Geheugen

Nu ik zo oud word zijn er duidelijke veranderingen in de werking van mijn geheugen merkbaar. Het is niet meer zo goed, en dat zou een ramp zijn als ik nog had moeten werken. Vroeger was het zeer goed, zodat ik veel dingen niet optekende. Nu zijn al die dingen verloren, omdat er geen  kaartenbakken van bestaan.
Veel narigheid is ook vergeten, dat is comfortabel.
In voorkomende gevallen kan ik doen alsof ik iets vergeten ben. Dat kon altijd al, maar nu trappen de mensen er eerder in.
Het korte-termijn-geheugen holt ook achteruit, dat is bekend. Je koopt bij voorbeeld een pak koffie en merkt bij thuiskomst dat je er gisteren ook al een had gekocht. En heb ik de auto wel afgesloten? O ja, toch wel. Men zegt dat dat op den duur erger wordt.
Geheugeninhouden uit de zeer vroege tijd komen versterkt boven water. Oma’s tuin, de oude spoorbrug, dat soort dingen. Mijn Frans en Latijn zijn de laatste tijd beter geworden, hoewel ik er niets meer aan heb gedaan.

Erg vreemd vind ik wat ik maar zal noemen vrijblijvende geheugenflitsen. Zo zag ik vandaag ineens het café van de Londense dierentuin duidelijk voor me. In 2009 ging een afspraak in Londen niet door; dat was nogal ergerlijk, want hotels zijn duur daar. Ik besloot dan maar naar de dierentuin te gaan, bekeek een boel beesten en die leuke penguin pool  (foto 1, foto 2) en dronk daarna een kop koffie. En dat café spookte nu ineens door mijn geheugen. Het pinguinbad volgde secundair. Waarom dat café? Er was geen aanleiding toe, ik ben niet gehecht aan die zaak, kwam er toen voor het eerst, heb er niemand ontmoet. Zulke losse flitsen schieten tegenwoordig wel vaker door mijn geheugen.

8 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk

8 Reacties op “Geheugen

  1. Misschien kan ik daarbij helpen. Ik heb ook een hele periode (misschien wel een jaar of 10) gehad, waarbij zomaar flitsen van oude fietsvakanties opdoemden. Dat lijkt nu weer minder te worden. Het zou best wel eens kunnen dat die flitsen niet kwamen toen ik nog druk bezig was met het werk. Dat vrat tijd en ik vond het leuk. Maar toen ik daar zo’n 13 jaar terug mee stopte begonnnen die flitsen te komen.

  2. @Ximaar: O ja, dat is een aannemelijke verklaring, dankjewel. De ziel heeft meer vrije tijd gekregen, slentert op haar gemakje langs de archiefkasten van het geheugen en pakt af en toe een willekeurig dossier van een plank. Zo zal het zijn.

  3. Misschien kan Douwe Draaisma, specialist op dit gebied, je op weg helpen bij de beantwoording van jouw specifieke vraag. Van mij kun je hoogstens tekenen van herkenning verwachten.

  4. Draaisma, die kende ik nog niet. Maar nu heb ik hem ook even gegoogeld; ja, dat lijkt de man. Dank voor de tip!

  5. Mijn eerste reactie klopt niet helemaal. Die flitsen heb ik altijd gehad, maar leken toe te nemen toen ik stopte met een volle baan. Het zou heel goed kunnen dat je na het stoppen met werk meer die flitsen accepteert en de tijd gunt en eerder snel overging tot de orde van de dag.

    Naar mijn gevoel hangt het vast aan dromen, die ook uit de meest vreemde ervaringen bestaan, die zomaar naar boven drijven. Van dromen heb ik begrepen dat die er zijn om je gedachtes te ordenen en overdag flitst dat nog een beetje na.

  6. Ja , de verwantschap met dromen had ik ook al vaag vermoed. Een vol en wat verouderd hoofd als het mijne moet steeds gedefragmenteerd worden.

  7. Die geest die ontspannen door het archief doolt en af en toe een mapje uit een kast haalt, prachtig beeld.

  8. Laurent

    Bij mij begint dat verdorie nu al, met het korte termijngeheugen, terwijl dat ook altijd zo goed was..

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s