Alpenvreugd

Het was prachtig in Zwitserland. De bergen zijn er duidelijk nog wat hoger en dramatischer dan in Oostenrijk, en zo kon ik het bergtekort, dat mij als Nederlandse jongen van de vlakte van kindsbeen aan had gekweld, eindelijk volledig compenseren, met behulp van paswegen en bergbaantjes. We zijn op de Corvatsch geweest: 3300 meter. Ik denk dat dit voor mij het laatste was op alpien gebied; ik ben tevreden. Bij dit soort landschappen ben je geëxcuseerd als je ze niet te voet betreedt.

De laatste dikke honderd meter kon zelfs dat baantje niet aan. Op een van de foto’s ziet U het besneeuwde spoor naar de echte top. Drie mensen gingen daar omhoog: met spikes onder hun schoenen en prikstokken in hun handen, want onder de sneeuw ligt verraderlijk ijs. Aan weerszijden van het spoor gapen ijselijke afgronden.

4 reacties

Opgeslagen onder Zwitserland

4 Reacties op “Alpenvreugd

  1. Ah, zucht, prachtig. Gek he, dat je als geboren Nederlander dat gemis zo kunt voelen. Ik zou haast in rare dingen gaan geloven.

  2. Dat je Heidi was, in een vorig leven?

  3. Schitterende foto’s. Zelf heb ik nooit hoger boven de gemiddelde zeespiegel gestaan dan 2600 meter en dat was in/op Taiwan. Hun toppen tot 4km zijn vrijwel nooit besneeuwd. Hoger was alleen in een vliegtuig. Ik kan erg moeilijk tegen afgronden, dat begint al bij een meter of 5.

  4. @Emigrant: Mwah, ik dacht meer aan Ötzi of een alpenkauw ofzo 😉

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s