Grote graaiers

Er is weer een lijst met de rijkste Duitsers gepubliceerd: Duitsland telt 135 miljardairs. Hoe komt een mens aan zoveel geld? Ik heb het nooit begrepen, anders had ik zelf ook wel meer gehad.
In Nederland had je Heineken, die in 1945 met een merknaam en een kapotte brouwerij begon en als miljardair eindigde. Nou, dat meende ik wel te begrijpen, want dat product van hem was niet te zuipen. Dus al het geld dat in het bier gestoken had moeten worden belandde in zijn portemonnee. Dank zij Heineken ben ik wijndrinker geworden; in mijn jeugd had je immers nog niet die Belgische en Duitse bieren.
Als ik de Duitse lijst van pakweg de eerste dertig bekijk zie ik op topposities een aantal personen of families die hun extreme rijkdom verworven hebben door aan niets vermoedende bijstandstrekkers rotzooi te verkopen: Aldi, Lidl, Springer (o.a. Bildzeitung), Otto, Deichmann.
Dr Oetker geef ik dan maar het voordeel van de twijfel, hoewel niemand ooit dat proefschrift van hem heeft gezien en een fatsoenlijk mens natuurlijk zijn eigen puddingen maakt, met room en ei en eventueel wat gelatine. Oei …, dat laatste is dan ook van Dr Oe.; zo zit je als keukenprins(es)  in de tang. En er zijn er verscheidene die ik helemaal niet ken, zoals Voith Machinebouw; dat zou best uitstekend kunnen zijn. De hedgefonds-baas en Teaparty-financier Peter Thiel daarentegen kan niet op mijn sympathie rekenen. Eén topmiljardair heeft zijn geld verdiend met vermogensbeheer. Die is op het eerste gezicht positief te waarderen: als hij weet hoe je rijk kan worden kan hij mooi ook ons geld vermeerderen. Te vrezen is echter dat hij stiekem telkens iets teveel van ons geld heeft genomen en het ten eigen bate ergens heeft belegd.
Maar er staan ook fabrikanten en leveranciers van onbetwistbare kwaliteitsproducten en A-merken op die lijst: BMW, Knauff, Tengelmann, Bosch, SAP en nog andere. Metro en Liebherr zijn niet helemaal de top, maar nog respectabel. Kortom, het kan vriezen of dooien met die rijkelui, net als met andere mensen.
Waaróm wordt iemand miljardair? Ik gun het ze van harte, daar niet van, maar zo heel veel is toch niet nodig? Natuurlijk wil je dat de kinderen het ook goed hebben, en misschien moet je op je oude dag een verpleegkracht inhuren, maar honderd miljoen is eigenlijk wel genoeg.

11 reacties

Opgeslagen onder De mens, Duitsland, Economie/Wirtschaft

11 Reacties op “Grote graaiers

  1. Zufällig habe ich letzte Woche folgende Zeilen gelesen:

    „Wann sitzt man schon mit einem leibhaftigen deutschen Milliardär an einem Tisch und sieht ihm beim Geldverdienen zu? Ich hatte die Chance vor ein paar Jahren in Madrid, und der Eindruck war nachhaltig.
     Seine Frau, vom verspäteten Flug erschöpft, verlangte nach Champagner. Ihr Mann, auf fünf Milliarden Euro geschätzt, studierte die Weinkarte und sprach die goldenen Sätze: «Champagner kostet fünfmal so viel wie spanischer Sekt. Er kann unmöglich fünfmal so gut sein. Wir nehmen spanischen Sekt.»“

    Der Autor rechnet dann vor: der skizzierte Herr Quandt müsste 273.972 Jahre leben, um sein Vermögen anzuhäufen durch solch eine Ersparnis von täglich 50 Euro; und bei nur 5% Zinsen wächst Herrn Quandts Vermögen um rund 685.000 Euro – jeden Tag.

    (Quelle: Wolf Schneider: Glück! Eine etwas andere Gebrauchsanweisung. Reinbek: rororo (2008).

    Dazu fällt mir nur der hässliche Werbeslogan Geiz ist geil ein. Aber durch Sparen allein wird nur der zum Milliardär, der den 969-jährigen Methusalem wie ein Baby aussehen lässt.

  2. Boven de twee miljoen al niet volgens mij, want op een gegeven moment heb je toch wat een mens nodig heeft? Een huis van een miljoen om in te wonen okee als het er een beetje representatief uit moet zien, maar je kunt toch niet steeds meer gaan eten of zo? Zulke mensen zijn haast verplicht om van die rare dure horloges te kopen om het geld op te krijgen. En volgend jaar verdienen ze ook weer een miljoen, wat moet je ermee. Best sneu eigenlijk.

  3. Ja, als er ieder jaar weer een miljoen bijkomt … . Een badkamer van Italiaans graniet, heb je die al?

  4. Jaja, rub it in. Ik heb een douche met tegeltjes die door de vorige eigenaar ondeskundig en on the cheap zijn opgeplakt, zodat ze op onverwachte momenten naar beneden komen. En het vooruitzicht van twee jaar in een stacaravan tijdens de bouw. Okee, daarna heb je ook wat, maar gelukkig geen badkamer van Italiaans graniet. Ik hoop niet dat ik op iemands tenen trap maar ik vind dat niet mooi.

  5. Nee hoor, ik ook niet. Maar ik ken mensen die (slechts) een half miljoen per jaar verdienen, de studie en de flats van de kinderen al betaald hebben en niet weten waar ze naar toe moeten met hun geld. Die hebben zo’n badkamer genomen. In dat graniet zitten deeltjes van een ander gesteente of metaal die grappig oplichten. Weer een ton de deur uit.

  6. Hahaha, nee dergelijke problemen hebben wij niet, wij hebben drie paarden, een geheide manier om van je spaarcenten af te komen. Je kent het spreekwoord: mensen met paarden hebben de hemel op aarde maar als ze sterven valt er niets te erven 😉

  7. Zelf kan ik met behoorlijk minder toe en ben dan ook gestopt met betaald werk wegens een financieringsoverschot.

    Wat raar is met die lijstjes is dat er af en toe losse personen met dezelfde achternaam in staan en af en toe families, waarbij mij niet duidelijk is hoe omvangrijk die families zijn. Hier in NL staan de Brennninkmeijers (C&A) boven aan de lijst van 2010 met 21 miljard euro. Nieuwer dan 2010 kan ik niet vinden.

  8. Ja, in de lompenhandel kun je ook heel rijk worden.
    Ik stel me voor dat ze in die rijke families heftige ruzies uitvechten over wie meer heeft of krijgt bij overlijden van een stamvader.

  9. Bob

    Het geld verdienen AN SICH is voor die mensen de bevrediging. Het is net als met de vraag “waarom likt een hond aan zijn edele delen?”, antwoord: “omdat hij het KAN”.
    Zulke mensen werken ook meestal dag en nacht, zodat ze helemaal geen tijd hebben om fatsoenlijk van hun geld te genieten.

  10. En dan zitten de kinderen met de gebakken peren. Eerst met een ontbrekende opvoeding, omdat pa er nooit is en ma de hele dag moet winkelen. En dan later met dat te vele geld, waar je lelijk van wordt; zie bij voorbeeld Paris Hilton.

  11. Misschien is het werken AN SICH wel de bevrediging. Dat het ene werk beter verdient dan het andere, daar valt weinig aan te doen. Maar mogelijk zie ik (ziekenfondsbril, zelfgeplakte tegeltjes en soms zelfgebakken peren) dat wel helemaal fout.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s