland, en anders niet teveel te kosten.

  8. Een vriend uit Nederland schrijft:
    “De twee verzorgingstehuizen bij mij in de buurt worden opgeheven, in het ene doe ik vrijwilligerswerk. Sinds november opnamestop, er staan dus nu al dik tien flats leeg – dood. 95jarigen willen ze laten verkassen en plannen voor nieuwbouw zijn nog niet eens zover dat men weet wat men wil bouwen, laat staan dat er een ontwerp is. Over de financiering moeten we het maar niet hebben.
    Dit land is na de oorlog moeizaam opgebouwd, maar het tempo waarmee het laatste laagje beschavingsvernis verdwijnt en de afbraak plaatsvindt, is adembenemend.”

  9. Nadat de omvangrijke Babyboomers-generatie het loodje heeft gelegd, ontstaat weer financiële ruimte zodat alles weer beter kan worden in de ‘gezondheids’zorg, die geplaveid is op gristelijke waarden en normen.
    Het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn dat welwillige derden door de persoon in kwestie op voorhand worden gemachtigd de Pil van Drion toe te dienen indien de persoon in kwestie onmachtig is nog over eigen leven en welzijn te beslissen.
    Zoals op voorhand wél derden door personen kunnen worden gemachtigd financiële zaken te beheren in dergelijke gevallen. Kopietjes van de notarisakte gaan in dit laatste geval naar de bank, huisarts en overige betrokkenen.
    De juridische termen onder welke omstandigheden de toediening van een levensbe-eindigende pil kan en mag gebeuren, zijn er. Het is de politiek, die de invoering belet.

  10. En als zo vaak zijn die Nederlandse bezuinigingen misschien nog duurder dan wat kapotbezuinigd wordt: http://www.nrc.nl/nieuws/2014/04/25/bezuinigen-op-ouderenzorg-kan-averechts-werken/
    Het goedkoop=duurkoop-principe.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s