Gemengd uit Bangkok 1 (5.12)

5.12.2013

Bangkok is de grootste stad die ik ooit bezocht heb. Cairo heeft wel meer dan 8 miljoen inwoners, maar is niet zo uitgestrekt en heeft niet zoveel hoogbouw. Bangkok is zo groot als Gelderland, zeggen ze: onafzienbare rijen kantoor- en woontorens, hotels, autobahnknooppunten, fly-overs, sky trains. Shopping malls van een voor mij tot heden onvoorstelbare omvang, wel dertig alleen in het centrum. Daarbij vergeleken is de P.C. Hooft niet meer dan een campingwinkeltje, maar ook Harrods kan wel inpakken. Ik zag een autozaak ergens op een tweede verdieping met Rolls Royces en Lamborghinis in de etalage. Kerstbomen groter dan in Duitsland of Noorwegen, maar ze zijn dan ook van plastic, vol ballen in de traditionele kleuren, of geheel wit met paarse lampjes. Een zanger wil ons doen geloven dat hij droomt van een witte kerst. Overal grote beeldschermen, op ieder beeldscherm soms meervoudige bewegende info’s. Ik word knettergek van zo’n moderne stad, maar misschien wordt het gewoon tijd dat ik eens overlijd. Dit  is niet meer als mijn wereld herkenbaar, maar ik weet al sinds Beiroet dat Europa een openluchtmuseum is.

Meerlagigheid: Het vroegere Bangkok, waarvan niet veel meer te zien is, kon het verkeer niet meer aan. Er zijn dus snelwegen, metrolijnen en wandelpromenades boven de grond over elkaar heen gebouwd, soms over hele wijkjes heen. Het verkeer schiet meestal lekker op. Het gevolg van deze ontwikkeling, waarvan een eerste aanzet ook in Cairo al te zien was, is dat er een soort onderwereld van arme mensen is ontstaan. Het is geen genot in een blikken hutje onder een snelweg te wonen. En hoeveel van bij voorbeeld die sokken (62 eurocent per paar, 2,50 voor vijf paar) zal zo’n verkopertje per dag verkopen? Terwijl er nog honderd sokkenstandjes volgen? Wat heeft hij misdaan, dat hij als sokkenverkoper moest reincarneren?

 

 

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

8 Reacties op “Gemengd uit Bangkok 1 (5.12)

  1. De manier waarop de elektriciteitsvoorziening in Bangkok gebeurt, met honderden kabels bovengronds bij elkaar geknoopt, doet dan wel weer primitief aan. Ook een gevolg van plaatstekort onder de grond en het almaar uitdijen van de bebouwing.

  2. Een grote fabriek dus, niks voor mij.

  3. Wel knap toch, hoe ze weten welke kabels met welke verbonden moeten worden.
    Onder de grond is water, zoals bleek toen een familielid op een losse tegel trapte en een nat onderbeen haalde.

  4. Het heet toch Krung Thep? 😉 Zelf ben ik daar maar 12 uur geweest, omdat een vliegtuig uit KaoHsiung geen goede aansluiting had op een vliegtuig naar Schiphol. Wat ik vooral mooi vond was de boottocht door de drijvende markt. Die dingen scheuren als een gek over het water en ik vond het ongelooflijk dat de drijvende markt nog dreef nadat wij daar door waren gevaren.

    Dat was echter wel in 1994 en toen stond de weg tussen het vliegveld en het centrum elke dag muurvast.

    Later ben ik in een nog veel grotere stad Sao Paulo geweest, maar dan alleen in het centrum. Dan merk je er niet veel van. In dat KaoHsiung (2,5 miljoen in de stad en 4,5 miljoen agglomeratie) heb ik een half jaar geleefd en ondanks de vele hoogbouw was dat gewoon een verzameling dorpen. Al snel begonnen mensen me te groeten als ik weer langs liep en groette ik dus maar terug. Na het eerste biertje in een kroeg vragen ze al naar je naam en de volgende keer was het meteen ‘Hi Jan biertjuh?’ en was het de bedoeling dat ik die zelf uit de koelkast pakte.

  5. Wij waren in de “wijk” (of was het een town?) Chinatown in Bangkok en daar kon je voor next to nothing heerlijk eten op straat. Dat hebben we dan ook veel gedaan. Heerlijk en veel sfeer. Er willen wonen? Nee, dat dan weer niet.

  6. Zeker, tussen de buildings verstoppen zich nog oude kleine werelden met een menselijke maat. Alleen de eerste indruk was zo overweldigend en vervreemdend. Straks vliegen we terug uit Chiang Mai naar Bangkok. Zonder twijfel weer een banket van de aangetrouwde familie. Ik heb zelden zo veel gegeten, maar Thais voedsel is allemaal licht en niet vet.

  7. Wieneke

    Hallo, via Irene ben ik hier aangeland . Bangkok vond ik begin negentiger jaren al angstaanjagend, dus het zal nu nog vele malen drukker zijn. Maar ja, je moet natuurlijk wel het grote tempelcomplex en dat soort dingen gaan bekijken als je daar rondklost. Er was ook een vieze rivier, kan ik me herinneren. Ik ga het fotoboek opzoeken, want die herinnering moet maar eens opgepoetst. Dankzij dit logje.

  8. Dag Wieneke. Ik kan je niet met verse foto’s plezieren, want ik ben BZF (Bewust Zonder Fototoestel) op reis gegaan.
    Inmiddels ben ik net weer thuis. Helemaal knettergek ben ik niet geworden, maar toch … bepaalde dingen heb ik niet kunnen kopen bijvoorbeeld, omdat ik in zo’n honderden meters lange shopping mall iedere oriëntatie verlies. Niet gevonden, op een plaats waar alles is.
    Dat over dat vlot doorstromende verkeer neem ik terug. Toen ik het schreef ging het vlot, maar toen was het vakantie zoals achteraf bleek. Toen de vakantie over was kon een stadsrit wel twee of drie uur duren. Gelukkig zijn er metro, skytrain, en niet te vergeten bootvervoer.
    Een deel van mijn indrukken uit Thailand zal hier nog wel een plek vinden.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s